سینماسینما، سعید هاشم زاده:
سوژه جذابی است داستان عاشق و معشوقی که بنا بر اجبار در دل هیولای جباریت قومی و نژاد پرستی اقلیتی و یک ایدئولوژی افراطی می افتند، و عشق در این میانه ویران می شود، و به دنبال آن ویرانی انسانیت و اخلاق به بار می آید. اما این سوژه جذاب در فیلم آبیار پیش از اینکه به ساختن عشق بپردازد به ساختن ویرانی می پردازد. پیش از نشان دادن عشق، آن را از میان می برد و پیش از سمپاتی، آنتی سمپات می کند ما را با کاراکتر منفی اش. در واقع نمایش ایده جذاب آبیار در «شبی که ماه کامل شد» بیش از هر فیلم دیگری در جشنواره نیاز به مقدمه و پرداخت به ارتباط بین یک زوج جوان را دارد، زوجی با تفاوت فرهنگی و ملیتی. هر قدر فیلم های در جشنواره فیلمنامه خود را در مرحله معرفی یا مقدمه چینی متوقف می کنند، ایده آبیار مقدمه را کم می کند، البته نه در ساختن فضای جغرافیایی که اتفاقا جغرافیا را بیش از حد می تراشد و نشان می دهد، بلکه عشق و زیست زوج محوری را نمی سازد، و این فقط بخش داستانی ماجراست. ایده ای که هیولا را نباید از همان آغاز نشان بدهد اما کارگردان از همان آغاز به ما می گوید هیولا کیست، زیرا پله پله هیولا شدن را نمی تواند نشان دهد؛ بلکه ما را از هیولای داستان دور می کند و ناگهان او را پدیدار می کند. که این است هیولا. اما لحن اجرا، شیوه فیلمبرداری و بخصوص تمرکزهای تصویری آبیار به علاوه موسیقی این مسئله را پیش از اینها برای ما برملا ساخته است.
«شبی که ماه کامل شد»، ایده را، هدف و غایت آن را در تصویر نیز لو می دهد، تصویری پر از اغتشاش و حرکت و تقریبا با اندام آبستره. کمتر کسی در اوایل فیلم می تواند این مسئله را درک نکند که فاجعه نزدیک است و طبق اطلاعات و نشانه گذاری ها فاجعه لو نرود. مماس با این، تصاویر هم این بار را به دوش می کشند. تصاویری که گفتیم آبستره می شود، رنگ و نور و نقش و طرح ها در تصویر کشیده می شود، د فرم می گردد و فضایی دور از دوربین داستانگو را القا می کند. ایستایی ندارد و مداوم حرکت می کند. سوژه اش را شفاف قاب نمی بندد، در صورتی که شخصیت پردازی سوژه ها را مد نظر خود قرار داده است. در واقع تصویر آبستره و بهم ریخته با فیلمنامه داستانگو مماس نمی شود و هارمونی نمی یابد و شیوه اجرا، یا روایت تصویری، داستان را از بین می برد و آن را هدر می دهد. در واقع گویی تصویر با داستان همخوانی ندارد و قهرمانان یا افراد اصلی فیلم عقبه ای درست ندارند. لطمه آخر را اما کات هایی می زند که داستان را به زمان های گوناگون برش می زند، هر زمانی که دلش بخواهد، بدون ضرورت و حادثه ها را کامل نمی کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «شبی که ماه کامل شد» به هند رفت
- نمایش «شبی که ماه کامل شد» در یک جشنواره سوئدی
- نرگس آبیار در گفتگو با سایت گلدن گلوب: جهان از افراطگرایی دینی رنج میبرد
- توضیحات تهیهکننده «شبی که ماه کامل شد» درباره منابع مالی این فیلم
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
- برترین کارگردانان سال ۹۸ (۴)/ نرگس آبیار، همایون غنیزاده
- برترین بازیگران زن سال ۹۸ (۵)/ پانتهآ پناهیها، الناز شاکردوست
- برترین بازیگران زن سال ۹۸ (۴)/ فرشته صدرعرفایی، سارا بهرامی
- برترین بازیگران مرد سال ۹۸ (۲)/ پیمان معادی، هوتن شکیبا
- پیشنهادهایی لذتبخش
- پخش فیلمهای مطرح سال ۹۸ در نوروز ۹۹ از تلویزیون
- اعلام نامزدهای جشن منتقدان سینما با پیشتازی فیلم نرگس آبیار
- موفقیت «شبی که ماه کامل شد» در جشنواره فیلمهای سیاسی فرانسه
- راهیابی «شبی که ماه کامل شد» به مسابقه جشنواره بینالمللی فیلم کاراسون فرانسه
- «شبی که ماه کامل شد» محبوب تماشاگران جشنواره شبهای سیاه تالین
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





