سینماسینما، محمد حقیقت: میشل سیمان دیروز یکشنبه در گورستان مشهور پاریس (پانتن) با حضور نویسندگان، منتقدین و خانواده سینمای فرانسه به خاک سپرده شد.
جدا از تجلیل های افراد مشهور بر سر مزار او، آقای تییری فرمو دبیرکل جشنواره کن هم در ستایش از میشل سیمان سخنرانی کرد. بدون شک سینمای جهان یکی از برجستهترین منتقدان خود، آقای میشل سیمان را در ۱۳ نوامبر از دست داد. وی از قابل احترامترین منتقدان سینمایی در سطح جهان به حساب میآمد.
سیمان، متولد ۱۹۳۸ در پاریس در ۸۵ سالگی، در زادگاه خود پاریس درگذشت. وی از همان سالهای جوانی در دوره دبیرستان شیفته سینما و نوشتن درباره آن شد. سپس با نوشتن یک نقد مفصل درباره «محاکمه» اثر اورسون ولز در ماهنامه «پزیتیف» در سال ۱۹۶۳ بر شهرتش افزوده شد. سه سال بعد از آن، به عضویت کمیته نویسندگان اصلی این ماهانه در آمد و سپس سردبیر آن شد که تا آخر عمر در این مقام باقی ماند.
پرستیزی که وی برای این نشریه بدست آورد، آنرا در ردیف مجله مشهور «کایه دوسینما» قرار داد. میشل سیمان جدا از نقد نویسی در این نشریه خود، یک برنامه هفتگی رادیویی هم در زمینه سینما اداره میکرد به نام پروژکسیون خصوصی که از اعتبار خاصی برخوردار بود و همچنین در برخی از رسانههای سینمایی دیگر هم نقدهای باارزش می نوشت.
قابل یادآوری است که برخی از کارگردانان و پخش کنندهها برای تبلغ درباره فیلم خودشان گاه جملاتی از نقدهای آقای میشل سیمان را روی پوسترهای خود درج میکردند. وی از نزدیک با کارگردانان بزرگ جهانی در ارتباط بود و کتابشهای تحلیلی درباره آثار آنان منتشر کرد، همچنین گفتگو با این کارگردانان مطرح جهان اعتباری به آن فیلمهایشان میداد. مقالات وی حالت مرجع برای دیگران داشت. از جمله کتابهای مشهور او درباره استنلی کوبریک، الیا کازان، فرانچسکو رزی، جوزف لوزی، جری شاتزبرگ، فریتز لانگ، جان بورمن، آنجلوپولس، جین کامپیون، و غیره را به رشته تحریر در آورد. سه باز نیز جایزه بهترین کتاب سال را بدست آورد. جدا از پرداختن به آثار نام آوران، وی همواره به جستجوی کشف سینماگران ناشناس یا کم شناخته نیز میپرداخت. وی همچنین از منتقدین دیگر کشور ها هم دعوت به همکاری برای نوشتن در مجله پزیتیف میکرد، مثلا از ایران، از جمله از فرخ غفاری، مقالاتی درباره کوروساوا، و جشنواره کن و غیره به چاپ رسانده بود و درسالهای اخیر همچنین از محمد حقیقت، درباره سینما و سینماگران ایرانی مقالات گوناگونی به چاپ رسانید.
میشل سیمان داوری بسیاری از جشنواره های جهانی را نیز به عهده داشت و جدا از آن، طی مدتی نیز به طور غیر رسمی در کمیته انتخاب جشنواره کن فعال بود از جمله در جلسه ای که در سال ۱۹۹۲ برای انتخاب شدن فیلم – زندگی و دیگر هیچ- حضور داشت – او همچنین در سمت استاد دانشگاه پاریس هفتم (تمدن و فرهنگ امریکا) را تدریس میکرد.
جدا از نکات بالا باید افزود که میشل سیمان سینمای ایران را با علاقه بسیار از سالها پیش دنبال میکرد و اولین منتقد اروپایی بود که عباس کیارستمی را با فیلم خانه «دوست کجاست؟» در سال ۱۹۸۹ کشف و معرفی کرد و در ستایش او در روزنامه لوموند و سپس در ماهنامه پزیتیف مطلب نوشت و سپس چندین بار روی جلد ماهنامه پزیتیف را به آثار عباس کیارستمی اختصاص داد، جدا از آن پروندههایی نیز به سینمای ایران اختصاص داد. مدیر جشنواره کن در موردش گفت: «بدون میشل سیمان جشنواره دیگر مثل سابق نخواهد بود.»
مطبوعات و دیگر رسانه های فرانسه در تجلیل از او بسیار نوشتند و شماره آینده پزیتیف اختصاص به او خواهد داشت.
عکس ابتدای مطلب: محمد حقیقت با میشل سیمان در جشنواره کن – عکس از پرویز جاهد
عکس زیر، تییری فرمو بر مزار سیمان/ عکس: محمد حقیقت
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- شنبه روز خوبی است؟/ آنچه در جشنواره کن میگذرد
- گزارش محمد حقیقت از کن ۲۰۲۶؛ یک فیلم فرانسوی در صدر جدول منتقدان/ محبوبیت پایینِ «داستانهای موازی»
- یادداشتی بر فیلم «فیورد»؛ یک اروپا و دو تربیت
- فیلم «مولن» تماشاگران را منقلب کرد
- روایتی از هفتاد و نهمین دوره جشنواره کن/تلاش برای دیده شدن زنان فیلمساز
- وقت آن رسیده که جشنواره کن به آلمادوار نخل طلا بدهد
- افت فروش نگرانکننده در سینماهای فرانسه/ آمار تماشاگران در ۲۰۲۵ سقوط کرد
- جیمز کامرون: از سلطه هوش مصنوعی میگریزم/ «آوارتار۳» و شروع افتخارآمیز اکران
- ۱۵ اثری که برای فهرست اولیه اسکار فیلم بینالمللی شانس بالاتری دارند
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- نامزدهای جوایز آکادمی فیلم اروپا معرفی شدند/ «یک تصادف ساده» در میان نامزدها
- نگاهی به فیلم متفاوت همایون غنیزاده؛ رازها و دروغها
- توصیه کارگردان فرانسوی ایرانی تبار؛ قصههای شاهنامه را فیلم کنید
- فوت بازیگر فیلم عباس کیارستمی/ احمد احمدپور درگذشت
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- «روز افشاگری» و موضع اسپیلبرگ در استفاده از هوش مصنوعی
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- کنسرت «بازی تاج و تخت» روی صحنه میرود
- «استودیو صدای بِربِریَن»؛ فریادها و نجواها
- خوانشی فرویدی از فیلمتئاتر «نیوجرسی»/ تراژدی بیوالایش: از ترومای اولیه تا سیطرهی سائق مرگ
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار
