سینماسینما، فاطمه آبروش؛ فصل هشتم «کودکشو» فقط با تغییر دکور و فضای بصری تازه از راه نرسیده، بلکه جنس اجرای الیکا عبدالرزاقی هم حالوهوای متفاوتی به این مسابقه خانوادگی داده است؛ اجرایی که همزمان با کودکان، خانوادهها، تماشاگران حاضر در استودیو و مخاطبان تلویزیونی ارتباط برقرار میکند.
در برنامههای کودک و خانواده، اجرا فقط به معنای اعلام آیتمها یا پیش بردن مسابقه نیست. مجری در چنین برنامههایی باید بتواند چند جهان مختلف را همزمان مدیریت کند؛ دنیای کودکانی که بیواسطه واکنش نشان میدهند، پدر و مادرهایی که همراه فرزندانشان در فضای برنامه حضور دارند و مخاطبانی که از خانه برنامه را دنبال میکنند. اتفاقی که در فصل هشتم «کودکشو» و با حضور الیکا عبدالرزاقی بیشتر به چشم میآید، همین توانایی در ایجاد ارتباطهای متفاوت اما همزمان است.
عبدالرزاقی در اجرای این فصل تلاش نمیکند صرفاً یک مجری پرانرژی باشد؛ جنس برخورد او بیشتر بر پایه صمیمیت و نزدیکی شکل گرفته است. او با کودکان، لحن و بازیگوشی مخصوص به همان جهان را دارد، در مواجهه با خانوادهها فضایی راحتتر و خودمانیتر ایجاد میکند و در عین حال، مخاطب تلویزیونی را هم بیرون از این فضا نمیگذارد. همین ویژگی باعث شده اجرای او در «کودکشو» تنها محدود به استیج و مسابقه نماند و حس همراهی بیشتری به برنامه بدهد.
شاید یکی از مهمترین ویژگیهای اجرای عبدالرزاقی، طبیعی بودن آن باشد؛ اجرایی که بیش از آنکه بر اغراق و هیجان مصنوعی تکیه کند، بر واکنشهای واقعی، شوخیهای ساده و ارتباط بیواسطه استوار است. همین موضوع باعث شده فضای فصل جدید «کودکشو» گرمتر و زندهتر از قبل به نظر برسد.
«کودکشو» در ذات خود برنامهای مبتنی بر رابطه میان کودک و خانواده است و به نظر میرسد انتخاب مجریای که بتواند این ارتباط را باورپذیر و صمیمی نگه دارد، یکی از نقاط قوت فصل هشتم باشد؛ فصلی که حالا علاوه بر تغییرات ظاهری، در جنس ارتباط با مخاطب هم رنگوبوی تازهای پیدا کرده است.