جزیره سرگردانی

علی نعیمی / منتقد سینما: فضای نقد این روز‌های سینمای ایران داستان عجیب و پیچیده‌ای است. نقد سینمایی از زمان ظهور ابزارهای جدید و گسترش اینترنت شکل و شمایلی دیگر به خود گرفت. شمایلی که دور از فضای گذشته نقد است. منتقدان کمیت را فدای کیفیت کردند و جایگاه نقد را از یک دنیای پر […]

نسبت آثار فرهادی و دیپلماسی فرهنگی

علی نعیمی : شامگاه پنجشنبه و بعد از تقریبا یک هفته از اتفاقات جشنواره شصت و نهم فیلم کن و موفقیت فیلم فروشنده در این جشنواره اصغر فرهادی به همراه گروه همراهش به ایران بازگشتند. اصغر فرهادی پیش از این و با نامزدی در بخش بهترین فیلمنامه جایزه اسکار که در سال ۹۰ رخ داد […]

اسکار سیاسی یا سیاست اسکاری؟

 محمد تقی زاده_ اسکار امسال در مقایسه با اسکار سالهای گذشته جشن متفاوت و حیرت انگیزی بود تا آنجا که  با پیش بینی خیلی از کارشناسان و مخاطبان حداقل در بخش جوایز اصلی فرق داشت و خیلی ها را از این داوری و انتخاب ها شوکه کرد.

هرکه را جامه ز عشقی چاک شد

سید محمد بهشتی – اخیرا شنیدم که در یکی از فروشگاه‌های بزرگ عرضه محصولات فرهنگی، پراقبال‌ترین آثار، یکی فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟» و دیگری سریال «شهرزاد» است.

دهه‌ات گذشته مربی؟/ نگاهی به آثار ابراهیم حاتمی کیا

“جنگ” معنایی ترسناک دارد و وهم‌انگیز؛ تجاوز به حقوق و حدود دیگران سویه‌ی پلید آن است و دفاع از حقانیت سویه‌ی مقدس و قابل تکریم آن. کارگردانان بسیاری تلاش نموده‌اند مفهوم جنگ را به تصویر بکشند در آثارشان با به نمایش گذاشتن تشخص مفهوم انسانی دفاع و زشتی ومذمت جنگ؛ از آشناترین این کارگردانان در […]

ما سینه زدیم، بی صدا باریدند

سام بهشتی _ در دل تاریخ، تراژدی های بسیاری رخ داد که هریک به نوبه خود بسیار دردناک است و نمی توان به سادگی از کنار آن ها عبور کرد و اگر هنرمندان بخواهند آن ها را به تصویر بکشند و برای آثار خود از این مضامین استفاده کنند ممکن است اتفاق های ویژه ای بیفتد.

«ابد و یک روز»، «قایق مدوسا»ی ایرانی

سال ۱۸۱۹میلادی، “تئودور ژریکو” نقاش و سنگتراش فرانسویِ پیرو سبک رومانتیسم، تابلوی عجیبی خلق کرد با نام “کلک مدوسا” یا “قایق الواری مدوسا” که تصویر نجات‌یافتگان ناو جنگی مدوسا را بر تخته‌پاره‌ای در میان امواج خروشان خلیج آرگوین در وضعیتی رقت‌انگیز و تاسف‌بار نشان می‌داد؛ تصویر انسان‌هایی که با وحشت چشم دوخته بودند به نقطه‌ای […]

یک شبه مرد شدند / ملاحظاتی برای پر کشیدن یک دوست

با آنکه جوان بود هیچ‌گاه نشانی از شور و شوق کاذب جوانی را نداشت. با آنکه صمیمی بود هیچ‌گاه حرمت افراد را از بین نمی‌برد. هیچ‌گاه با او به غیر از چند برخورد کوتاه و مختصر در حاشیه‌ی برخی از مراسم‌های سینمایی (که اصولا حضور کمرنگ من موجب می‌شد بیشتر دوستانم را سالی چند بار […]

واج آرایی جیم

جشنواره جهانی فیلم فجر در دوره سی و چهارم خود یک تفاوت بزرگ با بقیه ادوار برگزاری آن داشت. اینکه بالاخره مسئولان و برگزار‌کنندگان جشنواره در کشور با گرته برداری از مدل‌های موفق بین‌المللی سعی داشتند جشنواره‌ای را برگزار کنند که هم وجه ملی و میهنی خود را حفظ کند هم نسبت به نمونه‌های مشابه […]

عوامل فروش فیلم‌های ایرانی در چند سال اخیر

بررسی اینکه اصولا از پایه و اساس، چه فیلمی در گیشه می‌فروشد و چه فیلمی نمی‌فروشد و یا با قطعیت درباره ذائقه مخاطب ایرانی حرف زدن، کار دشواری است، چراکه حکایت پیش‌بینی ذائقه مخاطب ایرانی گاهی شبیه نتیجه بازی‌های فوتبال‌مان در عرضه جهانی است که در شرایطی که هیچ کس انتظار ندارد با بردی آنچنانی […]

مرتضی و ما و … کیارستمی

دکتر شهاب اسفندیاری _ متن زیر برگرفته از مقاله‌ای است که شش سال پیش نوشتم اما جز وبلاگ شخصی‌ام جایی منتشر نشد. شاید چون آن رسانه‌هایی که نویسنده را قبول داشتند، نوشته را قبول نداشتند؛ و آن‌هایی که نوشته را قبول داشتند، نویسنده را قبول نداشتند! این روزها که خبر بستری شدن عباس کیارستمی مقارن […]

ایستگاهِ واپسین/ صنعت سینما چرا منتشر نمی شود!

 طی این ۱۴ سال و ۱۶۵ شماره، دست‌کم بیست‌هزار صفحه تولید مطلب و محتوای سینمایی (متناسب با هدف و چارچوبِ مجله در راستای صنعت سینما، و نه هر مطلبی) داشته‌ایم که برخی از فرازهایش به گواهی همگان، در محدوده سینمای نوشتاری این سال‌ها، کم‌یاب و استثنایی بوده‌اند؛ از جمله بسیاری از سرمقاله‌ها، گزارش‌های تولید، پرونده‌های […]

شادکامان و قافیه باختگان دوران تازه!

قبول دارید هیچ چیز این مملکت قابل پیش‌بینی نیست؟ تصور اولیه این است که در این شرایط همچنان پا در هوا و معلق میان تحریم و برجام که «اقتصاد مقاومتی» را تجویز می‌کند، مردم آن دل و دماغ لازم را برای تفریح و سرگرمی و خنده و گشت و گذار ندارند. اما بزنم به تخته […]

چرایی استقبال زیاد مخاطبان سینما در نوروز/ سبکی تحمل ناپذیر هستی *

چه اتفاقی برای سینمای ایران افتاده است؟ تصویری که در این ۱۵ روز تعطیلات نوروزی در سالن‌های سینمای کشور نقش بسته است چه چیزی را به غیر از یادآوری حس مشترک لذت یک اتفاق گروهی در ذهن متبادر می‌کند؟ سینمای ایران در گیشه تجربه‌های لذت بخشی را در نوروز ۹۵ تجربه کرده است که نمی‌توان […]

سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر در ۱۰ فراز/ سال امپراطوری جوانان

جشنواره سی و چهارم، بی تردید به لحاظ کیفیت فیلم ها نسبت به حداقل سه جشنواره پیش از خود، در رده ای بالاتر می ایستد. حضور پررنگ و مسلط جوانان مهم ترین اتفاق جشنواره بود. فیلم اولی ها جوانانی که با فیلم های اولشان در بخش مسابقه اصلی جشنواره هشتاد درصد سیمرغ ها را از […]

یادداشت محمد قوچانی درباره بادیگارد/ شهردوباره آلوده است؟

«بادیگارد» صریح‌ترین فیلم ابراهیم حاتمی‌کیاست و نمی‌دانم که این «صریح‌ترین» تعریف است یا تعریض و تخفیفِ اثری هنری که شاید در سرزمینی که شاعرانش به اشاره، عاشقانش به غمزه، روشنفکرانش به کنایه و سیاستمدارانش به طعنه خو کرده‌اند و صد صنعت تلمیح و تشبیه و تعارف در زبان و ادب و سخن دارد، صفتِ صراحت […]

اعتراض به پخش مستندی بعد از ۳۵ سال سانسور از تلویزیون

چهارشنبه‌ شب ۱۲ اسفند شبکه مستند سیما، فیلم مستند «نان بلوچی» را پخش کرد. شوق تماشای فیلمی که پس از ٣۵سال از بند سانسور آزاد شده و در حال پخش از پرده تلویزیون بود باعث شد دیر متوجه شوم که این نسخه باطله فیلمی است که من در سال‌های آغازین انقلاب (١٣۵٩) ساخته بودم؛ فیلمی […]

اباطیلِ بچه نافِ کوفه!

  ١ – این تهران هم برای خودش حکایتیه. به قول گلنار در فیلم «دختر لر» (اردشیر ایرانی/ ١٣١٢) که به مرد مورد علاقه‌اش (جعفر) می‌گوید: «تهرون، تهرون شهر قشنگیه، اما مردمش بدند». یک موقعی لات‌های بامرام و آدم‌های مشتی و افرادی که اصرار بر ریشه‌دار بودن خود در این شهر داشتند، می‌گفتند: «ما بچه […]

یه کم خودتو تکون بده!

قدیمی‌ها می‌گفتند بیا این آخر سالی به خانه‌تکانی جسم و روحت از هر چیز بد بپرداز! حالا حکایت ما در این بازار مکاره سیاست و بی‌اخلاقی است که نمی‌دانیم به کدام آدم و رفتار خوب اقتدا کنیم و خودمان را از آلودگی و غبار بزداییم. راستی چطور می‌توان نماینده خوش‌کلام ارومیه و دلواپسانی که ما […]

آخرین ها