به گزارش سینماسینما، حجت الله ایوبی در یادداشتی در روزنامه اعتماد نوشت:
بعد از یک دوران جنگ و تنش و قهر و درگیریهای بیمانند و تعطیلی خانه سینما، نخستین جشنواره فیلم دوران مسوولیتم در فضایی پر از امید برگزاری میشد. همه بزرگان سینما آمده بودند. تنشها فروکش کرده بود. سالنهای سینما در حال نو شدن و دیجیتال شدن بودند. عزت و احترام به سینما برمیگشت. نسیم شعر و ادب و احترام آرام وزیدن گرفته بود. به جای شبنامهنویسیهای پی در پی فیلمنامهنویسیها آغاز شده بود. بازگشت بزرگان سینما و شادی و حضور اساتیدی چون عباس آقا کیارستمی، بهمن فرمانآرا، بانو بنیاعتماد، داریوش خان مهرجویی، کیومرث پوراحمد و دهها بزرگ و کوچک دیگر موجی از شور وامید به آینده را پدید آورده بود. افتتاحیه سی و دومین جشنواره فیلم فجر، همه خانواده بزرگ سینما را زیر یک سقف جمع کرده بود. از حاتمیکیا تا کیارستمی همه بودند. شور و هیجانِ سینمایی کشور را فراگرفته بود. برنامهها در اوج شکوه برگزار شد. سخنرانها با ادب و احترام و بدون یاد کردن از تلخیهای گذشته سخن گفتند. شاید تنها کنایه محفل، سخنان یکی از سینماگران بود که گفت: «میبخشیم ولی فراموش نمیکنیم.» در تجلیل از چند پیشکسوت که روی صحنه آمدند آقای سعید راد در سخنی کوتاه گفت اینک که همه با هم هستیم کاش از بهروز وثوقی هم یادی میشد و از تلاشهای او هم برای سینمای ایران گفته میشد. آقاسعید راد با دیدن همه همکاران قدیم و جدیدش روی صحنه به ذوق آمد و یادی کرد از رفقای قدیمی خود. سخنان کمتر از یک دقیقهای او که از سر مهر بود و بیغرض، آغاز یک بحران بزرگ ملی را کلید زد. موج حملهها آغاز شد. سعید راد که باورش نمیشد دو کلمه سخنش چنین مشکلی درست کرده باشد، تماس گرفت. پر بود از اضطراب و نگرانی. نمیدانست چگونه جبران کند. بیدرنگ مصاحبه کرد. برای نجات ما و رسیدن به یک آتشبس موفق عذرخواهی کرد. اما هیچ فایدهای نداشت. تاختند و تاختند. همان شب در برنامه هفت توضیح دادم که هر کسی مسوول سخنان خویش است و سخنان یک سینماگر سخن سازمان سینمایی و جشنواره نیست. اما گوش هیچ کس بدهکار نبود. در بین همه حاشیهها یک تلفن را هرگز فراموش نمیکنم. روحانی برجسته و سرشناسی که از مدیران ارشد بود، تماس گرفت. پر بود از خشم و نفرت. غضبش هولناک بود. کلمه و جمله برای بیان خشمش کافی نبود. میگفت دوست دارد سرش را به دیوار بکوبد.
بسیار متحیر بودم از اینکه میدیدم جشنوارهای که هیچ حاشیهای نداشت چگونه سخنان بیغرض یک بازیگر خوش سابقه اینگونه بحران میآفریند. برای عدهای واقعا هدف وسیله را توجیه میکرد. هدف درهم کوبیدن مدیریت جدید سینما بود. هیچ نقطه قوتی دیده نمیشد. در جلسه افتتاحیه هیچ سخنرانی از هیچ خط قرمزی عبور نکرده بود. گروههای رصد از اطراف و اکناف آمده بودند. گروهی از قم، گروهی از بسیج دانشگاه امام صادق(ع)، گروههای مختلف از رسانههای منتقد و افراد و مدیران سابق و اسبق همه در کاخ جشنواره خیمه زده بودند. همه منتظر بودند روسری کنار برود یا جملهای که میتواند دستاویز بحران تازهای باشد، گفته شود. گروههای رصد از سازمان سینمایی بلیت و جا و ناهار و شام میخواستند. به شوخی به یکی از این گروهها این مثل ظاهرا نجفآبادیها را یادآور شدم که «خر بده خرجی بده برم از تو شکایت کنم». در کنار همه این ماجراها فرش قرمز هم شده بود دستاویز حملات تازهای.
سینماگران که پس از سالها حس میکردند جشنواره فیلم فجر را پس گرفتهاند بسیار مراقب بودند. همه کمک میکردند. سینماگران میدانستند که عدهای شرطبندی کردهاند که رییس به قول آنها دیپلمات سازمان سینمایی عطای سینما را پس از جشنواره ۳۲ به لقایش خواهد بخشید. همه افتخارات جشنواره به شهدای حرم هدیه شده بود. فیلمهای چ حاتمیکیا و فیلم رستاخیز احمدرضا درویش بیشترین جایزهها را از آن خود کرده بودند. ولی هیچ فایدهای نداشت. ماجرای فیلم رستاخیز خود یک داستان دیگری است که جایش اینجا نیست.
حالا این روزها که ۱۰ سال از آن ماجرا میگذرد با خودم میگویم اگر یکی از این حاشیههای جشنواره ۴۲ فیلم فجر ۱۰ سال پیش رخ میداد چه میشد؟ اگر ماجرای کراوات و روسری در آن سالها رخ میداد چه به سر سینما و سازمان سینمایی میآمد؟ در این ۱۰سال تحول بزرگی در احوال دلواپسان رخ داده که واقعا جای خوشحالی است. این آرامش و سکوت و دل آرامی میتواند کمک کند به مدیران فرهنگی این روزگار. به شرط اینکه قدردان این همه تحمل و صبوری باشند.
خاطرات سینمایی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- حقیقتِ حذف/ وقتی حذف، جای گفتوگو را در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی میگیرد
- آغاز شمارش معکوس برای میزبانی فارس از جشنواره جهانی فیلم فجر
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





