پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

 نشست رسانه ای «اژدها وارد می‌شود» به کارگردانی مانی حقیقی ظهر امروز سه شنبه ۲۰ بهمن با حضور حسین معززی نیا منتقد، امیر جدیدی، همایون غنی زاده، احسان گودرزی و لیلا مجلل بازیگران در برج میلاد برگزار شد.

به گزارش سینماسینما، بخش هایی از صحبت‌های مانی حقیقی، حسین معززی نیا و همایون غنی زاده را می‌خوانید:

مانی حقیقی کارگردان

-همیشه این مشکل را داشته ام که عده ای اساساً فیلم ها را نمادین می بینند و به استعاره بودن فیلم ها اصرار دارند که به نظر من این اصرار نوعی تنبلی ذهنی در منتقدان است چون دایره ذهنی افراد را به ذهن و برداشت خود محدود می کنند. این در حالی است که من اگر می خواستم فیلمی نمادین یا سمبلیک بسازم فیلمی خیالی از آب در می آمد اما «اژدها وارد می شود» فیلمی خیالی نیست و در تیتراژ هم نوشته ام که بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است.

-من از کسی ترسی ندارم و انتقادهایی که به نظام فرهنگی دارم بدون ترس بیان می کنم. اساساً ترس جایی در ابراز نظر هنرمندان ندارد.

-به نظر من تمام بازیگران در مقاطعی از فیلم بار قصه را به دوش می کشند اما از نظر من امیر جدیدی نقش اول فیلم است. به نظر من نقش اول فیلم کسی است که جرقه اولیه داستان را می زند و به دنبال کشف شهود می رود. امیر جدیدی از این جهت جرقه اول فیلم را زد و بعد در طول روایت بار درام به دوش بازیگران مختلف افتاد.

-به اعتقاد من جهان بینی از جمله کلماتی است که به هیچ عنوان معنا ندارد. یادم هست مارگارت تاچر در جایی گفته بود که جامعه وجود ندارد که به نظر من نکته درستی را مطرح کرده بود و جهان بینی هم مصداق همین مثال است. من نمی فهمم چطور می توان جهان بینی داشت.

-فیلم «۵۰ کیلو آلبالو» که قرار است نوروز ۹۵ اکران شود، از آن دسته فیلم هایی است که در آن زیرآب سینمای خودم را از اساس زده ام.

-به هیچ عنوان فیلمساز مولف به معنای آنچه در ایران تعریف شده است، نیستم. چون فیلمساز مولف در ایران یعنی خودش را سال‌های سال تکرار کند و من نمی خواهم و نمی توانم خودم را تکرار کنم.

-برخلاف آقای حاتمی کیا که با مفهوم فرش قرمز مشکل دارد، من به هیچ عنوان با فرش قرمز مشکل ندارم زیرا جزو آداب همه جشنواره های دنیا است و من هم در جشنواره های مختلفی که شرکت کرده ام با افتخار روی فرش قرمز راه رفته ام. اما فرش قرمز سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر به بدترین شکل ممکن اجرا شد چون معماری برج میلادی به گونه ای است که نمی توان فرش قرمز برای کسی پهن کرد و من با فرش قرمزی جعلی و خنده دار مواجه شدم. به نظرم این فرش قرمز به کمدی ترین شکل ممکن برای هنرمندان پهن شده است و ترجیح می دهم به چنین سیرکی تن ندهم.

-خیلی خوشحالم که فیلم «اژدها وارد می شود» در چهار بخش کاندید شده است. وقتی که به عنوان یک فیلمساز در یک جشنواره شرکت می کنیم، به این معنا است که به قواعد آن جشنواره تن داده ایم. بنابراین باید نگاه هیات انتخاب و تصمیم گیری هایی که درباره فیلم ها اتفاق می افتد بپذیریم چون قواعد کلی جشنواره را پذیرفته ایم. بنابراین اعتراض به هیات انتخاب و هیات داوری از اساس بی معنا است.

-همه اعضای هیات داوری آدم های حرفه ای سینما بوده اند و اگر لحظه ای احساس می کردم این افراد مورد قبول من نیستند، قطعاً فیلمم را از داوری بیرون می کشیدم. ولی خوشبختانه به شناخت خود اطمینان دارم چرا که برجسته ترین نکات فیلم من کاندید شده اند. من در این فیلم سعی کردم فضایی را ایجاد کنم تا آدم ها بتوانند کارهای خود را به بهترین شکل به نمایش بگذارند. به همین دلیل هر یک از عوامل فیلم «اژدها وارد می شود» در این جشنواره جایزه بگیرد، بخشی از جایزه آنها متعلق به خود من است.

-فیلم اژدها وارد می شود در بخش خصوصی ساخته شده که البته خصوصی سازی این فیلم برای من افتخار نیست چون یک جایی مثل بنیاد سینمای فارابی بنا شده که به فیلمسازانی امثال من پول بدهد اما من به شخصه نیازی نداشتم که از جای دولتی پول بگیرم چون با گروهی کار کردم که بلد بودند چه کنند و اقتصاد تولید را می شناختند.

حسین معززی نیا منتقد

-این فیلم با یک فاصله ای نسبت به فیلم های این دوره از جشنواره برای من اثر بهتری بود. نکته قابل توجه درباره فیلم «اژدها وارد می شود» این است که خارج از محدوده محافظه کاری در سینمای ایران ساخته شده و یک تجربه کاملاً منحصر به فرد است. به نظر من این فیلم، فیلمی ماجراجویانه با نشانه های سینمایی است. ‌

-ترکیب کلی داوران نشان دهنده نوع نگاه به انتخاب آثار است و معمولاً سلیقه های مشخصی در ترکیب هیات داوری وجود دارد که بر انتخاب دیگران هم تاثیر می‌گذارد. بنابراین در ترکیب هیات داوران این دوره از جشنواره هم می توانستیم به این مهم پی ببریم که چه فیلم هایی کاندید می شوند.

همایون غنی زاده بازیگر

کنار مانی حقیقی فقط یک بازیگر هستم و از تجربه همکاری با این فیلمساز لذت بردم. در وهله اول مجذوب فیلمنامه «اژدها وارد می شود» شدم، به نظرم خیلی فیلمنامه هیجان زده ای بود. هنگامی که فیلمنامه را می خواندم، در بخش هایی در برخی شخصیت پردازی ها و خلاقیت هایی که حقیقی به خرج داده بود حسادت می کردم. یادم هست در لحظاتی از فیلمنامه مدام به خودم می گفتم چرا به عقل خودم نرسید که چنین چیزی بنویسم.