پردیس منوچهری بازیگر جوانی است که این روزها بهواسطه حضور در فیلم سینمایی «آپاندیس» توانسته است توجه اهالی سینما را به خود جلب کند. سینماسینما، علی نعیمی: فیلم سینمایی «آپاندیس» ساخته حسین نمازی که در روزهای اخیر موفق شد جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره مونترال کانادا را از آن خود کند یکی از آثاری است که قرار است به زودی روی پرده برود. به بهانه موفقیت اخیر این فیلم در کانادا با پردیس منوچهری بازیگر این فیلم به گفتوگو نشستهایم که در ادامه میآید:
از حضورتان در عرصه بازیگری بگویید. چطور شد که این حرفه را برای فعالیت انتخاب کردید؟
پدرم در سالهای قبل از جنگ در سینما جوان آبادان فعالیت داشت که با آغاز جنگ و وضعیت بحرانی آبادان مجبور به کنار گذاشتن فیلمسازی شد. این موضوع از کودکی ذهنم را درگیر کارهای هنری و خلق یک اثر کرد. نقاشی، موسیقی، شعر، بازیگری و… تا اینکه سال ۱۳۸۱ بازیگری تئاتر را به طور جدی آغاز کردم و احساس کردم که بازیگری همان چیزی است که در من به درستی شکل میگیرد و به نیازهایم پاسخ میدهد. سال ۱۳۸۹ وارد موسسه کارنامه شدم و مدرک بازیگری را از آنجا گرفتم و همچنان به فعالیت هنری ام ادامه میدهم.

فیلم سینمایی «آپاندیس» چندمین تجربه شماست؟
آپاندیس بعد از ۱۰ فیلم کوتاهی که بازی کردم نخستین تجربه بلند سینمایی من بود که پیش از آن ۲ فیلم کوتاه با آقای نمازی کار کرده بودم که سرآغاز آشنایی من با ایشان بود و در ادامه همکاری نقش «زری خسروی» را در آپاندیس به من سپردند.
آیا ورود یک چهره جدید به سینما مثل گذشته با سختی همراه است؟ تا چه میزان قدرت بازی و نگرش صحیح به این حرفه در رشد و پیشرفت یک هنرپیشه موثر است؟
درگذشته فضا برای جوانها و بازیگرانی مثل من که به طور جدی پیگیر این حرفه بودند مناسبتر و راحتتر بود. چراکه امروز جمعیت علاقهمند و کسانی که از دانشگاهها و موسسههای سینمایی فارغالتحصیل میشوند بیشتر از گذشته است و رقابت سختتر میشود در اینباره امکان دیده شدن برای بازیگران نوپا و ناشناخته کمتر است. همچنین تولیدات سینمایی و شاید تلویزیونی ما پاسخگوی این همه علاقهمند تازهنفس نیست و لازمه آن امید و تلاش بیشتر از سوی هنرجویان است تا بتوانند در این رقابت موفق بشوند. ضمن اینکه فکر میکنم ریشه بازیگری از تئاتر و حضور به روی صحنه میآید که بازیگر را در چارچوب درست، تمام و کمال با بازیگری و شناخت شخصیت و همان نگرش صحیحی که شما میگویید آشنا میکند. بازیگر به درستی حرفه خود را میشناسد و امکان تجارب متفاوتی را خواهد داشت و اگر بازیگر به روی خط درست خود در تئاتر و سینما که تفاوتهایی هم با یکدیگر دارند حرکت کند و احساس قدرتمند بودن بکند بهطور قطع ماندگار خواهد بود. مثل استادانی که سالها حضور درخشانشان برای ما افتخار بوده و هست. بازیگری تنها میل به دیده شدن نیست. بازیگر باید برای خود جهانی خلق کند سرشار از رویا، تخیل، نگاه، شعر، رنگ، موسیقی و… تا بتواند نگاه عمیقتری به موقعیتهای پیرامون خود داشته باشد. حتی دردها و رنجهایش باید تبدیل به لذت شود تا در ذهن ماندگار باشد. اینها بخش کوچکی از کارهای بازیگر است که او را قدرتمند و ماندگار میکند.
بازی در فیلم «آپاندیس» چه تجربههایی برای شما داشت و تا چه میزان به هدفی که برای مسیر حرفهای داشتید کمک کرد؟
آپاندیس برای من سرشار از تجربههای درخشان بود. من وارد یک چالش سخت شده بودم که باید تا پایان راه ادامه میدادم. بهواسطه نقشم که تمام مدت روی تخت بیمارستان خوابیده بودم و تنها امکان استفاده از صورتم را داشتم سخت درگیر انتقال حس و وضعیت دشوار کاراکتر روی صورت و تا حدودی دستهایم بودم. تلاشم بر این بود که با وجود این محدودیت، کاراکتر در سکانسهای مختلف وارد تکرار در بازی نشود و همچنین برای مخاطب قابلقبول باشد.

در سینما و بازیگری دنبال چه هدفی هستید و چه اصولی را دنبال میکنید؟
در درجه اول اخلاق درست و حرفهای برایم در اولویت است چراکه باید با روح سالم و تمیز به دنیای بازیگری، تئاتر و سینما قدم گذاشت و به دنبال لذت از تجربههای متعدد و خلق آدمهایی که هرگز خود آنها نمیتوانم باشم اما از دریچه کوچکی که برای خودم میسازم در وجودشان سرک میکشم و جهان را برای لحظاتی از نگاه آنها میبینم. این برایم بسیار ارزشمند است و در تکامل شخصیت خود من هم تاثیر بسیاری دارد.
در بازیگری از کدامیک از هنرپیشههای مطرح تاثیر میپذیرید و سقف آرزویتان در بازیگری کجاست؟
من سعی میکنم در بازیگری خالق یک فرم باشم که مربوط به خود من است. اینکار من است که تکرار بازیگر دیگری نباشم. ولی ارادت فراوان به بانو فاطمه معتمدآریا دارم. او خود بازیگر است. قدرتمند و ماندگار. تلاش میکنم راه ایشان را پیش بگیرم.

بعد از «آپاندیس» چه پیشنهادهایی داشتید و الان مشغول چهکاری هستید؟
بعد از آپاندیس چند پیشنهاد برای سریال و سینمایی داشتم که بنا به دلایلی این همکاری شکل نگرفت و تصمیم گرفتم به پیشنهادهای دیگری فکر کنم. همچنان به فعالیت در زمینه تئاتر ادامه میدهم و چند تجربه درخشان فیلم کوتاه داشتم. درحالحاضر مشغول نوشتن، خواندن و تمرین یک نمایش هستم که بهزودی به روی صحنه خواهد رفت.
برای اینکه از پیشنهادهای مشابه نقشی که در «آپاندیس» داشتید به نقشها و کاراکترهای متفاوت از او هم برای آینده فکر کردید؟
به طور قطع میل به تکرار شدن ندارم و با توجه به توانایی و پیشنهادهایی که میشود سعی میکنم نقشهای درست و متفاوتی را تجربه کنم و این بستگی به پیشنهادهایی که از سوی کارگردانها داده میشود، دارد ولی بهطور قطع شخصیت را به تیپ تبدیل نمیکنم.
صمت
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «شهسوار»؛ شیرین اما تلخ…
- اکران «شهسوار» از چهارشنبه
- چشیدن طعم نابرابری/ نگاهی به فیلم «عامهپسند»
- «عامه پسند» اکران آنلاین میشود
- الگوی ضعیف/ نگاهی به فیلم «شهسوار»
- «قلب رقه» و «شهسوار»؛ تریلر و کمدی، دو روی جشنواره فیلم فجر
- «تهران سیمین»؛ داستانِ تهرانی که فاطمه معتمدآریا تجربه کرده است!
- «سیاهچاله» از اول اردیبهشت در فیلمنت
- تیرهتر از شب/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- اظهارات معتمدآریا درباره اهانتهای بیسابقه به سینماگران و مشکل مالیاتی
- در دیار خود غریب/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- ققنوسی که از خاکستر برنخاست/ نگاهی به فیلم «مجبوریم»
- چوب دستِ هریپاتر یا عصای موسی/ نگاهی به فیلم «شادروان»
- نگاهی به فیلم «شادروان»
- هشدار جدی هنرمند درباره چالشهای بزرگ پیش روی جامعه/ نگاهی به فیلم «شادروان»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما





