سینماسینما، آریو همتی
شهاب حسینی، برنده باکیفیتترین جایزه بازیگری در تاریخ سینمای ایران ـ جایزه بازیگری جشنواره کن برای «فروشنده» ـ و یکی از مهمترین بازیگران تاریخ سینمای ایران، همچنین در جریان سینمای روشنفکری ـ مطالبهگرایانه در سینمای ایران، سوپراستار محسوب میشود.
نخستین بازی مهم شهاب حسینی در فیلم ساختار آوانگارد «شمعی در باد» پوران درخشنده، ۱۳۸۲، اتفاق افتاد. بازی برونگرای برونریز حسینی در کنار بازی درونگرای برونریز بهرام رادان و درونگرای درونریز عسل بدیعی، منجر به اثری جسورانه و جذاب در سینمای مطالبهگر شد.
«رستگاری در ۸/۲۰ دقیقه» سیروس الوند، ۱۳۸۳، که با دانش و توانایی این فیلمساز کهنهکار در سینمای ساختار کلاسیک و البته شناخت و تأثیر او در سینمای اتفاقمحور جوانگرا، منجر به فیلمی مطالبهگر و تاثیرگذار شد. حسینی با بازی برونگرای برونریز در مقابل رادانِ درونگرای درونریز و مهتاب کرامتیِ برونگرای درونریز، مجموعه بازیهای قابلقبولی آفریدند.
«بچههای ابدی» پوران درخشنده، ۱۳۸۵، اینبار در نوع سینمای پساساختار، کاراکتر ایمان با بازی درونگرای برونریز شهاب حسینی، در کنار بازی برونگرای درونریز الهام حمیدی و برونگرای برونریز پانتهآ بهرام، اثری قابلتوجه روانه پرده کرد.
«دلشکسته» علی روئینتن که به نوع سینمای ساختار کلاسیک تعلق دارد، در واقع فیلم بازیهاست. کاراکتر امیرعلی با بازی شهاب حسینی و تغییرات او به مرور زمان در فیلم، در کنار حضور پرشور بیتا بادرانِ برونگرای برونریز و خسرو شکیباییِ درونگرای برونریز، اثری مهیج و خوشریتم برای مخاطبی که درام را میفهمد خلق کرده است.
«سوپراستار» تهمینه میلانی، ۱۳۸۶، پساساختار و شمایلشکن، که با بازآفرینی معنایی متنی از مخاطب انبوه دلربایی میکند. کاراکتر جذاب کوروش زند با بازی برونگرای درونریز شهاب حسینی، در مقابل بازی درونگرای درونریز فتانه ملکمحمدی که انگار برای آفریدن این تکنقش بازیگر شده، در ذهن مخاطب ماندگار است.
«درباره الی» اصغر فرهادی، ۱۳۸۷، مهمترین فیلم سینمای دهه هشتاد در زمان ساخت و تا پیش از «جدایی نادر از سیمین» که در واقع در زمینه بازیگری یکی از مهمترین اتفاقات سینمای ایران است. کاراکتر احمد با بازی درونگرای درونریز شهاب حسینی، مقابل بازی برونگرای درونریز ترانه علیدوستی و بازی برونگرای درونریز گلشیفته فراهانی، هنوز هم در محافل حرفهای آموزش سینما یک کلاس بازی محسوب میشود. شکلگیری جذابترین زوج سینمایی حسینی، یعنی ترانه علیدوستی، و همافزایی چهره این دو که به نوعی شبیه به همافزایی چهره بهروز وثوقی و گوگوش در نمونه پیشا۵۷ است، اینجا شکل میگیرد.
«پرسه در مه» بهرام توکلی، اثری پساساختار، که کاراکتر امین با بازی شهاب حسینیِ درونگرای درونریز، در کنار بازی درونگرای درونریز لیلا حاتمی، اثری قابلتأمل ساخته است.
«سوت پایان» نیکی کریمی، ۱۳۸۹، بازی درونگرای برونریز حسینی با حس غلبه سرما، کنار بازی گرم و درونگرای برونریز نیکی کریمی، اثری قابلتأمل دیگر است.
«جدایی نادر از سیمین» فرهادی، ۱۳۸۹، اثری فراساختارگرا که از مهمترین آثار تاریخ سینمای ایران و نخستین فیلم ایرانی برنده اسکار است، برای شهاب حسینی یک اعتبار جهانی دیگر بود. کاراکتر حجت با بازی برونگرای برونریز حسینی و همچنین بازی درونگرای برونریز پیمان معادی و برونگرای درونریز لیلا حاتمی و…، مجموعهای کمنظیر از کیفیت بازی برای علاقهمندان حرفهای بازیگری به وجود آورده است.
«هیس! دخترها فریاد نمیزنند» پوران درخشنده، ۱۳۹۲، با ساختاری آوانگارد و روانسوژهگرا و جنسیتسوژهگرا، بازی درخشان دیگری از شهاب حسینی در نقش بازپرس را در کنار بازیهای ماندگار درونگرای برونریز طناز طباطبایی و درونگرای درونریز بابک حمیدیان روانه پرده کرد.
«حوض نقاشی» مازیار میری، ۱۳۹۱، با ساختاری آوانگارد و با بازی درونگرای درونریز شهاب حسینی، کنار بازی درونگرای درونریز نگار جواهریان، ترکیب جذاب دیگری از بازیها بود.
«آشغالهای دوستداشتنی» محسن امیریوسفی، ۱۳۹۱، بازی برونگرای برونریز شهاب حسینی مقابل بازی برونگرای درونریز شیرین یزدانبخش و درونگرای برونریز اکبر عبدی و…، اثر مطرح دیگری در زمینه بازی است.
«فروشنده» اصغر فرهادی، ۱۳۹۴، و دومین اثر سینرژیستی اصغر فرهادی پس از «جدایی نادر از سیمین»، فصل دیگری از یک بازی همافزا با تجربه انواع حسهای درونی و امکان پسینی فضای سینرژیستی بازی برای شهاب حسینی در مقابل مهمترین پارتنرش، ترانه علیدوستی، رقم زد. بازی درونگرای درونریز حسینی کنار بازی درونگرای درونریز علیدوستی، به فیلم عمق بیشتری بخشیده و منجر به ثبت بیش از پیش اثر در ذهن مخاطب حرفهای و همچنین مخاطب انبوه شده است.
«مست عشق» حسن فتحی، ۱۳۸۹، اثری پساساختارگرا که نقطه محوری و نجاتدهنده فیلم، کاراکتر شمس و بازی درونگرای برونریز شهاب حسینی مقابل بازی درونگرای درونریز هانده ارچل است.
«رها» حسام فرهمندجو، ۱۴۰۳، با بازی درونگرای درونریز شهاب حسینی، کنار بازی برونگرای درونریز ضحا اسماعیلی و برونگرای درونریز غزل شاکری، آخرین نمونه حضور گسترده حسینی در سینمای مطالبهگر است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- سیودومین جشنواره فیلم سارایوو؛ نشان افتخاری به اصغر فرهادی اهدا شد
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- «روسری آبی»؛ فرا رفتن از چارچوب بسته
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «زنان، بدون مردان»؛ از شهرنوش پارسیپور تا شیرین نشاط
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- «آشغالهای دوست داشتنی»؛ جنگ روایتها
- «پرنده کوچک خوشبختی»؛ مهمترین اثرِ روان سوژهگرای سینمای ما
- اصغر فرهادی در پرتغال مسترکلاس کارگردانی برگزار میکند
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
