ساعد سهیلی با تمجید از بازی برادرش در «شادروان» و روایت خاطراتی از زمانی که بدون ارتباط خانوادگی خود با سعید سهیلی برای بازی در فیلمی نزد جواد عزتی تست داده بود، گفت: پس از حدود ۱۰ سال بازی در سینما همیشه از بازی همکارانم در جشنواره یاد میگیرم ولی شکی نیست که نامزد جایزه شدن و سیمرغ گرفتن را هم دوست دارم.
به گزارش سینماسینما، سه شنبه ۱۹ بهمن ماه در نهمین روز جشنواره فیلم فجر «شهرک» به کارگردانی علی حضرتی، تهیه کنندگی علی سرتیپی و بازی ساعد سهیلی در سینمای رسانه و مطبوعات به نمایش در آمد.
این فیلم ماجرای تمرین و تست علاقه مندان به بازیگری برای بازی در یک پروژه سینمایی است و عوامل این فیلم سینمایی که دومین ساخته بلند علی حضرتی محسوب می شود در نشست مطبوعاتی فیلم از آنچه روی پرده دیدند به ویژه بازی ساعد سهیلی ابراز رضایت کردند و همایون ارشادی که نقشی کوتاه در فیلم داشت، بازی او را شاهکار دانست.
ساعد سهیلی درباره بازی در شهرک گفت: وقتی فیلمنامه را خواندم دچار تردید شدم، نه به خاطر اینکه قرار بود نقش سختی را با یک کاراکتر درونی و با کمترین میزان واکنش بازی کنم، بلکه به این خاطر که فکر میکردم این فیلم چطور با مخاطب ارتباط برقرار میکند؟ من با کارگردانهای زیادی کار کردم ولی آقای حضرتی از آن دست فیلمسازانی بود که به فیلمنامه مسلط بود و خدا را شکر که از چیزی که دیدم راضی هستم . فکر میکنم میتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند.
او در این فیلم نقش کسی را داشت که علاقمند به بازیگری است و برای تست به یک پروژه وارد میشود، درباره اینکه آیا پیش از شروع کار خودش به عنوان بازیگر در سینما تست داده بود با صرفا به واسطه اینکه پسر سهیلی است پذیرفته می شد؟ گفت: بله بارها تست دادم و اولین فیلمی که تستم پذیرفته شده تله فیلمی به نام« میان ماندن و رفتن» به کارگردانی بهروز شعیبی بود. در آنجا جواد عزتی از من تست گرفت و وقتی کار به تست لباس و گریم رسید تازه متوجه شد که پدرم سعید سهیلی است. در آن زمان اختلاف نظری میان او و بهروز شعیبی وجود داشت اما خوشبختانه پذیرفته شدم و جایزه هم گرفتم.
ساعد سهیلی درباره اینکه آیا فکر میکند بتواند امسال جایزه بازیگری بگیرد؟ گفت: در این ده، یازده سال همیشه خوشحال بودم که کنار شما بودم و فیلم دیدم. من معمولا از همکارانم که در جشنواره فیلم دارند یاد میگیرم و امسال هم چند بازی درخشان دیدم. اما چه با کاندیدا شدن، چه با سیمرغ یا بدون آن، من یک هدف و یک مسیر طولانی دارم و آن را ادامه میدهم، با این حال شکی نیست که این جشنواره را با سیمرغ یا کاندیداتوری دوست دارم.
او در پاسخ به اینکه آیا دوئل میان او و برادرش سینا مهراد که در فیلم شادروان بازی کرده در اختتامیه برنده خواهد داشت، بیان کرد: فکر میکنم، سینا هم همین اعتقاد را داشته باشد که جشنواره فقط سیمرغ نیست. البته من بازی سینا را دیدم و خیلی شگفت زده شدم چون به هر حال برادریم و با هم بزرگ شدیم و چیزی که روی پرده از او دیدم اصلا سینا نبود.
علی سرتیپی درباره اینکه چه فیلمهایی را قصد دارد در دوران پساکرونا برای عرضه در بخش بینالملل و تولید انتخاب کند؟ گفت: من معتقدم سینما باید یک پوستاندازی داشته باشد تا فیلمهای استاندارد داشته باشیم، چون مردم با گسترش vodها دیگر به راحتی به سینما نمیروند بنابراین سینمای بعد از کرونا یک جنس دیگری باید داشته باشد. ما نمیتوانیم فیلمی بسازیم که نتواند با جهان ارتباط برقرار کند یا خارج از کشور پول درآورد چون شرایط داخلی ما آنقدر بسته میشود که اگر به فکر ساخت فیلمهای با استاندارد و عرضه در کشورهای دیگر نباشیم قطعاً سینمای ایران در دو، سه سال آینده به دلیل هزینههای بسیار بالا مضمحل میشود؛ در نتیجه شاید روند تولید فیلمی مثل شهرک و کمک من برای ساخت آن به همین دلیل باشد که فراتر از مرزها بتوان کار کرد.
علی حضرتی -کارگردان فیلم- در پاسخ به اینکه آیا بهتر نیست شغل پدرش -الیاس حضرتی- را ادامه دهد؟ بیان کرد: من کار سینما را از پشت صحنه تئاتر شروع کردم و پاره وقت هم در رسانه کار کردم و خود را از اهالی رسانه میدانم، به همین دلیل فکر نمیکنم بخواهم شغل پدرم را ادامه دهم.
او در پاسخ به اینکه آیا قصد داشت با شهرک یک «بازی مرکب» وطنی بسازد؟ گفت: سریال کرهای «بازی مرکب» وقتی پخش شد که ما در مرحله پست پروداکشن فیلم بودیم و فکر میکنم هیچ ارتباطی با هم نداشته باشند. شاید آثار مشابه در سطح جهان یک ایده خیلی کلان و کلی مثل یک بازی یا شکلی از قرار داد را داشته باشند ولی خط قصه، روایت و حتی فضا و اتمسفری که در شهرک وجود دارد نه در بازی مرکب دیده نمیشود نه در آثار مشابه دیگر.
در پایان علی سرتیپی درباره برنامهریزیبرای اکران این فیلم گفت: من همیشه طرفدار سینمای بدنه و سینمایی که با مردم ارتباط برقرار کند هستم و اصلا سینما را بدون حضور مردم نه دوست دارم و نه می پسندم و دنبال هم نمیکنم. نمیگویم «شهرک» مخاطب فوق العاده بالایی خواهد داشت، اما انشاءالله میتواند تعداد زیادی مخاطب را جذب کند چون مردم دوست دارند فیلمهای متفاوت را هم ببینند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- علی سرتیپی: تاثیر منفی افزایش نرخ ارز بر سالن سازی/ پاپ کورن هم از بلیت سینما گرانتر است
- با صدور احکامی از سوی رائد فریدزاده؛ دبیران جشنوارههای ملی و جهانی فیلم فجر معرفی شدند
- مهدی مسعودشاهی درگذشت
- انتقاد سازندگی از گفتوگوی کمال تبریزی با ایسنا/ داوران بر اساس مصلحت رای دادند نه کیفیت
- جشنواره علیه جشنواره
- انتقاد صریح کمال تبریزی و علیرضا رییسیان از بهرام رادان
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما





