سینماسینما، محمد حقیقت- کن؛ کریستیان مونجیو، فیلمساز مشهور رومانیایی در آخرین فیلمش «فیورد» به دو جامعه و دو دیدگاه متفاوت در تعلیم و تربیت در قاره اروپا نگاه انداخته است. وی با حوصله بی‌مانندی به واشکافی رابطه والدین و فرزندان دو منطقه می‌پردازد.

یک زوج رومانی/ نروژی که بسیار مذهبی هستند به همراه فرزندانشان به دهکده‌ای در نروژ مهاجرت می‌کنند. فرزندانشان خیلی زود پیوند دوستی با فرزندان اهالی آن منطقه بنام «هالبرگ» برقرار می‌کنند علیرغم اینکه فرهنگ متفاوتی دارند. روزی معلم دبستان آن محل متوجه می‌شود که روی بدن فرزند زوج رومانی آثار کتک خوردن وجود دارد که در صدد تحقیق برآمده و از انجمن «کمک به کودکان» که کارشان را خیلی با جدیت دنبال می‌کنند می‌خواهد تا پدر و مادر این نوجوان مورد آزار پدر قرار گرفته را به دادگاه بکشاند. پرونده‌ای تشکیل می‌شود، وکیلی را هم استخدام می‌کنند، اما در درگیرها بین این زوج با سیستم آموزش و پرورش نروژ، مشاجره بالا می‌گیرد و حتی ‌وکیل آنها استعفا می‌دهد. در این میان هرچه زوج رومانیایی توضیح می‌دهند که برای ما طبیعی است که برای تربیت گاه آن‌ها را کتک بزنیم، اما این مورد برای نروژی‌ها باعث تعجب می‌شود و سرانجام دادگاه می‌خواهد این والدین را به زندان بیاندازد، اما سرانجام آنها فرزندان خود را برداشته و فرار می‌کنند تا به کشور خود برگردند.

فیلم با رسیدن یک کشتی حامل زوج رومانیایی به آن منطقه شروع می‌شود و در نهایت از همین راه آنان بسوی کشور خود می روند.

کریستیان مونجیو، که همواره با دقت به زاویه‌های جامعه خود نظر انداخته و سوژه‌های خود را از آن الهام می‌گیرد، در این فیلم دو ساعت و نیمه، حوصله بسیار به خرج داده و از تماشاگرش نیز انتظار حوصله داشتن را دارد. وی اثری زیبا و پر دیالوگ ساخته است که می‌تواند جزو آثار نسبتا خوب جشنواره امسال به حساب بیاید. او قبلا نخل طلا را بخاطر فیلم درخشان «چهار ماه، سه هفته‌ و دو روز» گرفته بود و امروزه بعنوان پرچمدار سینمای رومانی به حساب می‌آید.