کیم کی-دوک کارگردان سرشناس کره جنوبی بر اثر ابتلا به کرونا جان باخت.
به گزارش سینماسینما، به نقل از ددلاین، کیم کی-دوک فیلمساز اهل کره جنوبی در حالی که در لتونی بوده به خاطر مشکلات پیش آمده به دلیل کووید -۱۹ در ۵۹ سالگی از دنیا رفت.
این فیلمساز به این کشور بالتیک رفته بود تا خانهای آنجا بخرد و مجوز سکونت دریافت کند. او امروز صبح در بیمارستانی که در آن به خاطر کووید -۱۹ تحت درمان بود درگذشت.
کیم کی-دوک که در سال ۱۹۶۰ در بونگوا واقع در کره جنوبی به دنیا آمده بود، خودش را به عنوان سازنده فیلمهای هنری درجه یک و اغلب تیره و بحث برانگیز جا انداخت که در فستیوالهای بینالمللی بسیار دیده شدند.
نخستین ساخته این کارگردان فیلم «کروکودیل» محصول سال ۱۹۹۶ بود که در کره با واکنشهای خوبی مواجه شد و در فستیوالهای اروپایی به نمایش درآمد.
فیلم «جزیره» سال ۲۰۰۰ او به خاطر خشونت شدید و محتوای تیرهاش شناخته شد. این روند در تمام آثار او دیده میشود و در این فیلم هم این کارگردان از صحنههایی از خشونت علیه حیوانات که به گفته خودش واقعی بودند، استفاده کرده است. این فیلم در کره با واکنشهای منفی مواجه شد اما در سطح بینالمللی سر و صدا کرد و مخصوصاً در فستیوال ونیز باعث شد حال چند نفر به هم بخورد و غش کنند.
این فیلم در فستیوالهای تورنتو و ساندنس هم پخش شد و در سطح بینالمللی توزیع شد. البته این فیلم به خاطر طبیعت محتوایش نتوانست در بریتانیا اجازه پخش بگیرد.
اما شاید فیلمی که بیشتر از همه به خوبی از آن یاد میشود «بهار، تابستان، پاییز، زمستان… و بهار» محصول سال ۲۰۰۳ باشد که داستان یک صومعه بودیستها را تعریف میکند که در جنگلی آرام روی یک دریاچه شناور است. این فیلم نقدهای بسیار درخشانی دریافت کرد و در آمریکا هم روی پرده رفت.
فیلم «دختر بخشنده» سال ۲۰۰۴ او در برلیناله نمایش داده شد و توانست جایزه خرس طلایی را از آن خود کند. در همان سال فیلم «۳- آهن» این کارگردان جایزه شیر نقرهای ونیز را از آن خود کرد.
کیم همچنین در کن به موفقیت دست پیدا کرد و پس از نمایش فیلم «نفس» در سال ۲۰۰۷ در بخش رقابتی، او توانست با فیلم «آریرانگ» در سال ۲۰۱۱ برنده جایزه نگاهی ویژه این فستیوال شود. او در سال ۲۰۱۲ به ونیز برگشت و جایزه شیر طلایی را برای «پیتا» به خود اختصاص داد.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «داگر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی
- «کودکی سیزیفوس» بهترین مستند کوتاه خارجی هاریانا شد
- «دگر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- روزشمار جشنواره تورنتو؛ در حال و هوای سینما
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- «سرزمین فرشتهها» نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۷ شد
- تجلیل از اصغر فرهادی در ترکیه
- «پسماند»؛ کابوسی از یک رنج
- «سکس و فلسفه»؛ دلا خو کن به تنهایی
- «توپ سیاه»؛ رکورد شکن گیشه اسپانیا
- جایزه کوروساوا به محمد رسولاف داده میشود
- وودی آلن در اسپانیا فیلم میسازد
- پروانه نمایش «ذوق مرگ» صادر شد
- صورتبندی مبحث سوپراستار در سینمای ایران
- با فروش ۲۶ میلیون دلاری؛ اکران مجدد «انتقامجویان: آخر بازی»، «قلب هیولا» را پشت سر گذاشت





