قبول دارید هیچ چیز این مملکت قابل پیشبینی نیست؟ تصور اولیه این است که در این شرایط همچنان پا در هوا و معلق میان تحریم و برجام که «اقتصاد مقاومتی» را تجویز میکند، مردم آن دل و دماغ لازم را برای تفریح و سرگرمی و خنده و گشت و گذار ندارند. اما بزنم به تخته عید امسال نشان داد که نه بابا ما زیادی دلواپس این جماعت هستیم و برایشان جوش میزنیم و اغلب آنها در همین بلبشو نمیگذارند زیاد بهشان بد بگذرد. هر جور شده به اتفاق اهل و عیال، مسافرتی میروند و حداقل این همت را دارند که دستهجمعی به سینما بروند تا ببینند طرف سالوادور هست یا نه؟ و ۵۰ کیلو آلبالو را چطور میشود به خورد خلقالله داد؟ ما که بخیل نیستیم و امیدواریم این نهضت و دلبهنشاطی واقعی یا کاذب ادامه داشته باشد. به هر حال، یکی از توصیههای رواندرمانی برای جامعه عبوس و سیاستزده، خندیدن و بیخیالی طی کردن و سخت نگرفتن زندگی است. اما با اجازه میخواهم از این فرصت استفاده و پا تو کفش بزرگان جامعهشناس کنم و بعد از قضیه مرتضی پاشایی و تحلیلهای متفاوت در مورد آن، برسیم به «من سالوادور نیستم». فیلمی که طبق گفتهها فقط در یک روز (۱۲ فروردین) ۵۰۰ میلیون تومان در سطح کشور فروش داشته و فروش کلی آن تاکنون، هشت میلیارد تومان را رد کرده است. آیا فروش «من سالوادور نیستم» و «۵۰ کیلو آلبالو» نسبت به دیگر فیلمهای اکران نوروز و فروش پایین فیلمهای «کفشهایم کو؟» کیومرث پوراحمد و «خشم و هیاهو» هومن سیدی نشان از این دارد که در موقعیت کنونی فقط فیلم کمدی با این مایهها جواب میدهد؟ از طرفی، تفاوت زیاد میزان فروش همین دو فیلم کمدی بیانگر این است که رضا عطاران یک برند سینمایی به شمار میآید. یک زمانی «ستاره» در سینمای عامهپسند ما تعریف دیگری داشت و نمونه شاخص و تاریخ سازش را در شمایل بازیگر خوشتیپ و سمپاتیکی چون فردین میدیدیم که هم «جهان پهلوان» و «قهرمان قهرمانان» و «آقای قرن بیستم» میشد و هم علی بیغم «گنج قارون» و «سلطان قلبها». ولی حالا بازیگری با چهره و قد و قامت رضا عطاران (قطعنظر از استعداد انکارناپذیرش) میتواند با ضربه زدن موزون به دو تا چوب و نمایش تعصب و قیود ایرانی در یک کشور بیگانه و فرار کردن از دست یک زن خارجی مکش مرگ ما، ستارهای پولساز شود. بعضیها در سالهای اخیر از «دوران تازه» و «روزگار نو» سخن میگویند و برای نسلهای تازه حسابی جدا باز میکنند و نسلهای قدیمی را از دور خارج شده میدانند. افراد و صاحبنظرانی دیگر این پدیدهها و رخدادهای استثنایی را محصول تمامعیار یک جامعه پوپولیستی بیمایه میدانند که فرهنگ و هنر و سیاست را در آشفتهبازار، مال خود میکند. عدهای دیگر هم پافراتر میگذارند و در کمال خونسردی این اوضاع پارادوکسیکال را نظاره میکنند و تحلیلها و تفسیرهای پستمدرنیستی ارایه میدهند! بنده با بضاعت اندکم برای دستگرمی ترجیح میدهم این دیدگاهها و نحلههای فکری را با هم کولاژ کنم و معترف شوم، بله ما در دورانی تازه به سر میبریم که پوپولیسم میتواند با انسان پستمدرن به همزیستی مسالمتآمیز برسد! فقط در این عصر نوین میتوان هم «اژدها وارد میشود» ساخت و هم «۵۰ کیلو آلبالو». در این دوران تازه میشود نسخههای ژنریک و حدت و «یک اصفهانی در سرزمین نیویورک» را خلق کرد و سینما را از ورشکستگی نجات داد. دیگر در این دوران غریب کسی سراغ «کفشهایم کو؟» و «آدم آلزایمری» و «خشم و هیاهو» را نمیگیرد و قهرمان اصولگرا و آرمانخواه «بادیگارد» با همه آن مانیفستش در برابر سالوادور غیرتی وطنی کم میآورد. این عصر جدید، این هزاره سوم را عشق است! منبع: اعتماد
برچسبها: جواد طوسی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جواد طوسی : نقد، حافظه زنده یک ملت است
- نمایش و بررسی «شبح کژدم» در موزه سینما
- از پخش پیام صوتی کیمیایی تا حضور گلچهره سجادیه در نمایش «دندان مار»
- نسخه اصلاح و مرمت شده «دندان مار» در موزه سینما نمایش داده میشود
- در موزه سینمای ایران مطرح شد: سینمای دانش بنیان نیاز جدی امروز کشور است
- بررسی «زمانی برای کشتن» در خانه هنرمندان ایران؛ وقتی قانون ناکارآمد است، عدالتخواهی مطرح میشود
- «زمانی برای کشتن» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- در سینماتک خانه هنرمندان ایران مطرح شد؛ تعجب میکنم برخی در جامعه ما توصیه به لیبرالیسم میکنند!/ عدالت ترمیمی تمرین دموکراسی است
- «و عدالت برای همه» در سینماتک خانه هنرمندان ایران/ وکیل مدافعِ یک قاضی
- خانه فیلم طهران گشایش یافت
- در هوای آن مجنونِ عدالتخواه
- «جشنواره آنلاین فیلم کوتاه کشف استعداد» آغاز شد
- همسفر کوچههای عشق/ یادداشت جواد طوسی درباره خسرو سینایی
- انتقاد جواد طوسی از ساخت فیلم های سطحی و بزن برویی
- از پشت عینک دودی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- پس از چندین سال نبرد حقوقی؛ «جانی دپ» به سینما بازمیگردد
- کوروش زارعی درگذشت
- جهانگیر فروهر؛ بازیگری که به نقشهای کوچک، هویت میبخشید
- روایتگر اسطورهها؛ شبی برای پاسداشت بهرام بیضایی
- فریدون جیرانی؛ صیاد استعدادها
- ۴ اثر از سینماگران ایرانی در جشنواره استکهلم نمایش داده میشود
- مدیران سه بخش جشنواره تئاتر فجر معرفی شدند
- «هفت سال سینمای ایران»؛ تلاش برای بازگشت جشن خانه سینما به مدار اصلی/ آثار ۷ سال سینمای ایران چگونه داوری میشوند؟
- کنسرتنمایش «فرهاد»؛ روایتی از عشق، خاطره و رازهای نهان
- پرهزینهترین فیلم کودک سینمای ایران کلید خورد
- جشنواره روسی به «مرد آرام» جایزه داد
- دومین نشست «عصر فیلمنامه» با نمایش «بلفاست» در خانه سینما
- نگاهی به فیلم «بیدار»/ هدررفتگی
- برونو دومون با اتکا به هوش مصنوعی فیلم ساخت
- افتتاحیه فیلم سینمایى «حاشیه» / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم مقاومت در ایستگاه پایانی
- در هفتادمین دوره برگزاری؛ جایزه تماشاگران جشنواره لندن به «توپ سیاه» رسید
- «جناب آقای شاهپور گراییلی همراه خانواده»؛ کتابی برای شناخت دهه هشتاد ایران
- هومن برقنورد به «حماسه زاگرس» پیوست
- پس از یک دهه وقفه در فیلمسازی؛ فیلم جدید کارگردان «سلام بمبئی» برای کن ۲۰۲۷ آماده میشود
- سینماگران ایرانی با ۳ فیلم در مراکش
- اهدای جایزه ویژه کوروساوا به محمد رسولاف/ برگزیدگان جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ معرفی شدند
- درباره سلیمان میناسیان/ وداع با یک نقّاشِ سینماگر
- کالبدشکافی ششلایهی فضا در فیلم «داستان توکیو»/ سکوت پرهیاهو در خانهای خالی
- پاسداشت بهرام بیضایی در تئاترشهر
- بدرقه پیکر حمید علیدوستی به خانه ابدی
- «ارباب حلقهها» به تالار وحدت میآید
- فیلمهای ابراهیم ایرجزاد و محمدرضا اردلان از اسپانیا جایزه گرفت
- درباره «سمفونی حمید»/ مردی که کارت زرد نمیگرفت
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی





