
«شب موسیقی» در نوزدهمین نشست خود، شامگاه یکشنبه ۲۱ بهمن، با موضوع «هنر در انقلاب اسلامی در حوزه موسیقی» و اجرای رضا مهدوی میزبان هادی منتظری، نوازنده کمانچه و بهنام صبوحی، کارشناس موسیقی بود.
باید شبکه ای برای شناخت هنر ایجاد شود
جمال و جلال موسیقی در چیست و در این ۴ دهه به چه بخشی از آن پرداخته ایم؟ منتظری در پاسخ به این سوال گفت : زمانی که ما شروع به ضبط کارهای چاوش مثل ژاله خون شد و ایران ای سرای امید کردیم، فکر نمی کردیم موسیقی ایرانی به اینجایی که الان رسیده برسد متاسفانه. این باید ریشه یابی شود. موسیقی ای که الان می شنویم ضد کمال شده است. یک سری اشعار سخیف و بی هویت که نه پاپ هستند و نه سنتی در کنسرتها می شنویم. من از صدا و سیما گله دارم چون باید متولی این قضیه شود و شبکه ای برای شناخت هنر ایجاد شود.
محدودیت ها باعث پایین آمدن سلیقه شنیداری مردم شد
صبوحی گفت: بعد از انقلاب توانستیم در حوزه موسیقی سنتی و تا حدودی موسیقی نواحی کارهای جدیدی انجام دهیم. اما متاسفانه ممیزی هایی که بر بعضی گونه های موسیقی غالب شد، باعث بر هم خوردن تعادل گشت و ژانر موسیقی پاپ خیلی دیر آزاد شد و این سبب شده تا در سال های اخیر به یک شلوغی برسیم و گویا نتوانسته ایم شنونده هایمان را از لحاظ شنیداری برای شنیدن موسیقی خوب تربیت کنیم. آن محدودیت ها باعث پایین آمدن سلیقه شنیداری مردم شد. چیزی که مردم الان می شنوند با موسیقی خوبی که می توانند بشنوند فاصله دارد.
نقش شما به عنوان یک آهنگساز برای ایجاد تعالی در سطح فرهنگ شنیداری مردم چقدر است؟
صبوحی در پاسخ گفت: همه دوستان در حال سعی برای ایجاد این تعالی هستند ولی واقعیت این است که گاهی سلیقه ی رایج غالب می شود و فاجعه زمانی رخ می دهد که متولی ها نیز دیگر آن نگاه را نداشته باشند. متاسفانه در این سالهای اخیر ما متولی خاصی برای موسیقی نداریم.
جوانان ما فرق کمانچه و سه تار را نمی دانند چون ندیده اند
منتظری بیگانگی نوازندگان با ادبیات را دلیل کم داشتن تکنواز در حال حاضر دانست و تاکید کرد: سلیقه ی شنیداری مردم را عوض کرده اند و این باید ریشه یابی شود. جوانان ما فرق کمانچه و سه تار را نمی دانند چون ندیده اند، از طریق ماهواره یا گیتار دیده اند یا پیانو.
وی در مورد بحث رجعت به خویشتن در هنر در اوایل انقلاب گفت: ای کاش این رجعت به خویشتن الان هم اتفاق بیافتد. کارهایی که در دهه ۶۰ انجام شده در تاریخ ثبت شده است و جای آن کارها خالی است.
دهه ۶۰ اوج بلوغ موسیقی سنتی
صبوحی افزود: دهه ۶۰ اوج بلوغ موسیقی سنتی ما بود و ای کاش این روال ادامه پیدا می کرد. بعد از ورود موسیقی پاپ، این خط سیر کمرنگ شد. در سال های اخیر من به ندرت آواز ایرانی شنیده ام و کارها به سمت تصنیف رفته اند و نوع کارها هم به سمت کارهای ساده و سبک رفته اند. البته ما شاید در گذری هستیم و در چند سال آینده به موسیقی سنتی برگردیم.
با حداقل امکانات هم می شود کار ماندگار ساخت
چرا نوجوانان امروز که انقلاب را ندیده اند سرودهای انقلابی را زمزمه می کنند و آن ها را بازسازی می کنند؟
منتظری گفت: کمال و خلوصی که نهفته در این نوع موسیقی ها هست کشش ایجاد می کند و این از شعر ما برگرفته شده است.
صبوحی پاسخ داد: سرودهای اول انقلاب کارهای دلی با حداقل امکانات بودند اما ماندگار شده اند و شما هنوز شور انقلابی را در آن ها می بینید. همین سرودها نشان می دهند که با حداقل امکانات هم می شود کار ماندگار ساخت.
آیا موسیقی بعد از انقلاب توانست گونه های جدیدی ایجاد کند؟
صبوحی پاسخ داد: موسیقی در حال حاضر تنوع خوبی دارد.
منتظری گفت: موسیقی به ذات خود بد نیست. این شعر و تصویر است که آن را جهت دار می کند.
در ادامه برنامه به محجور ماندن موسیقی نواحی و آیینی اشاره شد.
منتظری با انتقاد از جشنواره موسیقی فجر گفت: از سه نوازنده تکنواز این جشنواره تنها یکی از آنها موسیقی ایرانی می نوازد. منزوی شدن یک سری اساتید از مشکلاتی است که داریم.
در پایان صبوحی سرود را بهترین نوع کار گروهی در مدارس خواند و آن را زمینه ساز ورود نوجوانان به موسیقی دانست.
«شب موسیقی» یکی از برنامه های « شب های هنر» است که به تهیه کنندگی حبیب الله ذوالفقاری، پیرامون مسائل موسیقی، یک شنبه شب ها ساعت ۲۳ به طور زنده، از شبکه ۴ سیما پخش می شود.
انتهای پیام/
تهیه و تنظیم: حوریه سادات هاشمی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- لاله برزگر با «مرزهای درون» به خانه هنرمندان ایران میآید
- ستارههای جشنوارههای سینمایی در سال ۲۰۲۶ کداماند؟/ شانسی برای فیلمهای مجیدی و فرهادی
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- «زوتوپیا ۲» پرفروشترین انیمیشنِ تاریخ والت دیزنی شد
- بازیگر فیلمهای اسپایک لی درگذشت
- افت فروش نگرانکننده در سینماهای فرانسه/ آمار تماشاگران در ۲۰۲۵ سقوط کرد
- «پایان یک دوران زیبا»؛ سازش
- محمد بحرانی و یک نقش مکمل درخشان
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ کلید درک جامعهشناسی خودکامگی در ایران
- مژده شمسایی: پیکر بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده میشود
- «ایرانم» علیرضا قربانی به تبریز رسید
- در رثای مردی که از فرهنگ ایران نوشید/ بیضایی؛ دلباخته شاهنامه
- بیضایی در بزنگاه ادبیات کهن و مدرن
- توجه ویژه لوموند به درگذشت بهرام بیضایی
- ایران را می شناخت/یادداشت احمد مسجد جامعی درباره بهرام بیضایی
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- برای بهرام بیضایی/ اسطوره همیشه زنده
- زبان بهمثابه مقاومت؛ در یادِ بهرام بیضایی
- در اندوه فقدان چهره شاخص موج نو سینمای ایران؛ بازتاب جهانی درگذشت بهرام بیضایی
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- در پاسداشت استاد بیبدیل هنرهای نمایشی ایران/ بیضایی، تاریخ و علامت تعجب
- در سوک سیاوش که از شاهنامه رفت
- یادبود بهرام بیضایی؛ ایرانی بودن بار بزرگی است بر دوش ما
- بریژیت باردو درگذشت
- برای رفتن غریبانه شیرین یزدانبخش؛ وصیتی به مثابه گلایه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «پرهیجان: نبرد برای اوبر»؛ چطور میتوانیم آرزوی شکستِ نجاتبخشمان را داشته باشیم؟
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف





