سینماسینما، پاریس
مدیر جشنواره ونیز آلبرتو باربرا، فیلم ایتالیایی la Grazia اثر پائولو سورنتینو را برای افتتاحیه هشتاد و دومین دور این جشنواره انتخاب کرد. سورنتینو کارگردان ایتالیایی است که شهرت بین المللی دارد و اغلب فیلمهایش ابتدا در جشنواره کن رونمایی می شد. در فیلم جدید سورنتینو، تونی سرویلو و انا فرزتی بازی میکنند. این اثر در روز ۲۷ اوت ۲۰۲۵ اولین نمایش جهانی خود را خواهد داشت.
البرتو باربرا اعلام کرد که بسیار خوشحال است یکی از مهمترین استادان در قید حیات سینمای ایتالیا در این دور جشنوار حضور دارد. او با اولین فیلمش، شروع فعالیت سینمایی خود را از همین ونیز در سال ۲۰۰۱ آغاز کرده بود. وی با فیلم های بعدی اش از جشنواره های کن، مراسم گلدن کلوب، بفتا ، آکادمی فیلم اروپا، اسکار و غیره جوایز بسیاری به دست آورده است.
«زیبایی بزرگ» بکی از درخشان ترین آثار او است. آخرین فیلم اش «la Grazia» که سناریست آن هم هست، توسط کمپانی ماچ فاکتوری پخش جهانی خواهد شد و در ایتالیا – پایپر فیلم – انرا پخش خواهد کرد. این فیلم در مسابقه ونیز شرکت خواهد کرد. کنفرانس خبری-مطبوعاتی جشنواره ونیز در نیمه دوم ژوییه در رم بر پا خواهد شد و کلیه فیلمهای انتخاب شده توسط مدیر جشنواره به اطلاع رسانه ها خواهد رسید، باید منتظر شد و دید آیا از سینمای ایران هم فیلمی در آن خواهد داشت؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- آیا مدیر جشنواره مقصر است؟/ سهم فیلمسازان زن در ونیز ۲۰۲۶: یک از بیست
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- معرفی هییت داوران هشتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز
- مذاکرات فروش یک فیلم در کن؛ سورنتینو مستند کارلو آنچلوتی را میسازد
- در هشتاد و چهارمین دوره برگزاری؛ مگی جیلنهال رئیس هیئت داوران ونیز شد
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- در حاشیه جشنواره فیلم ونیز؛ چهارمین دوره Cinema&Arts به دو هنرمند ایرانی جایزه داد
- نامهای عاشقانه به شهر تهران؛ جایزه اصلی بخش روزهای ونیز به فیلم ایرانی رسید
- ستارهباران منتقدان برای «صدای هند رجب»
- «بیگانه» بهترین فیلم روز هفتم جشنواره ونیز
- «درون امیر» حضور کسی را که نیست، رقم میزند
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





