محمود گبرلو مجری سابق برنامه «هفت» با انتقاد از رویکرد فعلی صداوسیما و حضور پرتعداد سلبریتیها در برنامههای تلویزیونی، گفت: «اینقدر نباید به سبک زندگی غربی بپردازیم.»
به گزارش سینماسینما، سلبریتیها یا همان آدمهای مشهور عرصههای مختلف فرهنگی، هنری، اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی که صاحبنظر نیستند اما درباره هرچیزی نظر میدهند، سوار بر مدار مجازی شدهاند و خودنمایی میکنند. اما آیا واقعاً بایستی مردم خوراک و تغذیه علمی و روحی و فرهنگیشان را از صفحات و مواضع این قشر برداشت کنند؟!
محمود گبرلو هم شاید در برههای خودش یکی از همین سلبریتیها باشد که برنامه «هفت» را اجرا میکرد؛ البته جامعه هنری او را به عنوان یک کارشناس سینما و تلویزیون میشناسند. او در این باره میگوید: انتظارات و توقعاتی از صداوسیما داشتیم که امروز فرسنگها از آن آرمانهای مقدس فاصله گرفته است. ترجیح میدهم وقتی آرمانخواهی افول کرده من در این میدان نباشم و به کار دیگری بپردازم. مخاطبین ما آزردهخاطرند، چون رسانه ملی هم دیگر تلاشی برای اندیشهورزی اسلامی و به چالش کشیدن موضوعات عمیق فکری ایرانی اسلامی ندارد. آنقدر میان خودش با مخاطب فاصله ایجاد کرده که اصلاً سیاستها و برنامهریزیهای اصولیاش را فراموش کرده است.
این منتقد سینما و تلویزیون با بیان اینکه تلویزیون خودش را مشغول بیمحتواییها و لودگیهای چند طنزپرداز کرده که هیچ درونمایهای برای مخاطب ندارد، خاطرنشان کرد: امروز برنامههایی میسازند که فقط مخاطب را سرگرم کنند اما نمیدانند در باطن از فضای آرمانخواهی و تقدسگرایی که باید به جامعه اسلامی ما القاء کنند، دور شدهاند. شادابی، خنده و طنز لازمه هنرهای نمایشی ماست و اصلاً مذهب ما سراسر شادابی را به اوج خودش میرساند اما این طنزها چقدر به فرهنگ ما نزدیک هستند و چقدر آرمان انقلابی ما را فریاد میزنند. من فقط قهقهه بیش از اندازه سلبریتیها را میشنوم که آنچنان مدیران ما را تحت سلطه خود گرفتهاند، برای خطاهایشان هم دفاعیه مینویسند.
او تأکید کرد: البته مدیران ما هم مقصر نیستند، چون مشکلات بودجهای گریبان همه سازمانها را گرفته و صداوسیما بیش از همه متضرر این اتفاقات شده است. چرا که برای جذب اسپانسر باید از این سلبریتیها کمک بگیرند. اما به چه قیمتی!! به قیمت تغییر فرهنگ و آداب و منش زندگی که قرار بود به آرمانخواهی انقلابی برسد. امروز جای آدمها عوض شده است؛ ما سال ۵۷ انقلاب کردیم که مسیرمان به آرمانخواهی منتج شود. ما اگر میدانستیم صداوسیما به اینجا میرسد هیچگاه عمرمان را برای این آرمانخواهی نمیگذاشتیم.
این کارشناس و منتقد سینما و تلویزیون در پایان با بیان اینکه رسانه ملی باید مبانی اصلی انقلاب که سبک زندگی از الزامات آن به حساب میآید را به چالش بکشد، افزود: مخاطبین واقعی رسانه ملی فکر و ایده و تفکر نو میخواهند، چون پیشروی رسانهای خلاقیت و طراحی درست و به روز میطلبد. برنامههای تلویزیون ما باید مبانی اصلی انقلاب که رهبری هم بر به چالش کشیدن و پرداختن گسترده به سبک زندگی اسلامی تأکید دارند، به چالش کشیده شود. نه اینکه آنقدر به سبک زندگی غربی بپردازیم؛ کاری که شبکههای ماهوارهای مثل جم کار ضدخانواده انجام میدهد. این نگاه به جذب حداکثری، باعث شده مخاطبین واقعی و جدی رسانهملی فراموش بشوند.
منبع: تسنیم
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکنش سازمان سینمایی به حواشی سریالهای نمایش خانگی
- سلبریتیها برای حضور در برنامههای تلویزیون پول نجومی دریافت میکنند؟
- ماجرای جمعآوری کدهای دستوری به کجا رسید؟/ صداوسیما و توسکا همچنان شفاف نیستند
- «خندوانه» پربینندهترین برنامه زمستانی تلویزیون شد
- چند پرسش درباره درآمد روبیکا از برنامههای تلویزیون
- گلایه جمشید مشایخی از تلویزیون/ برای ضایع کردن من برنامهریزی کردند
- حاشیههای این روزهای تلویزیون/ از شایعهای درباره «حالا خورشید» تا جشنوارهای روی اعصاب
- عصر جدید؛ عصر لبخند به جای اشک؟/ جزییاتی از برنامه استعدادیابی احسان علیخانی
- درآمد میلیاردی شبکه سه، فقط در یک روز
- علی انصاریان مجری تلویزیون شد
- رییس صداوسیما کیست؟/ نگاهی به نقش پررنگ کدهای دستوری در برنامههای تلویزیونی
- پاسخ سوالات در گزارشهای تلویزیونی به مردم دیکته میشود؟
- جزئیاتی تازه از فصل جدید «خندوانه» و «قاچ»
- نظر جالب یک تهیهکننده درباره بازیگرانی که مجری شدند
- مجری مطرح تلویزیون زیر تیغ جراحی رفت + عکس
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵





