سینماسینما – پاریس:
خبر برنده شدن سریال «آکتور» ساخته نیما جاویدی در فرانسه، بازتاب زیادی داشت.
به تازگی جشنواره جهانی سریالهای تلویزیونی-سریز مانیا- درشهر لیل به پایان رسید و نیما جاویدی جایزه بزرگ را بدست آورد. او در جشنواره نیز حضور داشت و بسیار مورد توجه و تشویق قرار گرفت.
همچنین رسانههای بسیاری از جمله روزنامه لوموند، با او مصاحبه کردند و وی را از استعدادهای جدید فیلمسازی در ایران شمردند.
در این دوره از جشنوارهی سریز مانیا، ۵۷ پروگرام از فیلمهای تلویزیونی انتخاب شده بود که روز ۲۴ مارس نمایش آنها به پایان رسید. در سالنهای جشنواره در مجموع ۸۵ هزار نفر به دیدن فیلمها رفته بودند که تعداد ۵۵ سریال در بخش مسابقه شرکت داشتند. نیما جاویدی ۴۲ ساله که آثاری چون ملبورن و سرخپوست را بهعنوان کارگردان در کارنامه خود دارد و جوایز بسیاری هم دریافت کرده، با بهدست آوردن جایزه اول جشنواره سریز مانیا در فرانسه، یک گام بلند برای مطرح کردن خود در سطوح وسیعتر برداشت. این باعث خواهد شد فرانسویان در آینده منتظر دیدن آثار دیگری از او باشند. همچنین شنیده شد که قرار است کانال آرته فرانسه سریال «آکتور» را خریداری کند.
در مصاحبهی مجله Les Échos با جاویدی، روزنامهنگار فرانسوی از او میپرسد: ایدهی ساخت این سریال بیست قسمتی چگونه به ذهنتان آمد؟
جاویدی پاسخ میدهد: سالها پیش میخواستم فیلمی راجع به دو هنرپیشه بسازم که بهدنبال انتقام گیری هستند. یادداشتهای زیادی برداشتم و اندک اندک نکات دیگری به کارم اضافه شد و شخصیتها گسترش یافتند. در مدت زمانی که کووید ۱۹ همه جا برقرار بود بیشتر روی سناریو کار کردم. درضمن یادم هست که وقتی نوجوان بودم خیلی علاقه داشتم بازیگر شوم، بنابراین همه این نکات برای نوشتن سناریو، ترکیب شدند.
خبرنگار میپرسد: آیا در ایران بازیگران زیادی هستند که با شبیهسازی موقعیتهای کم و بیش ترسناک در خانهها امرار معاش میکنند؟
جاویدی پاسخ میدهد: هنرپیشههایی وجود دارند که شغلی ندارند، احتمالا مثل بقیه کشورها. آنها اجراهایی خصوصی انجام میدهند. من ویدیوهای این اجراها را دیدهام. ولی نه به قدرت و وسعتِ آنچه که در سریال میبینیم و کمی در ساخت آن اغراق شدهاست. چیزی که برایم در کار جالب است این است که آن وقایع در زندگی آنها چه تاثیری میگذارد و چه اتفاقی میتواند رخ دهد.
خبرنگار میپرسد: در شروع فیلم، صحنههای خشونتآمیز که در جاده صحرایی دیده میشود واقعا تکان دهنده است، چگونه آنرا طراحی کردید؟
پاسخ جاویدی این است: بسیار اهمیت دارد که از همان ابتدا شخصیتهای بدجنس معرفی شوند که بتوانند در ذهن تماشاگر حک شوند. در این سریال این دو هنرپیشه، در نقشهایشان هیچ وجه مشترکی با شخصیت اصلی خودشان در زندگی واقعی ندارند. این تنها یک بازی است که آنها شروع میکنند. در طول ماجرا من بهدنبال گسترش این خط موازی زندگی واقعی و آنچه را که بهعنوان «رُل» دارند بازی میکنند، بودم. باید اضافه کنم که در طول این ماجرا، این هنرپیشهها چه چیزهایی در خود کشف میکنند، به چه چیزی میرسند که بتوانند از آن برای نقش استفاده کنند. در ادامه اپیزودهای این سریال، پرسوناژهای دیگری که در ابتدا بازیگر هم نیستند، وارد ماجرا میشوند و به آکتور تبدیل خواهند شد. من مطمئن هستم که ما هر روز در حال بازی کردن یک رل هستیم که بستگی به موقعیت آن دارد.
خبرنگار سوال میکند: بنابراین واقعیتی وجود ندارد؟
جاویدی پاسخ میدهد: این یک بحث طولانی است ولی باور دارم که در هر واقعیتی بخشی از دروغ وجود دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- نگاهی به طراحی لباس «شکارگاه»؛ طراحیِ پود بر چلّه تاریخ
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- «شکارگاه» به طور مشترک از دو پلتفرم پخش میشود
- آکتور ایرانی در شبکه آرته فرانسه
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
- درخشش «آکتور» در جایزه جهانی درامای سئول
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با بابک اسکندری/ «سلمان فارسی» چهرهپردازی با پنج اسکار را هم وسوسه میکرد
- جایزه بزرگ جشنواره فرانسوی به «آکتور» رسید
- نسخه ویژه نابینایان سریال «آکتور» با صدای محسن بهرامی منتشر میشود
- داوران هفتمین مسابقه عکس سینمای ایران معرفی شدند
- طلوع جاودانگی / بوسه «خورشید» بر پیشانی علی
- فروش فیلم «خورشید» از یک میلیارد تومان گذشت
- نوید محمدزاده «آکتور» میشود/ زندگی چند بازیگر تئاتر جلوی دوربین
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





