سینماسینما، زهرا مشتاق
هنگامه اخوان پس از سالیان دراز دوری از صحنه ، پائیز ۹۸ در الیزابت هال لندن با گروهی کوچک به اجرای برنامه پرداخت. کنسرت او در میان فستیوال نقش زنان در موسیقی قرار داشت.
او در حالی صدای زیبایش را در یکی از معتبرترین سالن های لندن رها کرد که چه بسا نسل جوان ایرانی او را نمی شناختند و نسل های گذشته نیز او را رفته رفته به فراموشی می سپردند. آواز زیبایی که در اوج جوانی با تصنیف معروف «عاشقی محنت بسیار کشید» پس از ممنوعیت شنیده شدن صدای زنان به عزلت و خاموشی گرایید و تنها شاگردانش بودند که شانس شنیدن صدای او را داشتند و البته چند اجرای محدود مختص به بانوان.
او پس از سال ها در حالی دیده می شود که پیر شده است. بانویی که آواز منحصر به فردش می توانست مایه افتخار هنر ایران زمین باشد، در میان استفتا و اختلاف بسیار علما نابود شد و به تقویم خاطرات فراموش شده نسل دور پیوست؛ بی آن که کسی پاسخگوی این سرمایه معنوی از دست رفته باشد.
آن چه دیدار او را پس از این همه سال غم انگیز و تلخ می کند، بخشی از دندانهای ریخته او بود. البته که لازم نیست در این سن هنوز دندان های طبیعی او حفظ شده باشد. اما آیا هیچ سوالی در ذهن شما ایجاد نمی کند؟ آیا به این فکر نمی کنید که زندگی این بانوی هنرمند چگونه گذشته است؟ آیا از راه تدریس آواز توانسته به آسانی امرار معاش کند؟ آیا احتمالا از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حقوق دریافت می کرده است؟ آیا حقوق او کافی و مهم تر از آن در حد و اندازه شان و جایگاه او بوده است؟ آیا در این سال ها کسی یا کسانی به دلجویی از او رفته اند؟ به حرف ها و یا خواسته هایش توجهی شده است؟ هرگز اراده ای برای گرامیداشت منزلت این هنرمند راستین جهان موسیقی سنتی بوده است؟ و ده ها پرسش دیگر.
در جایی که سالن های تهران و شهرستان های دیگر در اختیار برگزاری کنسرت برای خوانندگان رنگ به رنگ پاپ است، آیا کسی یادی از او می کند؟ و سوالم این است که در میان تابلوهای عریض و طویل تبلیغات برای خوانندگان پاپ خوان که گاهی از دستشان در می رود و پلی بک می کنند و یا صدای سازشان ناکوک می شود و گاه خودشان خارج و فالش می خوانند و در عکس ها و بنرهای چند متری، با لباس های شیک و گران از بزرگراه ها و خیابان ها با دندان سفید لمینیت شده به ما می خندند؛ جایگاه بانویی چون هنگامه اخوان که گرد پیری و فراموشی حتی لبخندش را دزدیده کجاست؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ۴۰ خواننده محبوب کشورمان در پلتفرم داخلی فعال شدند
- «تهرانِ عاشق» رونمایی میشود
- وزیر ارشاد: ممنوعیت فعالیت خوانندگان «خبرسازی» است
- به رغم برخوردهای سلیقهای با کنسرتهای استانی؛ کنسرتهای تهران بیوقفه برگزار میشوند
- «عصرجدید» و «جوکر» با موسیقی درست برخورد میکنند؟
- هنر موسیقی همچنان مظلوم
- توقیف یا رفع توقیف سازها؟
- جدیدترین ترانه «علی رویینتن» با صدای «علی حیدری» منتشر شد
- حمید سعید، نوازنده، درگذشت
- جامعه خوابزده در برابر موسیقی
- آخرین نسل دایناسورها/ نقدی بر فیلم «چاووش، از درآمد تا فرود»
- انتقاد تند محسن چاوشی از تلویزیون + عکس
- افشین یداللهی درگذشت
- فعالیت رسمی خواننده مسابقه شبکه «من و تو» در ایران
- جرج مایکل در ۵۳ سالگی درگذشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید
- اولین نمایش نسخه مرمتشده «کاغذ بی خط» در موزه سینمای ایران
- به بهانه زادروز کیارستمی، شهیدثالث، تقوایی و پناهی؛ چهار شیوه برای دیدنِ جهان
- اثر فیلمساز ایرانی در مسابقه کوتاه ونیز ۲۰۲۶
- «بره سیاه» در کاخ هنر روی صحنه میرود
- برآورده شدن آرزوی آقای بازیگر؛ نخستین آلبوم موسیقیِ آنتونی هاپکینز منتشر میشود





