سینماسینما، آزاده کفاشی
مستند «همراه با باد» از قبرستان ترک مزرعه آغاز می شود؛ جایی که کیارستمی سه سال است که در آنجا آرام گرفته. بر سر مزار او، کیانوش عیاری از تماس های بی پاسخ مانده کیارستمی می گوید. در همان روزهای آخر سال ۹۵ که لابد می خواسته درباره فیلم آخرش در چین و درخواست تهیهکننده فرانسوی برای معرفی فیلمساز جایگزین صحبت کند. فیلمی که البته با مرگ فیلمساز ناتمام می ماند. فیلمی که اگر سرنوشت دیگری داشت، شاید در کنار «کپی برابر اصل» و «مثل یک عاشق» می توانست سهگانه ای درباره عشق بسازد. حسرتی که می بریم البته فقط برای فیلم هایی نیست که کیارستمی می خواست و می توانست بسازد و اجل مهلتش نداد. که کیارستمی فقط فیلمساز بزرگی نبوده. نقاش و گرافیست و عکاس و شاعر و صنعتگر یگانه ای هم بوده.
«همراه با باد» به سراغ بزرگانی می رود تا همین ها را به ما بگویند. تا به وجوه مختلف زندگی کیارستمی به عنوان یک هنرمند نور بتابانند. لیلی گلستان از نقاشی های کیارستمی بگوید که تا سال ها حتی دوستان نزدیکش هم نمی دانستند چه نقاشی های فوقالعاده ای با مداد رنگی می کشیده. ابراهیم حقیقی بگوید که کیارستمی اساسا کارش را با گرافیک و طراحی پوستر و فیلم های تبلیغاتی شروع کرده. دوست ۶۰، ۷۰ ساله اش، آیدین آغداشلو، کیارستمی سال های بعد از انقلاب را تصویر کند که در زیرزمین خانه اش جعبه های چوبی می ساخته و نجاری می کرده. مریم زندی از هنر عکاسی کیارستمی و علاقه او به طبیعت و فلسفه تکدرخت در عکس ها و فیلم هایش بگوید.
کیارستمی همیشه به کاری مشغول بوده. وقتی فیلم نمی ساخته یا در طبیعت عکاسی نمی کرده، مجموعه شعر از شاعران مختلف گردآوری می کرده. مجموعههایی از شب یا تنهایی در شعر فارسی. واقعیت این است که نمی توان هیچ کدام از آثار کیارستمی را جدا از هم دید. نمی شود عکس هایش را جدا از فیلم هایش دید، یا جدا از مجموعه شعرهایش. نگاه کیارستمی به دنیا و زندگی و حتی مرگ پشت همه این ها بوده.
سخت بتوان گفت که این نگاه کیارستمی حاصل چیست. آیدین آغداشلو در همین مستند می گوید که عباس کیارستمی این نگاه را از کودکی با خود داشته است. دور می ایستاده و همه چیز را تماشا می کرده. شاعرانگی در نگاهش بوده که با فیلم ساختن آشکار شده. انگار که با فیلم ساختن در جعبه ای باز شده باشد و همه با این نگاه منحصربهفرد آشنا شده باشند.
انگار که کیارستمی جهان را با شاعرانگی که دلش می خواست، می دید و نشانمان می داد. مثل جاده زیگزاگی که در «خانه دوست» به سوی آن تکدرخت بالای تپه کشیده بود. یا مثل کلاغ هایی که پای تنه درخت هایش می گذاشت. یا تمام آنچه در فیلم آخرش، «۲۴ فریم»، به عنوان وصیتنامه هنری اش انجام داد. نوعی راه دادن خیال و شاعرانگی به یک لحظه ثبتشده از زمان و دست بردن در آن. «همراه با باد» با فریم آخر این فیلم پایان می یابد. با دعوت به عشق و زندگی و با موزیک ساخته اندرو لوید وبر؛ عشق هرگز نمی میرد.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- نمایش آثار عباس کیارستمی در جشنواره وین ۲۰۲۶
- اهدای جایزه ویژه کوروساوا به محمد رسولاف/ برگزیدگان جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ معرفی شدند
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- فوت بازیگر فیلم عباس کیارستمی/ احمد احمدپور درگذشت
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- «خانه دوست کجاست؟» یک فیلم صلح طلب است
- پرونده جنجالی عباس کیارستمی در «طعم عباس»
- «خانه دوست کجاست» در تازهترین قسمت سینماماجرا
- نمایش «طعم گیلاس» در قزاقستان
- در بخش ۱۰ فیلم برتر؛ «کلوزآپ» عباس کیارستمی در جشنواره ایدفا اکران میشود
- کیارستمی در آثار خود بیشتر به دنبال راه حل بود/ فرم برای کیارستمی همیشه اهمیت داشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





