نمایشگاه نقاشی «جذابیت پنهان ژان ـ کلود کَریِر» هنرمند فرانسوی در تهران برگزار شد
به گزارش سینماسینما، نمایشگاه بدیع آثار نقاشی «ژان ـ کلود کَریِر» هنرمند مشهور فرانسوی تحت عنوان «جذابیت پنهان ژان ـ کلود کریر» با همکاری سفارت فرانسه در ایران در گالری «دستان +۲» در تهران برگزار شد.
بخش فرهنگی سفارت فرانسه در تهران به اطلاع می‌رساند؛ نمایشگاه بدیع آثار نقاشی «ژان ـ کلود کریر» Jean-claude Carrière هنرمند فرانسوی تحت عنوان «جذابیت پنهان ژان ـ کلود کریر» Le Charme discret de Jean-Claude Carrière با همکاری سفارت فرانسه در ایران، برای اولین بار در ایران در گالری «دستان +۲» در تهران برگزار شد.
«ژان ـ کلود کریر» نویسنده، فیلمنامه‌نویس، کارگردان و نقاش در سال ۱۹۳۱ در کشور فرانسه متولد شد. وی خالق فیلمنامه‌‌های پرشماری است از جمله؛ «استخر» La Piscine به کارگردانی «ژاک دوره» Jacques Deray (1969)، «زیبای روز» Belle de Jour به کارگردانی «لوئیس بونوئل» Luis Buñuel (1967) و «بازگشت مارتین گر» The Return of Martin Guerre به کارگردانی «دانیل وینی» Daniel Vigne (1982) برنده جایزه سزار César بهترین فیلمنامه در سال ۱۹۸۳ در فرانسه.
«ژان ـ کلود کریر» در سال ۲۰۰۷ فیلمنامه «اولژان» Ulzhan فیلمی به کارگردانی «والکر شوندورف» Volker Schlöndorff را نوشت که در جشنواره بین‌المللی فیلم کن به نمایش درآمد. وی در سال ۲۰۱۴ اسکار افتخاری و در سال ۲۰۱۶ نیز جایزه سینمای اروپا را به پاس یک عمر تلاش برای سینما و زندگی حرفه‌ای خود دریافت کرد.
نام بیش از صد اثر سینمایی و تلویزیونی به نام «ژان ـ کلود کریر» پیوند خورده است که بسیاری از آن‌ها فیلم‌های مهمی در تاریخ سینمای جهان محسوب می‌شوند. او کار جدی‌اش را در سینما با «لوئیس بونوئل» Luis Buñuel کارگردان سرشناس اسپانیایی آغاز کرد. کاری‌یر در تنها تلاشی که برای کارگردانی صورت داد، در سال ۱۹۶۹ فیلم کوتاهی ساخت که توانست با این فیلم، جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم کن فرانسه را از آن خود کند.
از مهم‌ترین افتخارات «ژان ـ کلود کریر» می‌توان به دو بار نامزدی اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی برای فیلم‌های «بار هستی» The Unbearable Lightness of Being (۱۹۸۸) و «میل مبهم هوس» That Obscure Object of Desire (۱۹۷۷) و یک بار نامزدی اسکار بهترین فیلمنامه اریجینال برای فیلم «جذابیت پنهان بورژوازی» The Discreet Charm of the Bourgeoisie (۱۹۷۳). برنده بهترین فیلمنامه اقتباسی در جایزه «بافتا» برای «بار هستی» (۱۹۸۸) و برنده بهترین فیلمنامه اریجینال در بافتا برای «جذابیت پنهان بورژوازی» (۱۹۷۴) اشاره کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهم‌ترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
