سینماسینما: ابراهیم عمران در روزنامه اعتماد نوشت:
از بس مراودههای افراد نامدار بینالمللی با ایرانمان کم است که آمدن رونالدوی فوتبالیست؛ کعبه آمال خیلیها شده است. حال فرض شود اگر بازی با تماشاگر برگزار میشد؛ به حتم ساعتها تماشاگران پشت دربهای آزادی؛ بسان ترافیک جاده شمال معطل ورود میشدند! به راستی اگر آمد و شد بینالمللی میسور میبود و از هر نحله فکری و ورزشی و سیاسی و اقتصادی و هنری؛ وارد کشور میشدند؛ آیا باز هم این اشتیاق کذایی ایجاد میشد؟ در جهان مدرن امروزی با درهای باز اقتصادی و سیاسی و اجتماعی هم، مشتاقی و مهجوری فراوانی برای افراد مشهور وجود دارد و شکی هم در آن نیست. با این تفاوت که در آنجا فقط آن قسمی از مردم در پی منویات و خواستههای خویش هستند که بر فرض مثال دلداده ورزش یا سینما باشند و دیگر کلیت جامعه کار و زندگی روزانهشان را رها نمیسازند که فلان بازیگر یا ورزشکار را ببینند و از برایش مرثیهسرایی کنند و احیانا با چاشنی طنز هم همه امور را زیر سوال ببرند! هر چند این روزهای آزگار اقتصادی و اجتماعی؛ دیگر دل و دماغی باقی نگذاشته است که عموم مردم در پی آن باشند که رونالدو چه سیمکارتی خواهد داشت و در کدام هتل رفت و آمد خواهد کرد ولی کم دیدن و کم شنیدن و کماطلاعی از دنیای جدید و ایزوله بودن بسیاری از ما؛ سبب میشود چنین مفتون و شیدای فوتبالیستی تقریبا از کار افتاده سنی شویم. به راستی هر «آن چیز پرهیز دارند؛ اشتها افزوده گردد» حال و روز ما را تداعی میکند. فرض محال که محال نیست؛ فردا روزی شاید فلان هنرپیشه امریکایی یا اروپایی دست بر قضا برای گرفتن یک پلان به لوکیشنی در کشورمان بیاید؛ آیا سینه چاکان وطنی از خورد و خوراک نمیافتند؟! برای این هنرپیشههای ناکاردرست فنی که فرش قرمزشان را پاره میکنند؛ به طریق اولی برای آن کاربلدان خارجی دیگر نخ و ابریشمی هم از فرش باقی نمیگذارند! فقره رونالدوی پرتغالی پیامهای پیدا و پنهانی برایمان آشکار ساخت. شدهایم بسان چشم و دل نه سیرهای حریص که گویی سالها از قافله تمدن امروزی دور بودهایم. بس کنیم لطفا. عربستان به واسطه قدرت پولی و نفتیاش، فوتبالیستهایی را وارد چرخه ورزشاش میکند. شاید در آن کشور عموم مردم اصلا رونالدوهای نوعی را نشناسند. چه که رفاه و آسایش زیاد لامحاله غرور قابل توجیهی را ایجاد میکند. اینجا اما به واسطه مشکلات عدیده زیاد؛ عموم مردم دسترسی به عادیترین روابطهای ممکن اجتماعی و اقتصادی را ندارند و همین سبب سرخوردگیهای روحی و روانی میشود. رونالدو برای یکی، دو روز میآید و میرود. ما میمانیم و همه آن مسائلی که با آنها دست و پنجه نرم میکردیم. راهی نداریم جز کمی غرور فراموش شدهمان را به یاد آوریم. ذهن را آرام کنیم. با داشتههای مانده در ذهن خوش باشیم. شاید کمی روح و روان آسوده شود. به قولی، فدای همه نداشتهمان؛ چهار ستون بدن سالم باشد! هر چند همه این موارد هیچ ربطی به رونالدوی فرضی یا واقعی نوشته ندارد و آن بنده خدا چه میداند از آزادی تا تهرانپاس چه سینه چاکانی دارد که شاید محلههای فقیرنشین لیسبون با آن برابری کند! تکلمه این نوشته هم برای دلداری ذهنی که در بالا آمد؛ یادی از امام قلیخان و جزیره هرمز باشد و بس! و قصه تمام و پیاده شدن مسافران پرواز ریاض- تهران!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «جناب آقای شاهپور گراییلی همراه خانواده»؛ کتابی برای شناخت دهه هشتاد ایران
- تقوایی و عشق فوتبال
- درباره سریال «محکوم»/ محکوم به تماشا
- لزوم استفاده همزمان از فیلمنامهنویسان داخلی و خارجی برای ساخت اثری جامع
- «غریزه»؛ عاشقانهای ناآرام
- من را خسرو پدر زیبا صدایم کنید…
- «علت مرگ: نامعلوم»؛ این هفت نفر و دنیایشان
- تکسواران کُرد/ نگاهی به مستند «سرپتیها»
- تن به حقارت دادن/ درباره هجوم مردم برای دیدار با رونالدو
- جهان با ما برقص/ نگاهی به سریال «مگه تموم عمر چند تا بهاره»
- همه بک تو بلکی در ذهن داریم
- جهل مرکب بیپایان/ نگاهی به فیلم «زالاوا»
- طریقهی ابلق شدن/ نگاهی به فیلم «ابلق»
- چهل سال غریب/ نگاهی به فیلم «غریب»
- حاتم، هاتف، بهرام و معنای عشق/ نگاهی به سریال «رهایم کن»
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
آخرین ها
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده
- ورنر هرتسوگ «پیادهروی زندگی» را میسازد
- «استیسی کیچ» درگذشت





