سینماسینما، نویسنده: پیتر بردشاو/ مترجم: عقیل قیومی
ده سال پیش، با یقین اعلام کردم که با «گرَن تورینو» باید شاهد آخرین نقشآفرینی کلینت ایستوود باشیم. خود غلط بود آنچه میپنداشتیم! او در سن ۸۸ سالگی –و در نقشی که دور نیست از نقش پیشیناش– با جسارتی خیرهکننده بازگشته است. با سگرمههایی در هم رفته و قطعاً دستِ پُرتر خودش را کارگردانی کرده است.
فیلمی تماشایی که کمابیش برمبنای یک داستان واقعی است. فیلم واجد یک چرخش روایی تَر و تمیز است و اگر بخواهیم صادق باشیم ایستوود به مراتب گیراتر است نسبت به رابرت ردفورد در این آخرین آواز قویی که اخیراً از او شنیدیم. نه به هیچ وجه اینگونه نیست که این نقشآفرینی در حکم آخرین آواز قو باشد از سوی کلینت. اتفاقاً او در پیرانهسری گامی به پیش نهاده با تشخصی جان وینوار. ساعدهای برهنهاش با آن پیراهن آستینکوتاه حالا به خوبی حسی از نگرانی را منتقل میکنند و با تکانهای آهستهٔ تهدیدآمیزشان هماهنگ با پاها به حرکت درمیآیند همچنان که خرامان سوار اتومبیلش میشود یا از آن بیرون میآید.
ایستوود در نقش استون ظاهر میشود. یک پیرمردِ کجخُلقِ بدقلق و یک پرورشدهندهٔ گُل که برندهٔ جایزه هم شده و تمام زندگیاش به بیتوجهای به حانوادهاش گذشته است. وقتی یک رقابت اینترنتی به تجارتِ گُلاش آسیب میزند و برای دستیابی به پول دچار مشکلاتی میشود، تصادفاً سر از تجارت پُر سود انتقال کوکایین برای کارتلهای مکزیکی درمیآوَرَد. یک پیرمرد سفیدپوست درون کامیون کهنهٔ زهوار در رفتهاش هرگز شک پلیسهایی را که دائماً حواسشان به چهرهٔ مردانِ آمریکای لاتینیست برنمیانگیزد. صحنهٔ جالبی در فیلم هست که پلیس اتومبیلِ یک مرد مضطرب و کاملاً بیگناه را در این زمینه متوقف میکند و مرد تتهپتهکنان میگوید که این خطرناکترین پنج دقیقهٔ عمرش بوده است.
ارلی که کلینت بازیاش میکند وجوهی عجیبوغریب هم دارد و دشوار است که بگوییم چنین چیزی چقدر عمدی بوده است. او در قامتِ یک معتقد به تبعیض جنسیتی و نژادپرستِ خواستنی ظاهر میشود که آن خانوادهٔ سیاهپوست را کاکاسیاهها خطاب میکند و وقتی مؤدبانه خطایش را تصحیح میکنند، با لبخند پذیرا میشود. دو صحنهٔ دیگری که با تماشایش از تعجب شاخ درمیآوریم جاییست که ایستوود به خودش پاداش میدهد. به ناگاه میبینیم که با دو تَر دامن درمیآمیزد. منطقاً ناظر صحنههایی شنیع نیستیم ولی پس از آن است که میبینیم امور کاملاً روندی رضایتبخش داشته است.
آنجاهایی که میبینیم شخصیتها و صحنههای مربوط به پلیسهای فیلم کاملاً سرسری نوشته شدهاند،درمییابیم که فیلم یک حکایت احساساتنمایِ افراطی است که همهٔ بارش را کیفیت ستارگی ایستوود به دوش میکشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- «فریبخورده»؛ همچون شیاطینی از خواب بیدار شده که دنبال طعمه میگردند
- نقد؛ چراغی در رهگذر تاریک و روشن سینما
- در ۹۵ سالگی؛ کلینت ایستوود، فیلم جدیدش را میسازد
- فرشته سقوط کرده/ نگاهی به فیلمنامه «هیات منصفه شماره ۲» با بررسی عناصر مشترک درامهای دادگاهی
- با یک کمپین کوچک برای فیلم ایستوود؛ کمپانی برادران وارنر «هیئت منصفه شماره۲» را وارد اسکار میکند
- با اکرانی محدود؛ وداع نه چندان شکوهمند ایستوود با سینما
- اکران فیلم کلینت ایستوود و احتمال وداع با دنیای فیلمسازی
- تیم برتون از جشنواره لومیر جایزه گرفت/ عشق به هیولاها و آفرینش
- غریبههای آشنا/ تاملی بر فیلم «هارمونیهای ورکمایستر» ساخته بلا تار
- جشنواره توکیو با نمایش «گریه کن ماچو» ایستوود آغاز به کار کرد
- نگاهی به کارنامه و جایگاه کلینت ایستوود
- انتقاد تند و تیز پل شریدر از فیلم ایستوود/ «ماچوی گریان» یک «هری کثیف» کوچک شده است
- «ماچوی گریان» از نگاه کلینت ایستوود/ چرا در نود و چند سالگی هنوز کار میکنم؟
- بدل «کلینت ایستوود» درگذشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





