محمدرضا هدایتی بازیگر سریالهای تلویزیونی گفت: روحیه خودم خیلی جدی است آنقدر که گاهی خودم از خودم عصبانی میشوم و این کاملا خلاف بیشتر نقشهایی است که بازی میکنم.
به گزارش سینماسینما، محمدرضا هدایتی بازیگر تلویزیون و سینما با آثار مهران مدیری شناخته شد. بعدها هم با صداپیشگی پسرعمهزا در مجموعه کلاهقرمزی جای خود را میان مخاطبان باز کرد.
او بازیگری است که از خوانندگی بدش نمیآید و این روزها به کارگردانی هم فکر میکند. محمدرضا هدایتی اما خودش در میان نقشهایی که بازی کرده، «طغرل» را جور دیگری دوست دارد.
هدایتی بهترین نقش خود که در این سالها بازی کرده است، را «طغرل» دانست و گفت: طغرل در پاورچین و برره و جهانگیر شاه قهوه تلخ را خیلی دوست داشتم. در قهوه تلخ مجموعه این نوع نقشهایی که من همیشه بازی میکردم، کاملتر شده بود و نویسندهها پختهتر شده بودند و ارتباط مردم هم با این دو نقش بیشتر بود.
هدایتی درباره اینکه روحیه شما چقدر به نقشهایی که ایفا میکنید، نزدیک است، بیان داشت: برخلاف بیشتر نقشهایی که بازی کردهام، روحیه خودم خیلی جدی است آنقدر که گاهی خودم از خودم عصبانی میشوم.
بازیگر سریال «مرد دو هزار چهره» درباره فعالیتهای خود در زمینه خوانندگی گفت: چهار سال پیش آلبومی آماده کردم، اما در پروسهای افتاد که یکی مالکش شد و کلاه سرم گذاشتند و وکیل و دادگاه و … تا توانستم دوباره مالکیت آلبوم را بگیرم و الان هم چهار سال از آن گذشته و نمیدانم برای عرضه آن اقدام کنم یا نه.
وی ادامه داد: هنوز برای اینکه آلبومی تولید و عرضه کنم، اقدامی نکردم. باید شرایطش پیش بیاید و از خواندن آهنگی لذت ببرم تا به سمتش بروم و شاید هم در آینده نظرم تغییر کرد.
این بازیگر با اشاره به اینکه اولویتم بازیگری است، افزود: در حال حاضر اولویتم بازیگری است و بیشتر خودم را بازیگر میدانم. سایر کارهایی که انجام دادم به واسطه مطرح شدن از طریق بازیگری دیده شده وگرنه که از همان اول به راحتی نمیتوانستم خواننده شوم. اگر طهماسب مرا نمیشناخت هیچگاه پیشنهاد صداپیشگی را به من نمیداد.
بازیگر سریال «پاورچین» با انتقادی از صدا و سیما ادامه داد: مردم دیگر تلویزیون نمیبینند و این حقیقت تلخی است. دیگر باید با چه زبانی بگویند که جناب تلویزیون برای ما چیزی ندارید! البته وظیفه ما است که بر اساس تغییر ذائقههایی که در همه جای دنیا صورت میگیرد ایدهها و سوژههایمان را جدید کنیم. برای همین میگویم تلویزیون باید به فکر تغییری اساسی باشد وگرنه تا چند سال دیگر هیچکس به سمت کانالهای داخلی نمیرود.
بازیگر «رانت خوار کوچک» درباره استقبال مردم از مجموعه تلویزیونی «کلاه قرمزی» عنوان داشت: در بین همه آثاری که هیچکدام هم دیده نمیشود، کلاه قرمزی سوای اینها است. آنهم به خاطر خاطرهای که نوستالژی حساب میشود و اینکه هر سال یک برگ برنده رو میکند که آن را پویا نگه میدارد و آن هم افزودن شخصیتهای جدید به سریال است. در این سالها همه ما دیدهایم که بزرگترها عاشقانه پای این مجموعه مینشینند و بچهها مدام سرشان در موبایل است و توجهی به کلاه قرمزی ندارند.
منبع: فارس
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به سریال «شیش ماهه»/ دیگه فایده نداره، نداره…
- واکنش روزنامه هفت صبح به مصاحبه اخیر مهران مدیری : از برج عاج خود پایین نیامد
- هفت کار طنز مهران مدیری در فهرست؛ بهترین سریالهای ایرانی در imdb کدامند
- در پی اعلام خبرهایی از ساخت سریال تازه مدیری؛ ژوله و قاسمخانی همکاریشان را با تلویزیون تکذیب کردند
- متوهمی به نام «اون»!
- مهران مدیری و الناز شاکردوست در فیلم جدید هاتف علیمردانی
- درباره «قهوه پدری»؛ قهوه بیمزه پدری
- مدیر شبکه نسیم توضیح داد؛ مهران مدیری، جنابخان، فرزاد حسنی و چند برنامه دیگر
- «قهوه پدری» مهران مدیری از در شبکه نمایش خانگی
- از ۶ صبح تا ۵ عصر خبری نبود!
- مهران مدیری با «گل یا پوچ» در شبکه نمایش خانگی
- تدارک مهران مدیری برای اکران فیلم جدیدش از چهارشنبه
- فیلمهای سعید سهیلی و مهران مدیری در راه سینماها/ تعویق یک هفتهای اکران «یادگار جنوب»
- بازگشت مهران مدیری با یک سریال و شروعِ پیشتولید «پایتخت»
- بازگشت ایرج طهماسب و فرزاد حسنی/ موضع صداوسیما درباره مهران مدیری
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما





