هوتن شکیبا که علاقهمند بوده در فیلم «طعم گیلاس» کیارستمی بازی کند، درباره ویژگیهای این هنرمند گفت: برای من کیارستمی یادآور ژست هنرمندی است که در هر شرایطی، بدون در نظر گرفتن جو غالب یک محیط هنری، سعی میکرد آنچه را که فکر میکرد، بسازد.
به گزارش سینماسینما، این بازیگر، در آستانه برگزاری نخستین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه عباس کیارستمی، برخی از ویژگیهای مهم این فیلمساز را از نگاه خود تشریح کرد.
هوتن شکیبا با ارائه توضیحاتی درباره کاراکتر این هنرمند افزود: کیارستمی بیشتر به نسبت خودش با جامعه و جهان در بستری که زندگی میکرد، میاندیشید تا درگیر شدن با موضوعات و واکنشهای روزانه و خبری.
او درباره تاثیر عباس کیارستمی در سینمای ایران توضیح داد: جواب دادن به این پرسش سخت است چون فکر نمیکنم سینمای امروز ما اصولا تحت تاثیر سینمای کیارستمی باشد و به نظرم به سرعت نور از او فاصله داریم.
این بازیگر، مهمترین میراث کیارستمی را آثار این هنرمند دانست و افزود: آثار او، هم در ایران و هم در جهان هنوز زنده و قابل توجهاند. امیدوارم این میراث ارزشمند باعث شود سینمای ما هم دوباره نگاهی جدید به دور از جو آلودهی زمانه، به مفاهیم زندگی داشته باشد.
شکیبا در ادامه با اشاره به دیگر ویژگی کیارستمی اضافه کرد: سینمای ما هم از سانسور صدمه دیده و هم سانسور زده شده است. یعنی دو گروه بیشترین ضربه را به سینما زدهاند؛ اول کسانی که با نگاه سلیقهای، آثار سینمایی را سانسور میکنند و دوم، هنرمندانی که کل پروژهی ساخت فیلمشان فقط جواب به موضوعات سانسوری و حساس زمانه است که دو گانهای کاذب را رقم بزنند و ژست هنریشان را به ژست سیاسی اجتماعی تقلیل دهند که البته به عنوان انتخاب، هیچ اشکالی ندارد. به نظرم کیارستمی، مثال و نمونه خوبی برای سینمای ایران در رویارویی این دو گروه است.
او درباره دلیل موفقیت کیارستمی در عرصه بین المللی گفت: پرسش سختی است و جوابش سختتر. چون انگار میخواهم با جواب به این سوال روشهای موفقیت یک فیلمساز در جهان را توضیح بدهم که به نظرم کمی مسخره به نظر میرسد. کیارستمی کسی بود که کارش را درست انجام میداد. او سعی کرد ایدههایش را در بستر و زمانهای که زندگی میکرد، عملی کند. طبیعتا این شانس سینمای جهان بود که متوجه امکانهای کیارستمی شد. به نظر من توجه به زندگی در مدیوم سینما و دوری کردن از کلیشههای مرسوم زمانهی خود، باعث موفقیت کیارستمی در سینمای جهان شد.
شکیبا، بهترین سکانس آثار کیارستمی از نگاه خود را این گونه بیان کرد: سکانسی از فیلم «زندگی و دیگر هیچ» از سهگانهی کوکر، که کارکتر مرد/پدر (فرهاد) با حسین که بر روی پلهها جوراب میپوشد، درباره ازدواجش در ایام زلزله گفتگو میکند.
وی در پاسخ به این پرسش که دوست داشتید در آثار کیارستمی چه نقشی ایفا کنید، گفت: طبیعتا دوست داشتم در فیلم «طعم گیلاس» به جای همایون ارشادی، نقش آقای بدیعی را ایفا کنم.
او در بخش پایانی این گفتگو درباره برگزاری جشنواره فیلم کوتاه عباس کیارستمی توضیح داد: اگر این رویداد با نام کیارستمی بتواند میراث وی را که به نظر من حداقل در سطح زیباییشناسی سینمای کنونی ایران نادیده گرفته شده، یادآوری و ما را مجبور کند تا دوباره سینمای وی را مرور کنیم، میتواند اتفاق مهم و تاثیرگذاری باشد.
شکیبا خاطرنشان کرد: مطمئنم سینماگران جوان شناخت بیشتری از کیارستمی دارند تا کلیت سینمای بدنهی ایران. به نظرم آنها با حضورشان در این فستیوال و اکران آثارشان میتوانند اتفاقاتی را که سینمای ایران فراموش کرده، یادآوری کنند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- از «بادکنک سفید» تا «طعم گیلاس» در نیویورک
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- برای همایون ارشادی که به تازگی به ابدیت پیوست؛ بازیگر سکوت و تأمل
- بدرقه پیکر همایون ارشادی به خانه ابدی
- طعم تلخ گیلاس
- همایون ارشادی درگذشت
- فوت بازیگر فیلم عباس کیارستمی/ احمد احمدپور درگذشت
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- «خانه دوست کجاست؟» یک فیلم صلح طلب است
- پرونده جنجالی عباس کیارستمی در «طعم عباس»
- «خانه دوست کجاست» در تازهترین قسمت سینماماجرا
- ۲ فیلم جدید روی پرده سینماها میرود
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





