سینماسینما، عباس اقلامی
تاد مِی در کتاب «مرگ» می نویسد: «شکنند گی زندگی یعنی آسیب پذیر بودن زندگی در مقابل مرگ در تمام لحظات هستی ما. این آسیب پذیری هم سرچشمه ارزش و اهمیت زندگی است و هم سرچشمه تزلزل و بی ثباتی آن. این چیزی است که هم به زندگی معنا می بخشد و هم در عین حال می تواند آن را از معنا تهی کند.»
حسین شهابی در «بی صدا» از پیام، نویسنده ا ی دارای سرطان، می گوید که جایی میان مرگ و زندگی ایستاده و از یک سو در میان سطرهای نوشته های خود و دیگران به دنبال تعریف تازه ای از سرطان و جدال بین مرگ و زندگی است و از سوی دیگر، کشمکش پنهان و گاه آشکاری دارد با ساغر، همسرش، که از حرفه اصلی خود جدا افتاده، در خانه خیاطی می کند و هرچه در توان دارد، به کار می بندد برای زنده نگه داشتن شوهرش.
داستان فیلم در خانه ای می گذرد که فرسوده و رو به فروپاشی است. مانند جسم فرتوت پیام که در اثر بیماری و انواع داروهایی که مصرف می کند، در حال از بین رفتن است. تلاش های ساغر اما مانند تلاش های شبگرد محله که مدام با تعمیرات موقت تلاش می کند خانه را سرپا نگه دارد، هیچ به ثمر نمی رسد و مکثی در روند فروپاشی نمی اندازد.
پیام در جدال توامان با زندگی و مرگ همانقدر جدی ا ست که در تسلیم نشدن به حرفهای ناشر رمانش. او به همان جدیت که دوست ندارد رمانش با روایتی جز آنچه او نوشته، منتشر شود، می خواهد پایانی را که خود می پسندد، برای زندگی اش بنویسد.
پیام تمام توان خود را بر این گذاشته تا در تلاقی زندگی و مرگ به تعبیری از این دو برسد که در نوشته هایش فردی نامیرا بماند، هرچند مجبور به رهایی از قید تن باشد. او به دنبال تعریفی از مرگ است که مرگ دیگر امری محتومِ نامعلوم در زمان آینده نباشد. او می خواهد این محتوم را معلوم کند. با گفتن از اهمیت زندگی برای افراد ناامید سعی می کند مرگ و زندگی را به زمان حال بیاورد و از آینده تصویری در شمایل اکنون بسازد؛ اکنونی که هراسی در دل نمی اندازد و در شکنند گی زندگی به تعادلی بین اهمیت و آسیب پذیری اش می رسد.
حسین شهابی اگر در «بی صدا» تمرکزش را بر نمایش مواجهه توامان مرگ و زندگی و شرح متزلزل بودن همزمان مفهوم مرگ و زندگی در میانه معرکه ای به نام سرطان، با زبان سینما می گذاشت، حالا یک اثر سینمایی قابل تامل و حدیث زمانه داشتیم که صدای بسیاری از مبتلایان بی صدای سرطان در دوران ها بود. اما کنار خطابه های شعاری شخصیت پیام در طول فیلم که لطمه سختی به «بی صدا» می زند، آنچه فیلم را از منظور اصلی اش دور می کند، خردهروایت های بی ارتباط با خط اصلی داستان است که نهتنها هیچ کمکی به ایده اصلی فیلم نمی کند، تماشاگر را هم از محتوا دور می کند و در بسیاری از سکانس ها فیلم را به سمتی می برد که نسبتی با زندگی روزمره شخصی و خانوادگی افراد دارای سرطان و درد زمانه ای که می کشند، ندارد.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- حسین شهابی درگذشت
- دو فیلم سینمایی پروانه نمایش گرفتند
- حسین شهابی: تولید «رو در رو» را با رعایت پروتکلهای بهداشتی آغاز میکنیم
- متفاوت و زیبا و بهیادماندنی/ نگاهی به فیلم “درباره الی”
- “هزارتو” در فرهنگسرای ارسباران اکران و نقد می شود
- تظاهری که تراژدی را خفه کرد/ نگاهی به فیلم «کارت پرواز»
- اکران سه فیلم جدید در سینماها
- دنباله «مد مکس: جاده خشم» ساخته میشود
- بدترین فیلمهای ۲۰۱۹، از نگاه منتقدان ورایتی
- اعلام برنامه نمایش «یک کامیون غروب» تا نیمه آذر
- «انتقام جویان» فیلم سال شد؛ معرفی برگزیدگان مردمی سینمای آمریکا
- واکنش نیما جاویدی به پخش غیرقانونی «سرخپوست»/ نگذارید اموالمان را به تاراج ببرند
- «فصل قاصدک» در آمریکا جلوی دوربین رفت
- نخستین تصویر از «جشنی دو میلیون»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





