پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

در پی حذف فیلم لامینور از اکران نوروزی، رضا سخایی دستیار کارگردان و برنامه ریز که پیش از این سابقه همکاری با مهرجویی را داشته است یادداشتی را منتشر کرد.

به گزارش سینماسینما، متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:
آیا امنیت شغلی که به امنیت حرفه در تولید، توزیع و نمایش برمی‌گردد هیچ جایگاهی در نهاد صنفی ندارد؟
اصلا اگر قرار بر این است که هیئت‌مدیره خانه سینما که متشکل از نمایندگان صنوف است در ساختار و تصمیات حرفه ای سینما هیچ‌گونه دخل‌ و تصرفی نداشته باشد پس چگونه می‌تواند امنیت را رقم بزند؟
اگر قرار بود در مقابل تصمیمات غلط دولت، خانه سینماهیچ مقابله‌ای نکند پس کارش چیست؟
اگر صنوف در مقابل هر اتفاقی فقط دلشان را به یک بیانیه خشک کنند پس چرا اصلا تشکیل‌شده‌اند؟
با پیشرفت فضای مجازی و گوشی‌های تلفن‌همراه بیانیه دادن و امضا کردن بیشتر شبیه سرگرمی‌های کودکان است.
ما اهالی سینما که مدام برای دفاع از بزرگان حرف می‌زنیم چقدر توانسته‌ایم در امور صنفی خود دخالت کنیم؟
آیا به مسائل و قوانین صنفی آگاهی داریم؟
آیا توانسته ایم افراد درست و توانمندی را انتخاب کنیم؟
آیا منفعت طلبان و کم سوادان متوهم از دانش و آگاهی سرمان را کلاه نگذاشته اند؟
آیا منتخبین ما زمانی که می‌توانستند مقابل جریان دولتی از منافع حرفه ای کل سینما دفاع کنند خودشان با آنها همراه نشده اند؟
آیا افرادی که برآمده از تولیدات رانتی و دولتی هستند و در برخی از صنوف مسئولیت گرفته اند میتوانند مقابل دولت ایستادگی کنند؟
آیا نمایش مدام خود به بهانه دفاع از حقوق افراد بیشتر برای خودخواهی و دریافت رانت بیشتر دولتی نیست؟
ایستادگی کردن زدن حرفهای پوپولیستی نیست بلکه تصمیم گرفتن، بسیج کردن، جمع شدن و مطالبه حق است.
برای نمایش فیلم داریوش مهرجویی باید اقدام صنفی درست انجام داد و اهالی سینما جای خالی کردن عقده های قبلی بر سر مسئولین دولت باید فریادشان را بر سر مسئولین صنوف بیاورند و اگر آنها این ماجرا و هر مسئله دیگری را گردن دولت می اندازند آنگاه تصمیم بگیرند یا صنوف را منحل کنند یا آن افراد را تغییر دهند.
چونکه اگر صنوف کارکردی ندارند پس تشکیل آنها بی فایده است و اگر کارایی دارند نتیجه می گیریم مسئولین صنفی ناکارآمد هستند.
برای یک مرتبه با تامل و شناخت درست تصمیمی عاقلانه بگیریم.
( باید در مرتبه اول فیلم داریوش مهرجویی و دیگر اهالی سینما را وجود خودمان نمایش دهیم تا متوجه شویم همه این فریادها بهانه است چون‌که مهرجویی، بیضایی، کیمیایی، تقوایی، فرهادی و بزرگان دیگر را در مرحله اول خودمان تخریبشان کردیم و در ادامه آنها را به مسئولین واگذار کردیم)
پانزدهم اسفند ۱۴۰۰،رضا سخایی شاهرودی(برنامه ریز و دستیارکارگردان)