فرزانه متین- همزمان با رمضان ۲۰۲۵ خبرها حاکی از نمایش سریال ۳۰ قسمتی معاویه محصول عربستان از پلتفرم استمرینگ mbc بود.سریالی که گفته می شود با بودجه صد میلیون دلاری ساخته شده و به زندگی معاویه ،می پردازد. عربستان از معاویه که بنیانگذار سلطنت اموی است چهره ای شجاع،دلیر و سیاستمداری خردمند نشان می دهد و تا جایی پیش می رود که فتوحات بسیاری انجام داده این در حالیست که به گفته ی همرزمانش حتی در زمان جنگ،از فرط ترس حضور نداشته است. بنیانگذار ناوگان دریایی مسلمانان به دست او را می توان یکی از تحریفات عرب ها در سریال دانست.
مخاطب آگاه بعد از نمایش دو قسمت ابتدایی از این سریال متوجه می شود این سریال نه تنها تاریخی و مبتنی بر مستندات نیست بلکه تاریخ خود عربستان را هم تحریف کرده است. عربستان آنچه که در فیلم محمد رسول الله (۱۹۷۶) را نشان داد با این سریال سفارشی اش،تاریخ اش را از بن و ریشه کند چرا که هر دو آن ها در تضاد با یکدیگر است.سریال معاویه،دوران جاهلیت و زنده به گور کردن دختران که چندین بار در سوره های مختلف قرآن کریم آمده را نقض کرد ونشان داد در آن دوران دختر چه ارج و قربی نزد سایرین دارد.سریال در مورد هند مادر معاویه نیز هم تاریخ را تحریف کرد نقش او در جنگ احد،کشتن حمزه(عموی پیامبر) و شکافتن سینه ی وی را نه تنها نشان نداد که بلکه از او چهره ای مثبت به نمایش گذاشت که در راه شهادت ،جان می سپرد.زمانی که خلفای ارشدین در سریال در مدینه در مرکز خلافت زندگی ساده ای را در پیش گرفته بودند ،معاویه به عنوان امیر دمشق در قصر هزار رنگ خود حکمرانی می کرد و این سوال برای بیننده پیش می آید که مگر می شود حاکمان این گونه زیست کنند و فرستاده شان به دمشق در قصر غرق زندگی لوکس شود وهزاران تحریف دیگر که مخاطب را از ادامه ی تماشای سریال منصرف می کند.از سویی دیگر ضعف های فنی و کارگردانی و عدم شخصیت پردازی در فیلم به شدت پر رنگ است و توذوق می زند ،دیالوگ ها سطحی و بیشتر شبیه بیانیه است.این در حالیست که سال گذشته مصر با ساخت سریال حشاشین توانست نظر مخاطبان را به خود جلب کند.انسجام روایی،شخصیت پردازی های مناسب،طراحی صحنه به جا،فیلمبرداری در خدمت داستان وکارگردانی خوب دست به دست هم داد تا حشاشین از پربیننده ترین سریال های جهان عرب باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





