پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، علی نعیمی:

معکوس

حتی دورترین مخاطبان آثار مسعود کیمیایی هم وقتی به تماشای نخستین ساخته پولاد کیمیایی بنشینند تاثیر فیلمسازی پدر را بر فضای ذهنی معکوس می توانند حس کنند. پولاد کیمیایی برای نخستین تجربه کارگردانی اش به سراغ قصه ای رفته است که خطی و روان تعریف می شود و پیچیدگی دراماتیک ندارد. به سراغ علائقش رفته و در اتمسفر آثار کیمیایی بزرگ تلاش دارد قصه ای را تعریف کند با محوریت رفاقت و عشق و خانواده. فیلم صحنه های سرگرم کننده خوبی دارد و فضاسازی موفقی در صحنه های مسابقه دارد. شخصیت های اصلی دچار سردرگمی در هویت هستند و نمی توانند علامت های سئوال را از گذشته خود بردارند. پولاد کیمیایی با ساخت یک فیلم پر زحمت نشان داد توانایی بیرون آمدن از زیر نام بزرگ پدرش را دارد. او در جستجوی جهان فیلمسازی خودش است و معکوس برای قدم نخست یک حرکت مثبت برای خالق اثر به حساب می آید.

مسخره باز

شوخی شوخی شوخی. انگار قرار است همایون غنی زاده در نخستین ساخته سینمایی اش با همه چیز شوخی کند. هیچ ترس و ابایی هم برای استفاده از تمام ابزارهای دم دستش برای نشان دادن شوخی هایش ندارد. فیلمساز در مسخره باز حدود مشخصی برای فیلمسازی ندارد و انگار قرار است در طول مدت تماشای فیلم مخاطب را با هر چیزی غافلگیر کند. حتی از اینکه کل آکسسوار صحنه را به هم بریزد و نابود کند. این مرز از دیوانگی در ساخت یک اثر آنقدر جذاب و هیجان انگیز است که می توان کمبودهای فیلمنامه را نادیده گرفت. مسخره باز یک کمدی ابزورد بی مکان و بی زمان است که تلاش دارد تا پایان فیلم در همان فضا معلق بماند و همایون غنی زاده همانند تجربه های پیشین خود در تئاتر، در مسخره باز هم موفق شده است جهانک داستانی خودش را خلق کند. تلفیق تئاتر و سینما و استفاده از ابزار سینما در میزانسن تئاتری، مسخره باز را به یک تجربه منحصر بفرد در سینمای ایران بدل کرده است که حتی بعد از چند بار دیدن هم می توان از تماشایش لذت برد.

شبی که ماه کامل شد

کنجکاوی ها و شجاعت ریسک پذیری نرگس آبیار برای ورود به دنیای عجیب و سخت و دور از ذهنی که در فیلم جدیدش خلق کرده آنقدر قابل تحسین است که نمی توان از آن به سادگی گذشت. توجه به یکی از بحران های دو دهه اخیر ایران و خاورمیانه و پرداخت یک ملودرام عاشقانه بر بستر جنگ و تروریسم کور تکفیری فیلم جدید آبیار را یک اثر ملتهب و تاثیرگذار کرده است که تا پایان فیلم نفس مخاطب را درون سینه حبس می کند. ماجراجویی کارگردان در لابلای ایدئولوژی پوسیده جریان تکفیری خاورمیانه و تصویر عریان از واقعیت موجود جغرافیای ایران در منطقه، شبی که ماه کامل شد را یک اثر موثر در تبیین نگاه جریان رسمی بر تحولات منطقه تبدیل کرده است. نرگس آبیار فیلم مهمی ساخته است که فرصت ایجاد گفتمان فراتر از سینما را ایجاد کرده که در نمایش عمومی می تواند کارکرد موثر خودش را داشته باشد.

بنفشه آفریقایی

در میان هجوم فیلم های خشن با ضرباهنگ تند که همگی سعی در به رخ کشیدن تسلط هنگام نمایش التهاب را دارند، بنفشه آفریقایی یک فیلم خنک و ترد و ظریف است که نگاهی انسانی به روابط میان آدمها دارد. مونا زندی حقیقی پس از غیبتی ۱۳ ساله با فیلمی بازگشته است که نسبت به اثر قبلی خود نگاهی پخته تر دارد و داستان روان و تاثیرگذاری را روایت می کند. فیلم شرافت انسانی را در گرو قراردادها نمی بیند و درک درست از فروپاشی شخصیت یک انسان به مخاطب می دهد. بازی یکدست و به اندازه رضا بابک و سعید آقاخانی از نکات مثبت اثر است.

ایده اصلی

ایده اصلی یک فیلم تجاری خوش رنگ و لعاب است که می تواند در گیشه موفق شود. داستان فیلم بر مبنای بلوف است و هر یک از شخصیت های فیلم تلاش می کنند کلاه گشادی سر دیگری بگذارند. فیلم آنقدر درگیر ظواهر و اتفاق های حاشیه ای است که گاه از هدف اصلی خود خارج می شود و انگیزه آدمها از این کلاهبرداری بزرگ کمرنگ می شود. استفاده از فیلمنامه غیرخطی و ریاضی شکل که بر مبنای دو دو تا چهار تا شکل گرفته نقطه قوت فیلم است که در اجرا گاهی ایده های اصلی هدر می روند.

حمال طلا

نمی دانم کجای دنیا می توان به هر بهانه و دستاویزی فیلمی ساخت سراسر کثافت و لجن و بوی بد و با آن پز دگر اندیشی داد. حمال طلا یک فیلم غیرانسانی است که نقد فیلم در مرتبه بعدی آن قرار می گیرد. وقتی فیلمساز بنا را بر لجن مال کردن مخاطب گذاشته است و ارزش و اهمیتی برای روان و روح مخاطب قائل نیست دیگر صحبتی درباره فیلم نمی توان کرد. فیلم مصداق سیاه نمایی است و یک اثر به شدت ضد مردم و غیرقابل تحمل است.