محسن امیریوسفی، رییس کانون کارگردانان سینمای ایران در صحبتهایی در شهریور سال ۹۷ با تمجید از مهرجویی گفت: آقای مهرجویی فیلسوف سینما است .
به گزارش سینماسینما ، متن کامل اظهارات این کارگردان به شرح زیر است:
«به نام خدای هامون
دهه چهل خورشیدی در تاریخ فرهنگ و هنر ایران دورهای تکرارنشدنیست. از ادبیات و نقاشی گرفته تا تئاتر و سینما. در همین دهه درخشان است که موج نویی در سینمای ایران شکل میگیرد که ما هنوز وامدار آن هستیم و در این میان نام داریوش مهرجویی میدرخشد.
آقای مهرجویی در پنجاه سال فعالیت، خالق ماندگارترین شخصیتهای سینمایی و کاشف بازیگران بزرگی در سینمای ایران بود، از مش حسن فیلم گاو با بازی درخشان مرحوم عزت الله انتظامی تا آقای هالو و پستچی با بازی به یادماندنی استاد علی نصیریان. از سامری فیلم دایره مینا تا شخصیتهای دوست داشتنی فیلم اجاره نشین ها، همچنین از شخصیت به یادماندنی هامون با درخشش مرحوم خسرو شکیبائی تا شخصیت های متفاوتی همچون بانو(بیتا فرهی) سارا و پری (نیکی کریمی) لیلا با بازی لیلا حاتمی و میم افسونگر درخت گلابی با بازی گلشیفته فراهانی و همچنین شخصیت علی در فیلم مظلوم سنتوری.
آقای مهرجوئی همچنین مهمترین اقتباس های ادبی سینما را انجام دادند از آثار غلامحسین ساعدی فقید، گئورگ بوشنر، سالینجر، ایبسن، گلی ترقی وهوشنگ مرادی کرمانی. اقتباسهائی که همچنان نیاز فعلی سینمای ایران برای گریز از سوژه های تکراری و سفارشی است.
با این حال اگرچه زمانی داریوش مهرجویی همراه با دیگر همنسلانش تاریخ سینمای ایران را به قبل و بعد از خود تقسیم کرد اما بعدها این سانسور بود که تاثیر عمیقی بر کارنامه کاری او گذاشت. توقیف فیلم های او در قبل و بعد از انقلاب همواره وجود داشت ولی اتفاقی که برای داریوش مهرجویی و فیلم سنتوریاش افتاد یکی از تلخترین اتفاقهای تاریخ توقیف و سانسور ماست. چه اتفاقی افتاد که در برابر چنین فاجعهای همه سکوت کردیم و چیزی نگفتیم؟ چه شد که تمام این سالها خانهنشینی ناصر تقوایی را دیدیم و به روی خودمان نیاوردیم؟ چه شد که ترک وطن بهرام بیضایی که با آثارش یکی از ستون های فرهنگ ایران است را دیدیم و چیزی نگفتیم؟ چند سال است که با دریغ و افسوس شاهد زوال سینمای ایرانیم؟
از تلخی توقیف که بگذریم آقای مهرجوئی استاد ترسیم سیمای طبقات مختلف اجتماعی در سینما میباشند از طبقات مرفه تا طبقات پائین جامعه و مهم تر از همه ترسیم هوشمندانه طبقه متوسط ایرانی که الگوئی قدرتمند برای کارگردانان سینمای اجتماعی در سال های اخیر است.
آقای مهرجوئی فیلسوف سینما و فخر کارگردان-تهیهکنندگان سینمای ایران هستند و در دوران فعلی که متاسفانه سینمای ایران در غوغای پول سالاری درسطح کیفی مناسبی به سر نمی برد همچنان می توانند الگوئی شایسته برای اصلاح مسیر سینمای ایران باشد.
کانون کارگردانان سینمای ایران ضمن تجلیل و ستایش از مقام شامخ استاد مهرجوئی در سینمای ایران، امیدوار است موانع از سر راه اشان برداشته شود تا در پنجاهمین سال فیلمسازی استاد مهرجوئی شرایط ساخت فیلمی جدید از ایشان فراهم گردد.
برچسبها: داریوش مهرجویی, محسن امیر یوسفی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «آشغالهای دوست داشتنی»؛ جنگ روایتها
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
- اکران نسخه مرمت شده یکی از فیلمهای مهم داریوش مهرجویی
- «لیلا» در آینه مکتب نقد عمیقگرا
- یادداشتی بر کتاب «سینماگر متفکر: گفتوگو با داریوش مهرجویی»/ فراتر از تصویر؛ از جهان فلسفه تا زبان سینما
- محسن امیریوسفی: آقای تقوایی عزیز! شما هنوز هم ناخدای کشتی سینمای مستقل ایران هستید
- محسن امیریوسفی: روزی در این مملکت دادگاه رسیدگی به جنایات فرهنگی تشکیل میشود
- به یاد دو استاد موج نو سینمای ایران؛ آرامش در درود بیکران
- از خانه تا شهر؛ تداوم فلسفهی زیستن در سینمای مهرجویی
- اولیای دم مرحوم مهرجویی و محمدیفر از حکم قصاص گذشت کردند
- نمایش آثار مهرجویی، بیضایی و فرهادی در جشنواره مطرح ایتالیایی
- همصدایی چهرههای مهم فرهنگی و اجتماعی با فرزندان مهرجویی
- واکنش مونا مهرجویی به حکم پرونده قتل والدینش؛ ما درخواست اعدام نداریم
- رییس کل دادگستری استان البرز اعلام کرد: تایید حکم قصاص برای قاتل مهرجویی و محمدیفر
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





