فرانکو نرو بازیگر کهنهکار ایتالیایی میگوید همه نقشهای خود را دوست دارد، هرچند ممکن است بعضیها از آنها کمی بهتر و بعضی کمی ضعیفتر باشند.
به گزارش سینماسینما، فرانکو نرو بازیگر سرشناس ایتالیایی که در بیش از ۲۰۰ فیلم سینمایی و تلویزیونی مقابل دوربین رفته، یکی از مهمان ویژه سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر است.
نرو که سابقه همکاری با فیلمسازانی چون جان هیوستن، لوئیس بونوئل، راینر ورنر فاسبیندر و فرانکو زفیرلی را دارد، در اواسط دهه ۱۹۶۰ با بازی در نقش اصلی وسترن اسپاگتی «جانگو» (سرجو کوربوچی) به شهرت رسید. او سالها بعد در «جانگوی از بند رسته» (۲۰۱۲، کوئنتین تارانتینو) که وامدار فیلمهای وسترن اسپاگتی است، نقشی کوتاه ایفا کرد.
نرو از جشنوارههای فیلم میلان، مسکو، ترانسیلوانیا و تائورمینا جایزه یک عمر دستاورد دریافت کرده است. در اولین روز سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر ستاد خبری جشنواره با این بازیگر کهنهکار گفتوگو کرده که در ادامه میخوانید.
شما به خاطر نقشهایی که در فیلمهای وسترن اسپاگتی بازی کردید در ایران شهرت دارید. یکی از مشهورترین و نخستین فیلمهای شما «جانگو» ساخته سرجو کوربوچی است. چگونه همکاری میان شما شکل گرفت؟
ماجرای همکاری ما بامزه بود. من همراه پائولو پتری، همسر الیو پتری که یکی از فیلمسازان مشهور ایتالیایی است، در ماشین بودم. الیو پتری یکی از محبوبترین فیلمسازان ایتالیایی من است. به پائولو گفتم یک فیلم وسترن به من پیشنهاد شده است، اما نمیتوانم در فیلمی وسترن بازی کنم چون من بازیگری جدی هستم. پائولو گفت چند نفر تو را میشناسند؟ گفتم: «هیچکس». او پاسخ داد: «پس برو در آن فیلم بازی کن.» بعد اتفاق بامزهای افتاد. کارگردان و تهیهکننده سر انتخاب بازیگر اختلاف نظر داشتند. یکی از آنها بازیگری آمریکایی میخواست. جروبحث شد. قرار شد عکسهای بازیگران را پیش پخشکنندهای بزرگ ببرند و تصمیم با او باشد .در دوران فیلمبرداری روز اول فقط یک ساعت فیلمبرداری انجام شد، چون فیلمنامهای در کار نبود. بودجه خاصی هم نداشتیم. روز ۲۳ دسامبر به خاطر تعطیلات کریسمس فیلمبرداری را تعطیل کردیم. قرار شد در این تعطیلات به خواسته تهیهکننده سکانس بندی کنیم. پس از تعطیلات توانستند یک شریک اسپانیایی پیدا کنند. رفتیم اسپانیا چند روز فیلمبرداری در آنجا انجام دادیم. همزمان در ایتالیا دکور دهکدهای برای «جانگو» داشت ساخته میشد. خلاصه کلام فیلم یک معجزه بود. و شاید یکی از مردمیترین فیلم دوران خودش در دنیا بود.
کوئینتین تارانتینو فیلم «جانگوی از بند رسته» را متأثر از «جانگو» کوربوچی ساخت و شما نقش کوتاهی در فیلم ایفا کردید. چگونه همکاری میان شما و تارانتینو پیش آمد؟
داستانش خیلی طولانی است. در شهر اویدو اسپانیا مشغول فیلمبرداری فیلمی اسپانیایی بودیم. تهیهکنندهاش هاروی واینستین بود، تهیهکنندهای که امروز اسمش بر سر زبانهاست. پنهلوپه کروز در این فیلم اسپانیایی («گفتوگو با فرشتگان» ساخته نیک هم محصول ۱۹۹۸) نقش دخترم را ایفا کرد. یک روز واینستین به جشنواره سن سباستین رفت. در جشنواره به فیلمساز جوانی میگوید که با فرانکو نرو دارد فیلم میسازد. این فیلمساز جوان هیجانزده میشود و میگوید او بت من است. حتماً نرو را به من معرفی کن. او کوئنتین تارانتینو بود. تارانتینو در سالهای بعدی در مصاحبههای مختلف بارها به من اشاره کرد. روزی به رم آمد تا با من ملاقات کند و گفت شهر را ترک نمیکند تا من را ببیند. بعد در رستوران خیلی معروفی در یکی از میدانهای مشهور شهر رم همدیگر را دیدیم. تا من را دید در آغوشم گرفت و از زندگی خود تعریف کرد. تارانتینو ۱۴ ساله بود که در یک ویدیو کلوب کار میکرد و در آنجا هر روز فیلمهای من را میدید. بعد تمام فیلمهای من را که پخش جهانی نشده بود با جستجو پیدا کرده بود. واقعاً تمام فیلمهای من، دیالوگهای من و موسیقیهای فیلمها را در خاطر داشت.
شما در «کاملات» (جاشوا لوگان) با ونسا ردگریو همکاری کردید که بعدها با او ازدواج کردید. تجربه همکاری با ردگریو چگونه بود؟
پاسخ این سؤال آسان نیست. او یکی از بزرگترین بازیگران دنیاست. پس همکاری با او سخت است. با وجودی که همکاری با ردگریو سخت است، اما همکاری با او لذتبخش هم هست، چون دائماً سر صحنه چیزی به نقش اضافه میکند. ما تقریباً در ده فیلم با یکدیگر همکاری کردیم و بازهم همکاری خواهیم کرد.
در این سالها که فیلمهای متنوعی بازی کردهاید کدام یک از نقشهایتان را بیشتر دوست دارید؟
به این میماند که از مادری بپرسید کدام یک از فرزندانتان را بیشتر دوست دارد. او پاسخ میدهد تمام فرزندانم را. همه نقشها فرزندان من است. ممکن است یکی از نقشها کمی بهتر و دیگری کمی ضعیفتر باشد.
آیا فیلمسازی ایتالیایی هست که دوست داشتید با او همکاری کنید و این شانس را هیچوقت پیدا نکردید؟
در میان فیلمسازان ایتالیایی دوست داشتم با فدریکو فلینی همکاری کنم. نه به خاطر اینکه فیلمساز خوبی بود، بلکه چون دوستان خوبی بودیم و همیشه با من شوخی میکرد که «تو چرا آنقدر خوشگلی. زیادی خوشگلی!»
سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر ۱۹ تا ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ (۳۰ فروردین تا ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷) به دبیری سیدرضا میرکریمی در تهران در حال برگزاری است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- زنانگی و قدرت در نقشهای کلودیا کاردیناله/ ستارهای فراتر از زیبایی
- آیا هالیوود دوباره کوین اسپیسی را میپذیرد؟
- «آلمان سال صفر»؛ اعتراض به خودکامگی و تمامیتخواهی
- ناامیدی اسکورسیزی از آینده سینما
- سکانس طلایی/ جاده، شبهای کابیریا، هشت و نیم
- حافظ و فیلم-شعر «جاده»
- سندی دیدهنشده از پنجمین جشنواره جهانی فیلم تهران + عکس
- اسلحه ایستوود در دستان فلینی!
- سینماسینما/ ستایش از فلینی در صد سالگیاش در شهر کن
- برگزاری مراسم بزرگداشت فدریکو فلینی در جشنواره ترانسیلوانیا با رعایت فاصله اجتماعی
- فرانکا والری، کمدین ایتالیایی درگذشت
- ترجمه و زیرنویس اختصاصی سینماسینما/ ویدئویی از مصاحبه مطبوعاتی فدریکو فلینی و اینگمار برگمان
- مستند «فلینی جانها» در صدمین سالگرد تولد فدریکو فلینی ساخته شد
- توضیح روابط عمومی جشنواره جهانی فیلم فجر درباره برداشت نادرست از سخنان میرکریمی
- نخستین واکنش رضا میرکریمی به حواشی جشنواره جهانی فجر/ حالا حالاها دبیر هستم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما





