به تصور برخی، ایفای نقش در سریالهای تاریخی بسیار ساده است. کافی است فیلمهای آن دوره دیده شود و سپس عین آن بازیها تکرار شود. نظر شما چیست؟
این تصور کاملا اشتباه است. حداقل من این کار را نمیکنم. برای اینکه بازی تقلبی و باسمهای میشود. من آن فیلمها را میبینم اما سعی میکنم نقش را در خودم متولد کنم. درست است آن شخصیت ما به ازای بیرونی دارد اما بازیگر باید آن نقش را درک کند. به همین دلیل من باید آن شخصیت را در خودم به وجود بیاورم.
مهمترین حساسیت این نقش چه بود و شما باید چه نکتهای را رعایت میکردید؟
آنچه از من خواسته شده بود را باید در بهترین شکل اجرا میکردم. اشرف در دوران پهلوی هم شخصیت محبوبی نبوده است. اگر من این نقش را محبوب بازی نکرده باشم، یعنی درست بازی کردم.
در سینمای پیش از انقلاب که به «فیلمفارسی» معروف است، بازیگران سبک و شیوه خاصی برای راهرفتن و حرفزدن دارند. این فضا با بازیهای امروز سینمای ایران متفاوت است. آیا این مساله میتواند برای بازیگر الگو باشد تا با نزدیک شدن به آن فضا، نقش خود را ایفا کند؟
باید بازی به آن دوره نزدیک شود. سریال تاریخی بازی کردن با ایفای نقش در سریال امروزی خیلی متفاوت است. یک اثر تاریخی باید به لحن و گفتمان رایج آن دوره نزدیک شود.
شما به عنوان بازیگر، نقش اشرف را چگونه ایفا میکنید که بیننده با دیدن آن اذیت نشود، آن را دوست داشته باشد، باشخصیت ارتباط برقرار کند و آن را درک کند؟
در سریال معمای شاه قرار است زندگی واقعی آدمها نمایش داده شود. برای همین حسادت، خشونت و رقابت آنها نمایش داده میشود. وقتی بازیگری تمام این ویژگیها را در نقش خود بیاورد، بازی قابلباور میشود. نیازی هم به تاکید مستقیم نیست، کافی است گاهی بازیگر با میمیک صورت این حس را منتقل کند.
با این نقش چالشی هم داشتید و بهطور کلی چطور به آن رسیدید؟
کارگردان و امیر دژاکام بازیگردان سریال خیلی به من کمک کردند. امیر دژاکام اوایل سریال برایمان کلاس گذاشت و فن رسیدن به نقش را به ما آموزش داد. دژاکام آموزش میداد که با آگاهی و کنترل، بدن را در خدمت حس قرار دهیم تا اینگونه به بازی برسیم.
ایفای نقش شخصیتی که هم وجوه سیاسی داشته و هم جنبههای دیگری داشته کار چندان سادهای نیست…
درباره شخصیت اشرف کلیتی میدانستم اما آنقدر شباهت چهرهام با عکس اشرف زیاد میشد و از خودم فاصله میگرفتم که احساس کردم این نقش را پیدا میکنم. برای یافتن خصوصیات او کتابهای زیادی درباره زندگی او خواندم. کتاب زندگی اشرف به قلم خودش موجود است. زندگینامه محمدرضا شاه و «این سه زن» نوشته مسعود بهنود را هم خواندهام. کتاب «خاطرات فرح» را نیز که در خارج از کشور چاپشده بود تهیه و مطالعه کردم.
فکر میکنید چرا مردم باید چنین سریالهایی را تماشا کنند؟ و در کل ساخت این سبک از سریال که شخصیتی تاریخی را دستمایه کار قرار میدهد، چقدر میتواند برای مردم جذاب باشد؟
عدهای در این ماجراها بودهاند و میتوانند با تماشای سریال درباره آن دوره قضاوت کنند. آنهایی هم که نبودهاند میتوانند با تماشای سریال، آن دوره را بهتر بشناسند. در حال حاضر به هر شخصیت تاریخی که پرداخته شود، برای مردم جذاب است.
نقشهایی که ما به ازای واقعی دارد و از زمان معاصر هم چندان دور نیست، ممکن است برای بازیگر حاشیهساز باشد. دغدغهای درباره این مساله دارید؟
معتقدم چالش نقش منفی برای بازیگر بیش از نقش مثبت است. من آدم مثبتگرا و خوشحالی هستم و همین ویژگی باعث میشود چالش بیشتری برای ایفای چنین نقشهایی داشته باشم. اگر نقش منفی در سریالی نباشد، قصه پیش نمیرود.
مهمترین بخش معمای شاه و بازی شما چیست؟
کودتای ۲۸ مرداد مهمترین قسمت سریال است. مهمترین بخش بازی من هم در آن قسمتهاست که اشرف یکی از فعالان پشت پرده آن ماجرا علیه مصدق بوده است. یکی از بخشهای جذاب بازیام، حضور در مقابل میکاییل شهرستانی بود که در این سریال نقش «تیمور بختیار» رییس ساواک را ایفا میکرد. ایشان ۱۷ سال قبل استاد من بودند و اینکه بعد از گذشت این مدت در مقابل استادم حضور پیدا میکردم، برایم هیجانانگیز بود.
به طور کلی تجربه حضور در این سریال چطور بود؟
گروه سازنده سریال از جانودل کار کردند و در شرایط سخت کار را پیش بردند. همه زحمت زیادی برای این سریال کشیدند. مشکلات مالی و شرایط سخت آب و هوایی بخشی از کار بود.
منبع : اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- این آهنگ جامجهانی بود یا تیتراژ معمای شاه۲/روایت روزنامه شهروند از استقبال منفی از آهنگ سالار عقیلی
- هژیرآزاد: ۱۳ میلیون از «معمای شاه» طلب دارم/ کسی در سازمان پاسخگو نیست
- محمدرضا ورزی: «ایراندخت» فضایی عاشقانه دارد/ وفاداری به تاریخ در «ستارخان»
- نام شهرک سینمایی «غزالی» تغییر میکند/ تصاویر
- شوخی با علاقه فاطمه معتمدآریا به بازی در نقش قمرالملوک وزیری
- عکس: حسن روحانی در سریال «معمای شاه»
- اعتراف ورزی: «معمای شاه» را بینقص نمیدانم
- بازیگر قدیمی سینما و تلویزیون درگذشت
- فرح بخش: «معمای شاه» تنها سریالی است که به خانوادهام توصیه کردم حتما ببینند
- رئیس حوزه هنری: بخشی از هجمه ها به رسانه ملی را فرح پهلوی مدیریت می کند
- یک روز در خانه با صداوسیما !/ طنز
- دعوت از فریال برای حضور در سریال معمای شاه!
- ازتعلیقهای هیچکاکی توپولوف تاخوانندگان لس آنجلسی معمای شاه/طنز آیدین سیارسریع
- بازیگر «معمای شاه» دچار سکته مغزی شد
- نظرات جدید حسام نواب صفوی درباره الویس پریسلی!
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





