سینماسینما، حمیدرضا گرشاسبی
میگوید این گونه که شما می خواهید نظارت کنید، شدنی نیست. حتی قسم می خورد که شدنی نیست و از نسل دهه هشتادی می گوید که نگاهی دیگر به جامعه و زندگی دارند. و باز ادامه می دهد که د ر هیچ کجای دنیا این چنین نظارتی وجود ندارد که بخواهند پیش از نمایش فیلم ها، برای حیات و ممات فیلم ها تعیین تکلیف بکنند. فریدون جیرانی این سخنان را با فریاد می گوید و البته لحن دلسوزانه ای هم دارد. او این حرف ها را وقتی می زند که در جلسه ای شرکت کرده که قرار است برای سامان دادن به شبکه خانگی از نظرهای مشورتی اهالی سینما استفاده شود. حرص و جوشی که می خورد حاصل دغدغهمندی اش برای درست بودن و ساختن است. فریدون جیرانی در هفتاد و دو سالگی همچنان آدمی سازنده و مولد است. جریان های سینمایی و تولیدی را دنبال می کند و سعی می کند نقشی درست به خودش بدهد تا هدایتگرِ کسانی باشد که دخل و تصرف های شان از نظرگاه او درست نیست. جیرانی با آگاهی فراوان نسبت به تاریخ سینما و بسترهای جامعه شناختی و اجتماعی این رسانه و تاثیری که بر زندگی مردم می گذارد، همواره آدمِ درستِ مشورت است و می شود از او بسیار آموخت و توصیه هایش را به گوش گرفت. او بیشتر از یک فیلمنامه نویس/کارگردان است و می داند که سینما و تلویزیون و نمایش های خانگی، صرفا فیلمنامه و دوربین نیستند. نه، سینما و تلویزیون با داشتن فیلمنامه و دوربین ساخته نمی شوند و این فکرهای درست هستند که باعث می شوند این رسانه ها نقش حیاتی خود را بازی کنند. حتی اگر فکر کنیم این رسانه ها صرفا هستند که سرگرمی ساز باشند، اما همان و همین سرگرمی ها نیز نیازمند فکر و اندیشه ای تولیدی و جریان محور هستند. فریادها و توصیه های جیرانی را باید به فال نیک بگیریم و باید خوشحال باشیم در عصری زندگی می کنیم که آدم هایی همچون جیرانی زندگی شان را از دغدغهمندی تهی نکرده اند. که باز هم همه مسائل و مشکلات سینما را دنبال می کنند و عقب نمی نشینند و صرفا تماشاگرِ اضمحلال و متلاشی شدن این سرگرمیِ جذاب نیستند. جیرانی به خوبی درک کرده که نگاه و سلیقه آنها که سینما و تلویزیون را دنبال می کنند، بر خلاف قرائت و نگاه رسمی است. که اگر همین نگاه ها روی صنعت سینما پیاده شود، روز به روز شاهد رخوت و سستی در شالوده این صنعت خواهیم بود چرا که آن نگاه خودش را بالاتر از سلائق جمعی جامعه می داند و گویا چندان هم برایش فرقی نمی کند که چنین رسانه هایی مخاطب نداشته باشند. من آن خطابه ی جیرانی در پایان آن جلسه را چه قدر نیازِ پیشبرد سینمای مان می دانم.
این روزها که فریدن جیرانی را در برنامه ای دیگر از سلسله برنامه های گفتگو محورش با نام سینما ۲۵ دنبال می کنم، باز هم می توان از خلال حرف هایش، پرسش هایش و پاسخ هایش و همچنین مداخله اش در حرف های مهمانان به آموختن های بسیاری رسید. احترامِ به او احترام به دانایی و آگاهی است و این موضوع را در حرف های تک به تک مهمانان جیرانی می توان پیدا کرد که با احترام بسیار پای صحبت جیرانی می نشینند چرا که می دانند جیرانیِ ۷۲ ساله سرشار از دانایی و تجربه است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فریدون جیرانی؛ کارگردانی موجساز در سینمای جریان اصلی
- فریدون جیرانی؛ صیاد استعدادها
- عسگرپور: رئیسجمهور دستور بازنگری دهد/ این مصوبه موجب رانت و انحصار است
- نامه پلتفرمهای نمایش خانگی به رییس جمهور
- رئیس دبیرخانه ستاد کشوری کنترل دخانیات وزارت بهداشت: به ازای هر ثانیه نمایش استعمال دخانیات در تولیدات نمایشی، جریمه ۲۱۰ میلیونی اعمال شود
- درآمد ۲۲ هزار میلیاردی اپراتورهای اینترنتی از محل پلتفرمها
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- تاکید بر اهمیت کپی رایت فیلمهای خارجی؛ طغیان تهیهکنندگان علیه پخش آگهی در پلتفرمهای نمایش خانگی
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- درباره «بازنده» / لبه تاریکی
- تهیهکننده سینما مطرح کرد: کوچ سینماگران حرفهای به پلتفرمها و فیلمهایی که تعطیل میشوند
- اطلاعیه شورای ورزش سازمان صداوسیما در پی حواشی اخیر
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- در پاسخ به توهین مدیر پلتفرم نماوا تعلل نکنید؛ نامه سرگشاده یک انجمن سینمایی به شورای صیانت خانه سینما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





