سینماسینما، محمد حقیقت
اول اکتبر (نهم مهر) آخرین مهلت برای معرفی یک فیلم از سوی هر کشور به آکادمی اسکار ۲۰۲۷ است. از میان فیلمهای معرفیشده، کمیته اسکار قرار است در ۱۵ دسامبر، ۱۵ فیلم را در فهرست اولیه انتخاب کند و سپس آنها را برای رأیگیری در اختیار اعضای آکادمی قرار دهد. در مرحله بعد، در ۲۱ ژانویه، پنج نامزد نهایی معرفی خواهند شد و مراسم در ۱۴ مارس در لسآنجلس برگزار خواهد شد.
با توجه به قانون جدید آکادمی، هر فیلمی که جایزه برتر یکی از شش جشنواره بزرگ، شامل کن، برلین، ونیز، ساندنس، بوسان و تورنتو، را کسب کند، میتواند بدون حمایت کمیته انتخاب ملی خود، مستقیماً وارد رقابت در بخش فیلم بلند بینالمللی شود که تا به امروز شامل دو فیلم از کشورهای ترکیه و هند است. البته این دو کشور بهطور جداگانه و بهطور قانونی، دو فیلم دیگر را انتخاب و برای آکادمی اسکار فرستادهاند.
تا به امروز آکادمی مشخص نکرده که با این وضعیت جدید چه خواهد کرد و کدامیک از دو فیلم میتواند برای مسئولان وجهه و اهمیت بیشتری داشته باشد.
در بین آثاری که تاکنون معرفی شدهاند، به نظر میآید فیلمهای زیر که در جشنوارههای جهانی نیز مطرح شده بودند، از شانس بالاتری برخوردار باشند:
اسپانیا: «گوی سیاه» ساخته خاویر کالوو و خاویر آمبروسی
این فیلم در جشنواره کن جایزه بهترین کارگردانی مشترک را دریافت کرد و در تورنتو نیز جایزه اول تماشاگران را به دست آورد. نتفلیکس، توزیعکننده آمریکایی آن است و گفته برای تبلیغ آن سنگ تمام میگذارد.
این فیلم بسیار جاهطلبانه، سه داستان مرتبط را در هم میآمیزد که هر یک در ژانرهای مختلف هستند و مصائب جنسیت را در سالهای ۱۹۳۲، ۱۹۳۷ در طول جنگ داخلی اسپانیا و ۲۰۱۷ به تصویر میکشند.
این فیلم از چهار صفحه اول رمانی ناتمام از شاعر ـ نمایشنامهنویس مشهور، فدریکو گارسیا لورکا، آغاز میشود و وارد هزارتوی جذابی میشود. پنهلوپه کروز از بازیگران مشهور آن است.
رومانی: «آبدره» ساخته کریستین مونجیو
برنده نخل طلای کن ۲۰۲۶ و جایزه فیپرشی. این درام خانوادگی، با بازی سباستین استن و رناته رینسوه، درباره خانواده رومانیایی مذهبی است که همسر نروژی است و همراه پنج فرزندشان از کشور خود به یک شهر ساحلی دورافتاده در نروژ نقل مکان میکند.
فرزندان نوجوان آنها با خانواده همسایه پیوند برقرار میکنند و بر مبنای نگرانی از باورهای سفت و سخت این خانواده و تربیت متفاوت فرزندان، کارشان به دادگاه کشیده میشود و این خانواده مجبور میشوند با عجله آنجا را ترک کنند.
کلاً فیلمی اخلاقگرا از نظر محتوا و معمولی از نظر سناریو و میزانسن، نسبت به آثار قبلی مونجیو، به حساب میآید. اما میتواند بهخوبی در بین ۱۵ نامزد اولیه قرار گیرد.
ایسلند: «زمین زیر پای ما» ساخته یرسا روکا فانبرگ
داستان درباره یک خانه سالمندان در ریکیاویک است (همچون فیلم «ناگهان» ساخته ریوسوکه هاماگوچی)، اما این اثر مستند، خوشساخت، شخصی و تأثیرگذار است و با عشق و احترام به مرحله پایانی زندگی انسان میپردازد؛ مرحلهای که به ندرت در روایتهای گوناگون، فضای زیادی به آن اختصاص داده میشود.
سازنده این کار را با صداقت و بدون تظاهر انجام میدهد.
اروگوئه: «یک پایان آزاد» ساخته دنیل هندلر
اولین نمایش این فیلم که در بخش ویژه جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۵ بود، روایتگر یک پلیس آرژانتینی است که بدون پول بوده و جایی برای زندگی ندارد. وی فرارکنان وارد اروگوئه میشود. او با کمک مردم محلی شروع به بازسازی زندگی خود میکند.
فیلمی است قابل توجه.
لهستان: «سرزمین پدری» ساخته پاول پاولیکوفسکی
این فیلم که در جشنواره کن خوش درخشید و مورد توجه منتقدان نیز قرار گرفت، جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کرد. این اثر درامی درباره دوره پس از جنگ جهانی دوم است و ساندرا هولر در آن بازی خوبی ارائه میدهد.
این فیلم سیاهوسفید، داستان رماننویس آلمانی، توماس مان (هانس زیشلر)، و دخترش اریکا (هولر) را در یک سفر جادهای در سراسر آلمان در سال ۱۹۴۹ دنبال میکند.
اگرچه داستان فیلم در آلمان اتفاق میافتد، اما بخش عمدهای از مراحل تولید در لهستان فیلمبرداری شده است.
استرالیا: «اولین نور» ساخته جیمز جی. رابینسون
این فیلم اولین بار در جشنواره بینالمللی فیلم ملبورن ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و جایزه بهترین کارگردانی استرالیا را به خانه برد.
اولین فیلم بلند جیمز جی. رابینسون، فیلمساز فیلیپینی ـ استرالیایی، داستان خواهر یولاندا، یک راهبه و پرستار را دنبال میکند که زندگی آرام و منظمی را سپری میکند تا اینکه مرگ مشکوک یک کارگر ساختمانی جوان، او را به کشف فسادی سوق میدهد که هم نخبگان ثروتمند جامعه و هم کلیسایی را که زندگی خود را وقف آن کرده است، در بر میگیرد.
«همه چیز را به من بگو» ساخته موشه روزنتال
این فیلم که برنده بهترین فیلم در جشنواره مهم اسرائیل شده، بر مبنای قوانین آن به عنوان نماینده این کشور راهی اسکار شد. اما از طرف دولت، انتقاد شدیدی به آن و جشنواره وارد آمد.
فیلم در دهه ۱۹۸۰ و درباره شیوع فزاینده اچآیوی است.
السالوادور: «راسها» ساخته آرتورو لوپز روداس
اولین ساخته آرتورو لوپز روداس، اولین تجربه حضور السالوادور در رقابت اسکار فیلم بینالمللی را بر عهده گرفته است که به داستان سه دوست قدیمی میپردازد. آنها پس از ۳۰ سال جدایی، در مراسم خاکسپاری یک دوست مشترک دوباره یکدیگر را میبینند و یادآوری خاطرات گذشته آغاز میشود و به تأملی صمیمانه در مورد دوستی، فقدان، گذر زمان و اجتنابناپذیری مرگ تبدیل میشود.
این درام ۶۰ دقیقهای پیش از این در جشنوارهها مورد توجه قرار گرفته و جایزه بهترین فیلمنامه را در جشنواره بینالمللی فیلم ایکارو ۲۰۲۵ و جایزه بهترین فیلم بلند بینالمللی را در جشنواره بینالمللی فیلم کاب ۲۰۲۶ در جورجیا از آن خود کرده است.
بولیوی: «دختر کندور» ساخته آلوارو اولموس توریکو
نخستین نمایش این فیلم در جشنواره تورنتو ۲۰۲۵ بود. این اثر داستان کلارای نوجوان را دنبال میکند که در یک جامعه بومی کوچک در ارتفاعات بلند زندگی میکند.
مادرخوانده او، آنا، که یک ماما است، به او آهنگهای باستانی را آموخته که نسل به نسل منتقل شدهاند.
برزیل: «دنیای گوگو» ساخته آلن دبرتون
اولین نمایش جهانی فیلم در جشنواره فیلم برلین ۲۰۲۶ بود و برنده دو جایزه شد.
داستان فیلم درباره گوگو، نوجوانی علاقهمند به فوتبال و رقص است که با مادربزرگ خود در مناطق دورافتاده یک شهر ساحلی زندگی میکند. وقتی شرایطی پیش میآید که وی مجبور میشود با پدر سختگیر خود زندگی کند، او برای حفظ دنیای خود میجنگد.
برزیل با «من هنوز اینجا هستم» ساخته والتر سالس، برنده اسکار شده بود.
بلغارستان: «ماجراجویی رویایی» ساخته والسکا گریزباخ
امسال بسیاری از فیلمهای ارائهشده به اسکار، اولین یا دومین اثر کارگردانان آنها هستند.
بلغارستان دومین فیلم بلند کارگردانی، پس از آنکه جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن امسال را به دست آورد، به اسکار معرفی کرد.
داستان در شهر مرزی سویلنگراد، در مرز بلغارستان و ترکیه، جایی که گریزباخ پنج سال آنجا به تحقیق پرداخته، اتفاق میافتد. او با سعید، یک آشنای قدیمی که ماشینش دزدیده شده، برخورد میکند و با او به یک محل حفاری میرود که در آنجا به عنوان باستانشناس کار میکند و در نهایت به دنیای تاریک سعید از جرایم سازمانیافته که در زیر سطح شهر وجود دارد، کشیده میشود.
بوسنی و هرزگوین: «بیوه» ساخته هاری شچیچ
این درام بوسنیایی، اولین فیلم بلند شچیچ است و خود او نویسندگی، تهیهکنندگی و کارگردانی آن را بر عهده داشته است.
فیلم درباره یک برقکار بیوه ۶۲ ساله است که پس از مرگ ناگهانی همسرش، شروع به ارزیابی مجدد باورهای مردسالارانه دیرینه خود میکند و بهتدریج متوجه میشود که همسرش را دستکم گرفته و نتوانسته عشق و مراقبتی را که شایستهاش بوده به او بدهد.
این اثر در جشنواره فیلم سارایوو جایزه سینهپلکس را به دست آورد.
پاناما: «چیچرو» ساخته آرتورو مونتهنگرو و آرون بروملی
این فیلم در پسزمینه درگیریهای مسلحانه داخلی پرو در دهه ۱۹۸۰ ساخته شده و داستان جوسوئه را دنبال میکند که از پرو فرار میکند و در جستوجوی آیندهای بهتر به پاناما مهاجرت میکند.
او که برای امرار معاش فروشندهای خیابانی است، رویای خود را برای رسیدن به جایگاه یک قهرمان بوکس دنبال میکند. مسیر او با گبی، زن جوانی که با مشکلات خودش روبهروست، تلاقی میکند؛ زیرا این دو در حالی که با آوارگی، بیثباتی و فداکاریهای ناشی از جاهطلبیهایشان روبهرو میشوند.
فیلم با احساس و پرامیدی از این کشور است.
پرتغال: «عطر چیزهایی که به یاد آورده شدهاند» ساخته آنتونیو فریرا
درباره سالمندان، باز هم فیلمی انتخاب شده که راهی اسکار است. (در مورد سالمندان به «ناگهان» رجوع شود؛ فیلم ژاپنی ـ فرانسوی.)
این درام صمیمی درباره آرمنیو، یک جانباز سالخورده جنگ است که مجبور به رفتن به خانه سالمندان میشود و در آنجا با ارواح گذشته خود روبهرو میشود و پیوند غیرمنتظرهای با یک سیاهپوست که از او مراقبت میکند، شکل میگیرد.
در جشنواره فیلم شانگهای در چین، بازیگر اول آن برنده شد و همچنین جایزه بهترین فیلمنامه را به صورت مشترک با همکار نویسندهاش، تیاگو کراویدائو، در جشنواره فیلم طنجه در مراکش از آن خود کرد.
پرتغال هنوز نامزد اسکار نشده است.
چاد: «سومسوم، شب ستارگان» ساخته محمد صالح هارون
محمد صالح هارون بهویژه در فرانسه مشهور است، اما اولین نمایش جهانی فیلمش را در جشنواره فیلم برلین ۲۰۲۶ تجربه کرد.
این فیلم درامی است که در پسزمینه کوههای توده انِدی در شمال شرقی کشور چاد، زادگاه وی، تصویر میشود؛ در حالی که خاطرات فراموششده خود را به یاد میآورد و افسانههای باستانی را زمزمه میکند.
سوئد: «نظارت بزرگسالان» ساخته الکس شولمن
این اثر نیز یک فیلم اول برای ارائه به اسکار بهترین فیلم خارجی است.
اولین فیلم شولمن درباره سه پدر است که دختران نوجوان خود را در یک سفر مدرسهای پرسر و صدا به یک جزیره دورافتاده همراهی میکنند. تنشها به سرعت افزایش مییابد و تسلط آنها بر اوضاع به هم میریزد.
همانطور که خاطرات دفنشده دوباره زنده میشوند، بازیها به مبارزه قدرت تبدیل میشوند و قدرت به خشونت میگراید و کسی نمیتواند بگوید چه اتفاقی رخ داده است.
از این کشور تاکنون ۱۷ فیلم در بخش بهترین فیلم بلند بینالمللی نامزد و چهار بار برنده جایزه اسکار شدهاند: «چشمه باکره» (۱۹۶۰)، «از میان آینه تاریک» (۱۹۶۱) و «فانی و الکساندر» (۱۹۸۳) ساخته اینگمار برگمان، و همچنین «پله فاتح» (۱۹۸۷) ساخته بیل آگوست.
سال گذشته، «عقابهای جمهوری» ساخته طارق صالح به عنوان نماینده رسمی سوئد برای اسکار انتخاب شد.
عراق: «اگر توسط یک زن کشته شوی، بهشتی در کار نیست» ساخته هلکوت مصطفی
این کشور به لطف «کیک رئیسجمهور»، اولین فیلم حسن هادی که در کن برنده جایزه دوربین طلایی شده بود و به فهرست کوتاه اسکار راه یافت، فصل جوایز پررونقی را در سالهای ۲۰۲۵ ـ ۲۰۲۶ تجربه کرده بود.
حالا کارگردان دیگر عراقی، هلکوت مصطفی (نروژی ـ کرد)، که فیلمش در بخش خارج از مسابقه جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد، به آکادمی فرستاده شده است.
فیلم درباره یک تکتیرانداز پیشمرگه است که برای نجات خواهر کوچکترش از دست داعش به موصل میرود و او را مجبور میکند با خشونتی که از آن جان سالم به در برده و سایههای شخصیتی که به آن تبدیل شده است، روبهرو شود.
به نظر نمیآید این فیلم چندان شانسی برای راهیابی به ۱۵ نامزد اولیه داشته باشد.
فنلاند: «سنجاب» ساخته مارکوس لموسروسو
«سنجاب» دومین فیلم بلند نوشته و کارگردانیشده توسط مارکوس لموسروسو است؛ یک فیلم علمیتخیلی که در آیندهای دور اتفاق میافتد.
خلاصه داستان فیلم: در دنیایی استریل و بدون طبیعت یا حیوانات، «پاسی»، طراح تنها حیوانات خانگی مصنوعی، بهطور غیرمنتظرهای آخرین سنجاب زندهمانده را کشف میکند.
او تصمیم میگیرد از قوانین سرپیچی کند و آن را زنده نگه دارد، اما همه چیز طبق نقشه پیش نمیرود: سنجاب افسرده میشود، پاسی عاشق میشود و زندگی بهدقت کنترلشدهاش شروع به از هم پاشیدن میکند.
قبرس: «مرا در آغوش بگیر» ساخته میرسینی آریستیدو
فیلمهایی که در جشنواره ساندنس موفق شدهاند، مورد توجه آکادمی هم هستند.
این درام در جشنواره ساندنس ۲۰۲۶ جایزه بازیگر اول را از تماشاگران دریافت کرد.
ماجرای فیلم «مرا در آغوش بگیر» درباره آیریس ۱۱ ساله است که میفهمد پدرش، که از او جدا شده، حالا برای مراسم تشییع جنازه کسی به شهر بازگشته است. آیریس که مصمم است وی را بشناسد، او را در یک کارخانه کشتیسازی مخروبه پیدا میکند.
تلاشی سرسختانه برای برقراری ارتباط مجدد آغاز میشود، اما بهآرامی به پیوندی شکننده تبدیل میشود که هر لحظه لغزش، روابط را شکننده میکند.
قرقیزستان: «کاساندرا» ساخته بکزات پیرماتو
از قرقیزستان یک فیلم ترسناک قومی، «کاساندرا»، به آکادمی اسکار فرستاده شده است که با الهام از رمان «نشان کاساندرا» نوشته چنگیز آیتماتوف، نویسنده برجسته قرقیز، ساخته شده است.
این فیلم با حالوهوای عرفانی، عناصر درام روانشناختی، فولکلور و تمثیل اجتماعی را با هم ترکیب میکند و به بررسی مضامین حافظه، فقدان، ترس و مبارزه درونی یک فرد با آسیبهای خود میپردازد.
این کارگردان با اولین فیلمش، «شفق قطبی»، در جشنواره بینالمللی فیلم بوسان در سال ۲۰۱۸ حضور داشت و سال ۲۰۱۹ از قرقیزستان نامزد دریافت جایزه اسکار شد.
گرجستان: «گوریا» ساخته لوان کوگواشویلی
داستان این فیلم درست زمانی اتفاق میافتد که اتحاد جماهیر شوروی فروپاشیده است، اما رونق وعده دادهشده به گوریا، گرجستان غربی، نرسیده است.
در خلاصه داستان فیلم آمده است: برق بین نور و تاریکی سوسو میزند، پلیسها کابلهای تراموا را میدزدند تا به عنوان ضایعات بفروشند و زوریکو، مردی بیوه و یک کشاورز فندق ۴۵ ساله، مبلغ ناچیزی را که خریداران ایتالیایی برای برداشت محصولش پیشنهاد میدهند، رد میکند.
بهترین دوستش، گلا، به او کمک میکند تا خریداران بهتری پیدا کند.
زوریکو پس از زنده ماندن از یک سرقت بزرگراه، دنیایش دائم بین سختی و پوچی، زیبایی و خشونت، عشق و غم در نوسان است.
این فیلم درخشان که سیاهوسفید کار شده بود، در جشنواره فیلم ونیز امسال دیده بودیم و شیفته آن شدیم.
مجارستان: «دوست خاموش» ساخته ایلدیکو انیدی
این فیلم بسیار هنری و آرامبخش، اما حوصلهطلب را در جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۵ در بخش رقابتی دیده بودیم و جوایز متعددی، از جمله جایزه منتقدان فیپرشی و جایزه مارچلو ماسترویانی برای بهترین استعداد جدید برای بازیگر تازهکار، لونا ودلر، را از آن خود کرد.
داستان فیلم حول یک درخت جینکوی باشکوه میچرخد که در قلب یک باغ گیاهشناسی در یک شهر دانشگاهی قرونوسطایی در آلمان واقع شده است.
این «دوست خاموش» که به درخت نسبت داده میشود، طی یک قرن، ریتم آرام تحول را در طول سه دوره زندگی مشاهده کرده است:
سال ۲۰۲۰، یک دانشمند علوم اعصاب از هنگکنگ، با کاوش در ذهن نوزادان، آزمایش غیرمنتظرهای را با درخت پیر آغاز میکند.
در سال ۱۹۷۲، یک دانشجوی جوان با عمل ساده مشاهده و ارتباط با یک شمعدانی عمیقاً تغییر میکند.
و در سال ۱۹۰۸، اولین دانشجوی زن دانشگاه، از طریق لنز عکاسی، الگوهای مقدس جهان را که در فروتنترین گیاهان پنهان شده است، کشف میکند.
طبق خلاصه داستان، «هر فرد بهآرامی توسط قدرت آرام، پایدار و اسرارآمیز طبیعت دگرگون میشود، زیرا درخت جینکوی باستانی ما را به معنای انسان بودن نزدیکتر میکند.»
مراکش: «توتفرنگیها» ساخته لیلا مراکشی
سومین فیلم بلند لیلا مراکشی در بخش نوعی نگاه جشنواره کن ۲۰۲۶ نمایش داده شد.
فیلم داستان دو زن جوان را روایت میکند که زادگاه خود، مراکش، را ترک میکنند تا به عنوان کارگران فصلی برای چیدن توتفرنگی در جنوب اسپانیا کار کنند؛ جایی که با سوءاستفاده، آزار و اذیت و شرایط کاری نامناسب مواجه میشوند.
آنها با پیوندی عمیق، تصمیم میگیرند برای حقوق خود صحبت کنند و همه چیز خود را به خطر بیندازند.
هاجر گریگا، نسرین ارادی و فاطمه عاطف در این فیلم بازی میکنند.
مراکش هنوز در بخش اسکار نامزد نشده است، هرچند سه بار در فهرست کوتاه نامزدها قرار گرفته است که آخرین بار در سال ۲۰۲۳ با فیلم «مادر همه دروغها» اثر اسماء المودیر بود.
مصر: «داستانها» ساخته ابوبکر شوقی
این فیلم بسیار پرحرف و شلوغ از مصر، به نظر نمیآید در فهرست کوتاه پانزده نامزد اولیه شانسی داشته باشد.
این فیلم به زبان عربی مصری، انگلیسی و آلمانی ساخته شده است و تا حدودی بر اساس زندگی والدین شوقی ساخته شده و چند اپیزود بههمپیوسته را دنبال میکند که رابطه بین یک مرد مصری و یک زن اتریشی را در دورههای مختلف زندگی آنها، در برابر پسزمینههای تاریخی و سیاسی متغیر، دنبال میکند.
در جشنواره فیلم کارتاژ و همچنین در جشنوارههایی از جمله جشنواره بینالمللی فیلم دریای سرخ و جشنواره فیلم کابورگ به نمایش درآمد.
مونتهنگرو: «نگه داشتن یک کوه» ساخته بیلیانا توتوروف و پتار گلومازیچ
این فیلم مستند در ساندنس جایزه به دست آورد و جوایز متعددی، از جمله جایزه بهترین مستند در جشنواره فیلم سارایوو و جایزه بزرگ جشنواره میلنیوم داکس ورشو، را از آن خود کرده است.
این فیلم که در ارتفاعات دورافتاده فلات سینجاجوینا در مونتهنگرو اتفاق میافتد، درباره گارا و دختر سیزدهسالهاش، نادا، است که هر تابستان به مراتع اجدادی خود بازمیگردند.
اما دنیای شکننده آنها زمانی که دولت مونتهنگرو برنامههایی را برای ایجاد یک زمین آموزش نظامی تحت حمایت ناتو در قلب این چشمانداز حفاظتشده پیش میبرد، در معرض خطر قرار میگیرد.
نروژ: «رشد خاک» ساخته هانس پتر مولند
فیلم «رشد خاک» که اولین نمایش جهانی آن در جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶ بود، بر اساس رمانی از سال ۱۹۱۷ ساخته شده که جایزه نوبل ادبیات را برای نویسندهاش، کنوت هامسون، به ارمغان آورد.
داستان کشاورزی به نام ایساک را روایت میکند که در زمینی بایر، محدودیتهای خود را آزمایش میکند. پس از ازدواج، رابطه و خانواده آنها بررسی میشود.
نروژ در مجموع هفت بار نامزد اسکار شده و با فیلم درخشان «ارزش احساسی» به کارگردانی یواخیم تریر، اسکار سال گذشته را کسب کرد.
نپال: «فیلها در مه» ساخته ابیناش بیکرام شاه
از دیگر فیلمهایی که در جشنواره کن، در بخش نوعی نگاه، شرکت داشتند و مورد توجه قرار گرفتند و میتواند شانسی برای قرار گرفتن در فهرست اولیه اسکار داشته باشد.
«فیلها در مه» اولین فیلم این کارگردان است. موضوع آن درباره جامعهای از کینار در روستایی نپالی است که برای محافظت از خود میجنگند.
این فیلم در کن جایزه هیئت داوران را در بخشی که حضور داشت دریافت کرد.
هلند: «پیکار» ساخته داوود هیلمندی
در فیلم «پیکار»، هیلمندی، فیلمساز افغان ـ هلندی، به دیدار پدر مستبد خود، یک روحانی با گذشتهای خشونتآمیز، میرود تا تاریخ آشفته خود را به یاد آورده و احتمالاً آنها را با هم آشتی دهد.
آنها از طریق سفرهایی در سراسر افغانستان، ایران و عراق، خانواده، معنویت و تجربه مهاجرت را بررسی میکنند.
این فیلم مستند در جشنواره بینالمللی فیلم آمستردام (IDFA) جایزه بهترین فیلم بلند اول، جایزه فیپرشی و تقدیر ویژه بهترین فیلم هلندی را از آن خود کرد و بعد در جشنواره هات داکس، جایزه فیلمساز نوظهور بینالمللی را دریافت کرد و در جشنوارههای متعدد دیگری در سراسر جهان، از جمله جشنواره «داکفست» مونیخ و جشنواره بینالمللی فیلم گواناخواتو نیز به نمایش درآمد.
هند: «گوندال» ساخته سانتوش داوخار
فیلم درام به زبان مراتی «گوندال» که توسط سانتوش داوخار نوشته و کارگردانی شده است، در یک شب در منطقه روستایی ماهاراشترا روایت میشود و داستان یک زوج تازهازدواجکرده را دنبال میکند که مراسم سنتی عروسیشان به صحنهای تبدیل میشود که در آن آداب و رسوم قدیمی، خواستههای خصوصی و شکنندگی پنهان، همگی به اوج خود میرسند.
این فیلم در پنجاهوششمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم هند نامزد دریافت جایزه طاووس طلایی شد و داوخار جایزه طاووس نقرهای این رویداد را برای بهترین کارگردانی به خانه برد.
این فیلم بعداً در هفدهمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم بنگلور، جایزه فیپرشی را به همراه جوایز بهترین کارگردان و بهترین فیلمبردار از جشنواره بینالمللی فیلم پونا و همچنین جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره بینالمللی فیلم آسیایی چشم سوم را از آن خود کرد.
یونان: «رگ شکسته» ساخته یانیس اکونومیدس
داستان توماس الکسوپولوس، تاجر میانسالی، موضوع اصلی فیلم است که کارگردان آن را دنبال میکند.
شخصیت فیلم به یک رباخوار محلی بدهکار است و بهشدت به دنبال کمک میگردد. او برای نجات خانه گرانبهایش وقت زیادی ندارد و از فشار اوضاع احساس خفگی میکند.
در آستانه فاجعه، به نظر میرسد یک نقشه ساده در آخرین لحظه تنها راه نجات او از مشکلش باشد.
دیگر کشورهایی که پیش از این نمایندگان خود را انتخاب و معرفی کرده بودند، عبارتاند از:
فرانسه: «مینوتور» ساخته آندری زویاگینتسف
یک درام خانوادگی با پسزمینه جنگ اوکراین که توسط شرکتهای فرانسوی تولید شده است. یک فیلم روسزبان با پرچم فرانسه، از فیلمساز منتقد حکومت، برای رقابت در بخش بهترین فیلم بینالمللی انتخاب شده است.
این فیلم جایزه بزرگ جشنواره کن امسال را به دست آورد. میتواند بهراحتی در فهرست کوتاه اسکار قرار گیرد.
دانمارک: «زن ناشناس» ساخته می ال توخی
برنده شیر طلا بهطور اتوماتیک کاندیدای اسکار است و البته خود دانمارک هم همین فیلم را پیشنهاد داده است.
فیلم درام «زن ناشناس» درباره دانمارک در دوران پس از اشغال نازی است که می ال توخی آن را کارگردانی کرده و در هشتادوسومین دوره جشنواره فیلم ونیز جایزه معتبر شیر طلایی را از آن خود کرد.
شیلی: «یخزدایی» ساخته مانولا مارتلی
این فیلم در بخش نوعی نگاه جشنواره کن خوش درخشیده بود و به عنوان نماینده این کشور در بخش بهترین فیلم بینالمللی اسکار ۲۰۲۷ انتخاب کرده است.
این فیلم یک درام معمایی پس از دوره پینوشه است که داستان آن در یک پیست اسکی در کوههای آند میگذرد.
مایا اورورک در نخستین تجربه سینمایی خود نقش دختری ۹ ساله را بازی میکند که در اقامتگاه اسکی خانوادهاش شاهد اتفاقاتی ناآرامکننده میشود؛ اتفاقاتی که وفاداری او را به چالش میکشد.
ژاپن: «ناگهان» ساخته ریوسوکه هاماگوچی
اگرچه در فرانسه و به زبان فرانسوی و ژاپنی ساخته شده و هزینه عمده آن با کمپانیهای فرانسوی بوده، به عنوان نماینده ژاپن در بخش بهترین فیلم بینالمللی نودونهمین دوره اسکار انتخاب شده است.
این دومین بار است که فیلمی از هاماگوچی نماینده ژاپن در این بخش میشود.
پنج سال پیش، «ماشینم را بران» موفق شد اسکار بهترین فیلم بینالمللی را به دست آورد و در بخشهای بهترین فیلم، کارگردانی و فیلمنامه اقتباسی نیز نامزد شود.