پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

به گزارش  سینماسینما، اولین برنامه «هفت» بعد از پایان جشنواره سی و پنجم فیلم فجر به گفت‌وگو با اصغر یوسفی‌نژاد، کارگردان فیلم سینمایی «اِو (خانه)» اختصاص داشت.

اصغر یوسفی نژاد در ابتدای این برنامه درباره شکل‌گیری فیلم‌اش گفت: «نگارش فیلمنامه «اِو» حدود ۸ ماه زمان برد. شیوه نگارش این فیلم هم کمی عجیب بود. من از دیالوگ شروع کردم و یک پایان ایده شکل گیری این فیلمنامه بود. یک خانه و یک جسد شاکله اصلی فیلمنامه را برایم تشکیل می داد. عمدا داستان را در یک لوکیشن خانه محدود کردم تا مخاطب واقعیت را احساس کند و به آن نزدیک شود.»

یوسفی‌نژاد ادامه داد: «یکی از ویژگی های اصلی این بازیگران، در عین بازی کردن بازی نکردن بود. گریه «هدیه تهرانی» در فیلم «شوکران» یک الگوی خوب و درست و باورپذیر از گریه در سینمای ایران برای من بود. همین الگو را به بازیگر نقش «سایه» فیلمم نشان دادم و از او خواستم طبق این الگو پیروی کند. همچنین فیلمنامه بدون صفحات آخر و پایان بندی در اختیار بازیگران قرار گرفته شد و سه بازیگر اصلی ما تا دقایق پایانی بازی نمی دانستند پایان فیلم چه خواهد بود. همین موضوع سبب غافلگیری آنها شده بود. باقی بازیگران نیز پایان فیلم را در پردیس ملت در کنار مردم دیدند. ۱۰ دقیقه غافلگیرکننده انتهای فیلم اینگونه به دست آمد.»

وقتی ارشاد به «هفت» فشار می‌آورد/ جلیلوند هم دعوت «هفت» را رد کرد

در بخش دیگری از برنامه جمعه شب ۲۹ بهمن ماه «هفت» افخمی گفت: «در آیتم ویژه «هفت» برای بررسی سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر که امشب پخش می کنیم با فشارهای وزارت ارشاد و سازمان سینمایی بخش هایی حذف شد. اما ما سخنان منتقدین خود را سانسور نمی کنیم و حرف های همه مخالفانمان از جمله آقای جلیلوند را پخش کردیم؛ حتی فیلم‌هایی که لایق کاندید شدن نبودند و همه معتقدند جایشان در میان نامزدها نبود و اشتباه فاحش هیئت داوران محسوب می‌شوند. کسی که گمان می کند با رکوع به کسی و ماچ کردن دیگری می تواند جایزه ای که لایقش نیست را از آن خود کند، درصورتی که بهتر است به جای تاختن بر «هفت» و رسانه ملی، برای اثبات صداقتش جایزه را به کسی می‌‍داد که لایقش بود، مثل مهدویان برای کارگردانی فیلم «ماجرای نیمروز». اما ما از آقای جلیلوند هم دعوت کردیم تا به برنامه «هفت» بیایند و نقدهایشان را طرح کنند ولی ایشان ترجیح می دهند در رسانه های دیگر بر ما بتازند و اینجا با فشارهایی که وارد می‌کنند، موفق شوند بخش هایی از میان برنامه ما را کوتاه کنند.»

در برنامه «هفت» شامگاه جمعه ۲۹ بهمن ماه میزگرد بررسی سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر با حضور شاهرخ دولکو، غلامعباس فاضلی و مازیار فکری ارشاد نیز برگزار شد.

جشنواره پدرسالار شده

مازیار فکری ارشاد در ابتدای این بخش گفت: «جشنواره فیلم فجر در دهه ۶۰ بر مبنای سوءتفاهم‌هایی تشکیل و اینگونه تعریف شد که ویترین تولیدات سالانه سینمای ایران است که من با این معنا مشکل دارم و اهدای جوایز آن با روح جشنواره فجر سازگار نیست. اهدای جایزه به رشته های فنی با یک بار دیدن و بدون تامل ممکن نیست. آن هم توسط گروه کوچکی که در همه رشته ها متخصص نیستند.»

غلامعباس فاضلی در پاسخ به صحبت‌های فکری‌ارشاد اظهار داشت: «ضمن احترامی که برای مازیار قائلم، کمی نسبت به موضع اخیر او بهت زده هستم. امیدوارم اینطور نباشد که انتقادات جزئی ما به جشنواره فجر به مباحث کلی و هتاکی به داوران و نفی کلیت جشنواره منتج کنیم. من با کلیت جشنواره فجر موافقم و به نظرم ذاتش اشتیاق برانگیزی به سینمای ایران است و لذا با تعدد فیلم ها و تعدد جوایز موافقم. این موضوع می تواند سبب انگیزه و اشتیاق در همه اصناف سینمایی شود. اما پدرسالاری جشنواره فجر باید از بین برود. جشنواره فجر از دهه ۷۰ به این سو هر سال پدرسالارتر شده است. و سعی کرده جوایز اصلی خود را به پیش کسوتان بدهد و به نوعی سهم خواهی است.».

فاضلی افزود: «به نظرم بهترین دوره جشنواره فجر سال گذشته بود که هیئت داوران با جسارت مثال زدنی بهترین و بیشترین جوایز را به جوانان لایقی داد که آنها را به سینما اضافه کرد. داوری عالی و شجاعانه ای بود.»

در ادامه مبحث مطرح شده شاهرخ دولکو عنوان کرد: «اولا متعجبم از اینکه ما امسال کارگردان بزرگ سینمای ایران را از دست دادیم و در جشنواره فجر هیچ یادی از ایشان نشد. عباس کیارستمی کارگردان بزرگ و افتخارآمیزی بود که در جشنواره امسال نادیده گرفته شد.»

دولکو افزود: «من با حرف های مازیار فکری ارشاد بیشتر موافق هستم. جشنواره فجر مشکلات فراوانی دارد. مثل اینکه تکلیف خود را میان مراسم سالانه و برگزاری جشنواره مشخص نمی کند. یعنی مثل اسکار فیلم های دیده شده در طی یک سال توسط کمیته ای متشکل از تعداد زیادی از داوران متخصص در هر رشته کارشناسی شود و در یک میهمانی یک شبه جوایز اهدا می شود که فجر اینگونه نیست. »

جشنواره فیلمسازان اول را لوس کرده

فکری ارشاد همچنین تصریح کرد: «در عین حال من معتقدم این شیوه جشنواره فیلم فجر حتی فیلمسازان اول ما را لوس کرده است، چرا باید یک کارگردان فیلم اولی بخاطر عدم نامزد شدن فیلمش که از نظر برخی منتقدان هم خوب است، از جشنواره انصراف دهد؟ یا کارگردانی که فیلمش در ۹ بخش نامزد شده است، بخاطر عدم نامزدی در بخش های دیگر بگوید پس این جشنواره دیوارش مثل دیوار فلان جاست. این بخاطر سازوکار غلطی است که جشنواره فجر دارد و سبب لوس شدن فیلمسازان اول شده است.»

دولکو در ادامه گفت: «ما اصولا ملت جرزنی هستیم. اگر برنده شدیم که شدیم اگر نشدیم پس تقلبی صورت گرفته است. هیچ وقت جنبه باخت نداریم. در این جشنواره نیز رخ داد. به نظرم این جشنواره خیلی بدتر از جشنواره سال‌های قبل نبود. البته در این وضعیت بد داوری در سال های گذشته نیز کم و بیش وجود داشت. مثلا برخلاف تصور دوستان من معتقدم تشتت در آن به شدت دیده می شد. مثلا فیلمی مثل «ابد و یک روز» در چندین رشته نامزد می شود اما نهایتا «ایستاده در غبار» فیلم برتر می شود یا فیلمی مثل «امکان مینا» در ۹ رشته نامزد می شود. امسال این اشتباهات شاید فاحش تر و بیشتر رخ داد.»

فاضلی در پایان مبحث مربوط به داوری جشنواره تصریح کرد: «جشنواره فجر همه چیزش خوب است و اگر غیر از این بود طی این سال‌ها دوام نمی آورد. من واهمه ام از این است که با این هیاهوی عجیبی که علیه داوران شده و در سال های اخیر گلایه برخی هنرمندان هم در کسب جوایزشان موثر واقع شده است، منجر به این شود که این لشگرکشی به یک روال در سینمای ایران تبدیل شود. جشنواره یک مسابقه است و باید قواعد بازی آن را رعایت کرد و نباید شان آن را از بین برد.»

بخش پایانی برنامه «هفت» شب گذشته به گفتگو با عباس لاجوردی کارگردان فیلم «جشن تولد» اختصاص داشت.