سیروس میمنت معتقد است: همه آثاری که از صداوسیما برای جامعه ایرانی تولید میشود سیاه و سفیدند و فضای خانه ماتم زده و غمگین است و این مسائل تاثیر بد در ذهن مردم میگذارد. اگر جامعه شاد و سرزنده میخواهیم باید مانند محتواهای جدید شبکه نمایش خانگی، لوکیشنهای بد در سریالها را حذف کنیم.
به گزارش سینماسینما، سیروس میمنت بازیگر سینما و تلویزیون که اخیرا در فصل دوم رئالیتیشو «جوکر» به عنوان مهمان حضور داشته، از تاثیر تولید برنامههای رئالیتیشو و سریالهای طنز در جامعه میگوید.
میمنت در پاسخ به این سوال که کمبود آثار شاد در جامعه تا چه اندازه به چشم میآید و تولید این گونه از برنامهها در سلامت روان مردم چقدر اهمیت دارد، عنوان کرد: بهنظرم در حال حاضر مردم بیشتر از شبکه نمایش خانگی استقبال میکنند زیرا سریالهای تلویزیون با انتظارات و سطح توقع مردم فاصله زیادی دارد. هر کسی را که میشناسم بیشتر شبکه نمایش خانگی را دنبال میکند تا تلویزیون.
او ادامه داد: مردم دوست دارند محتوای شاد و طنز ببینند زیرا فضای جامعه به سمت غم و افسردگی رفته و مشکلات و دغدغهها روی دوش مردم سنگینی میکنند. مخاطبی که شب، خسته از مشکلات به خانه پناه میبرد قطعا دوست ندارد در زمان استراحت هم با مسائل ناراحت کننده روبرو شود. متاسفانه اکثر سریالهای تلویزیون با فضای بیمارستان و قبرستان، دعوا و چاقو کشی تولید میشوند.
این بازیگر با بیان اینکه سریالهایی که در گذشته تولید میشدند کیفیت بالایی داشتند و هنوز بعد از گذشت سالها و دههها هنوز مورد استقبال قرار میگیرند، گفت: سریالهای امروز یک هزارم گیرایی و جذابیت سریالی چون «خانه به دوش» که بر اساس طرحی از من و سعید آقاخانی در سال ۱۳۸۳ تولید شد را ندارند. باور کنید بعد از گذشت ۲۰ سال هنوز هم وقتی این سریال از تلویزیون پخش میشود جزو پر بازدیدترینها قرار میگیرد. در گذشته اگر سریال ملودرام هم ساخته میشد، صحنههای غم و غصه به جا بود و سراسر غم نبود. متاسفانه سریالهایی چون «خانه به دوش»، «متهم گریخت»، «خانه سبز» و… دیگر تکرار نخوهند شد.
میمنت با اشاره به اینکه مسئولان به جای اینکه هنرمندان و مخاطبان را به خود جذب کنند، بیشتر آنها را دور میکنند، عنوان کرد: خواسته یا ناخواسته در عصر فراصنعتی زندگی میکنیم و مجبوریم خودمان را با دنیایی که به سرعت تغییر میکند وفق بدهیم. در دنیایی که مردم حتی به طنز ۱۰ سال پیش وودی آلن هم نمیخندند انتظار دارید که جذب برنامههای افسردهکننده تلویزیون بشوند؟
این بازیگر با اشاره به خطرات افسردگی و فراگیر شدن آن در جامعه ایرانی گفت: اکثر بیماریهایی که در جامعه وجود دارد نشئت گرفته از همین مسائل است، مثلا زمانی که بیمار برای بیماری قند به دکتر مراجعه میکند دکتر میگوید که راه درمان، تنها حذف نان و برنج نیست، بلکه افسردگی و غصه، از نان و برنج هم بدتر است. اگر کسی حال و روحیه خوبی داشته باشد دچار بسیاری از بیماریها هم نخواهد شد. در شرایط خاصی هستیم که نیاز داریم مردم جامعه شادی، بگو بخند و معاشرت داشته باشند.
میمنت با اشاره به اینکه سریالهای جدید معاشرت را به مخاطبان آموزش نمیدهند، عنوان کرد: سریالهایی که امروز ساخته میشوند، معاشرت را به افراد آموزش نمیدهند. در ذهن افراد میگنجانند که جز افراد خانواده نباید به کسی اعتماد کرد و هر کسی ممکن است دزد یا قاتل از آب دربیاید. در سریال «نون خ» که سالها پخش شد و جزو آثار استثنایی صداوسیما محسوب میشود، تنها چیزی که در آن بسیار بارز بود، همین همگرایی و با هم بودنها است. افراد از صبح تا شب با هم مشکل داشتند اما شبها سر یک سفره بودند. متاسفانه ما قشنگیهای زندگی را از یاد بردیم.
این بازیگر با اشاره به پیشنهادات کاری جدید خود گفت: سریالهایی که از نوروز به بعد به بنده پیشنهاد شده طرح کلیشان هم مملو از غم و درد بوده و حتی رغبت نکردم فیلمنامههایشان را بخوانم. آثاری که برای جامعه ایرانی تولید میشود باید رنگ و لعاب داشته باشد، اما همه سریالها سیاه و سفیدند و فضای خانه ماتم زده و غمگین است. این مسائل تاثیر بد در ذهن مردم میگذارد. اگر ما جامعه شاد، سرزنده و با انرژی میخواهیم باید لوکیشنهای بد در سریالها را حذف کنیم و تا حد امکان از این مسائل دور شویم.
میمنت خاطر نشان کرد: در این شرایط مردم جامعه به برنامههایی چون «جوکر» خیلی نیاز دارند. باید از برنامهسازان شبکه نمایش خانگی ممنون باشیم که حداقل برای مردم سرگرمی به وجود آوردند. واقعا اگر شبکه نمایش خانگی نبود اکنون اوضاع مردم فاجعه بود.
این بازیگر ادامه داد: احسان علیخانی برای شادی دل مردم زحمت میکشد و در امر برنامهسازی تا امروز موفق عمل کرده است، امیدوارم که تعداد برنامهسازان این چنینی زیاد شود. اگر هنرمندانی چون رضا عطاران، مهران مدیری، سعید آقاخانی و… به این جمع اضافه و تشویق شوند، صنعت فیلم، سریال و حتی رئالیتیشو دستخوش تغییراتی فوقالعاده خواهد شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار
- «گوزنهای اتوبان» در اکران آنلاین
- استوری سحر دولتشاهی از پشت صحنه «هزار و یک شب»
- بازیگران ترکیهای «هزار و یک شب» چه کسانی هستند؟
- سریالهای جدید پیمان معادی، آیدا پناهنده و حامد عنقا در راه است
- «فرمول یک» با صدای کیکاووس یاکیده در نمایش خانگی
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- تابستانِ ولرم پلتفرمها
- «شکارگاه» به طور مشترک از دو پلتفرم پخش میشود
- «صبحانه با زرافهها» به اکران آنلاین رسید
- سینماحقیقت در نمایش خانگی
- اکران آنلاین «زودپز» در شبکه نمایش خانگی
- تبعات کرونا و اختلافات حقوقی با برادران وارنر؛ اعلام ورشکستگی شرکت تولیدکننده فیلمهای «ماتریکس» و «جوکر»
- عرضه ۲۳۵ مستند در شبکه نمایش خانگی
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد





