سینماسینما، پاریس
طبیعتا بعد از اینکه فیلمی نخل طلا را به دست میآورد، بلافاصله کنجکاوی های بیشتری درباره ساخته شدن آن هم برای بسیاری ایجاد می شود.
در پرونده مطبوعاتی فیلم که پخش کننده «یک تصادف ساده» در اختیار رسانه ها قرار داده است، گفتوگوی مفصلی هم با جعفر پناهی انجام شده که ترجمه «فشرده قسمت هایی» از آن در زیر می آید:
جعفر پناهی: در دومین باری که از ماه ژوییه ۲۰۲۲ تا فوریه ۲۰۲۳ زندان بودم، تجربه دیگری برای نوشتن سناریو کسب کردم و نوع نگاهم برای کار بعدی ام متفاوت شد. باید بگویم پانزده روزی در زندان انفرادی بودم و بقیه آن را در محیطی گذراندم که دو سه نفری هم حضور داشتند… برای نوشتن این سناریو، هسته اصلی خیلی سریع به ذهنم آمد و به این ایده فکر کردم که یکی از همزندانیانم وقتی آزاد خواهند شد و اگر روزی با شکنجه گر خود روبرو شوند چه خواهند کرد؟
در این راستا در ابتدا با دو تن از دوستان سناریست (نادر ساعی ور، و شادمهر راستین که قبلا هم با آنها کار کرده است/ مترجم) موضوع را در میان گذاشتم و سپس شروع به گسترش طرح کردیم، این سوال را از خود می پرسیدیم که چگونه فرد زندانی شکنجه شده، اگر با آن شکنجه گر روبرو شد و برخورد کرد، چه خواهد کرد؟ لذا با کسی که قبلا تجارب زیاد زندان و شکنجه شدن داشته بود، تماس گرفتم، این جا بود که نوع روایت به شکل مختلف درآمد، در این رابطه مهدی محمدیان برای دیالوگ ها به من کمک کرد، از تجربیات او الهام گرفتم … با الهام از حرف های زندانبان، پرسوناژهای وحید، شیوا، حمید و غیره شخصیت های خیالی هستند، اما در واقع چنین مصیبتی بر سر دیگران آمده بود.
آنچه که حقیقت دارد اینکه این آدم های گوناگون واقعیت داشتند، برخی از آنها بسیار آزار دیده و خشن شده بودند، تعدادی نیز با فاصله نسبت به آنچه بر سرشان آمده بود، می نگریستند … بعد از مرگ مهسا امینی و جنبش زن زندگی آزادی، موقعیت جامعه عوض شده که به عین می توان آنرا مشاهد کرد، زنان بسیاری امروزه بدون حجاب در جامعه دیده می شوند، این نافرمانی مدنی قابل تصور نبود! زنان ایران این تغییر را تحمیل کردند.
من بدنبال هیچ گونه اجازه گرفتن برای ساخت فیلم نرفتم. البته اگر هم می رفتم آنرا بدست نمی آوردم. با همان روش خودم، به طور پنهانی شروع به کار کردم. کمی قبل از پایان فیلمبرداری پلیس آمد و راش های فیلم را درخواست کرد، قبول نکردم. آنها من و گروه را تهدید به بازداشت کردند و بسیار فشار آوردند….
در مورد نحوه کارم باید بگویم که در این فیلم فیالبداهه کار نکردم بلکه همه چیز نوشته شده بود، وقتی بازیگران را انتخاب کردم، در مکانی با آنها، جدا جدا، تمرین کردم و سناریو را به آنها دادم، آنها پذیرفتند که در این فیلم بازی کنند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- کن ۲۰۲۶، از پرده تا پیادهرو
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶؛ فیلم کریستین مونجیو نخل طلا گرفت/ دو جایزه برای سینماگران ایرانی
- شنبه روز خوبی است؟/ آنچه در جشنواره کن میگذرد
- سه فیلم در جشنواره کن جایزه فیبرشی گرفتند
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶؛ پگاه آهنگرانی برنده جایزه چشم طلایی شد
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶/ برندگان بخشهای جنبی معرفی شدند؛ از دوهفته کارگردانان تا سینهفونداسیون
- گزارش محمد حقیقت از کن ۲۰۲۶؛ یک فیلم فرانسوی در صدر جدول منتقدان/ محبوبیت پایینِ «داستانهای موازی»
- کن و «تمرینهایی برای یک انقلاب»
- فیلم «مولن» تماشاگران را منقلب کرد
- فیلم فرهادی را نپسندیدند؛ فیلم پاولیکوفسکی در صدر جدول منتقدان مجله اسکرین کن ۲۰۲۶
- جشنواره کن ۲۰۲۶؛ نظرات ضد و نقیض منتقدان درباره «داستانهای موازیِ» فرهادی
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





