سینماسینما، سیدمحمد حسینی
همواره به همه با هر سلیقه و عقیدهای، نمایشنامۀ «مجلس ضربت زدن» به قلم بهرام بیضایی را پیشنهاد میدهم!
رو به رو شدن با این اثر، شناختی از یک انسان میدهد با اسم علی و رسم راستی و درستی…
در دل روایت این کشمکشِ صفات علی و ابن ملجم؛ به تندرَویهایِ متعصبانه و برداشت تکساحتی از موقعیت، میتازد و به احتیاط برآمده از ترس و طمع تلنگر میزند.
در این اثرِ بیضایی هم شاهد جدال جهل و خرد هستیم.
نویسندۀ اثر پرسشی را طرح میکند که در دل آن، پاسخ مستتر است؛ وقتی اجازه نداریم تصویری از او ارائه دهیم، پس روایتی روشن هم نداریم، وقتی علی را تصویر نکنیم و در سایه قرارش دهیم، این ابن ملجم دشمن اوست است که در مرکز تصویر جلوه میکند…
بهرام بیضایی در این نمایشنامۀ شکوهمند سعی دارد انسان را که به انسانیت آراسته است، روایت کند، برخلاف متعصبین که علی را از صفات انسانی تهی میکنند و در آسمانِ دور، آن بالا که دسترسی به آن نداشته باشیم قرار میدهند و سخن میگویند.
آری علیِ بیتصویر و بدون شناخت از ابعاد گسترده خصلتهای وارستۀ او ما را به او نزدیک نمیکند، و وقتی نشود تحلیلی از شخصیت شایسته آن انسان والا داشته باشیم، جز تجلیل از آن چیزی دستمان را نمیگیرد. شگفتا!