سینماسینما، محمد جلیلوند؛
سریالهای بلند و پُرقسمت، مملو از شخصیتهای مکمل و فرعیاند؛ شخصیتهایی که نقشی کلیدی در پیشبرد روایت دارند و داستانکها را شکل میدهند. بهویژه در سریالهای پلتفرمی که این روزها مخاطبانی میلیونی پیدا کردهاند و رقابتی داغ میان پلتفرمهای نمایش آنلاین به راه انداختهاند، حضور پرتعداد بازیگران در نقشهای مکمل بیش از پیش به چشم میآید. یکی از این آثار، سریال «هزار و یک شب» به کارگردانی مصطفی کیایی است؛ بهخصوص در بخشهای مربوط به جهان موازی و جهانی که «ملک» پادشاه آن است. یکی از این شخصیتها «مهناز خطیبی» در نقش «دلیله» است؛ نگهبان قصر ملک که با توجه به مدت زمان حضورش در سریال، تأثیرگذاری قابل توجهی دارد و با تیپی متفاوت، بهخوبی در بافت قصه جا افتاده است. در میانه سریالی که با ستارههای مشهور و پرتعداد ــ هرچند نه همیشه با عملکردی درخشان ــ اشغال شده، رسیدن به فرصتی برای دیدهشدن و جلب توجه، برای یک استعداد نوظهور کار سادهای نیست. با این حال، به نظر میرسد خطیبی از همین روزنه باریک فرصت، در حال ارائه تیپی تازه و کمتر آشنا از بازیگری در تولیدات نمایشی ایرانی است؛ موضوعی که پیشینه هنری چند وجهی او نیز آن را پشتیبانی میکند.
یکی از مسیرهای ماندگاری در عرصه بازیگری، فعالیت در شاخههای مختلف هنرهای نمایشی است؛ حوزهای گسترده که از نویسندگی تا عروسک گردانی و صداپیشگی را دربرمیگیرد. صداپیشگی، بهویژه، وجه اشتراک بسیاری از بازیگران نسل متأخر ایران به شمار میرود. برای نمونه میتوان به هوتن شکیبا اشاره کرد که در کنار بازیگری، بهعنوان صداپیشه نیز حضوری موفق داشته است. مهناز خطیبی نیز در همین دسته قرار میگیرد. او کارشناسی و کارشناسی ارشد بازیگری را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشگاه تربیت مدرس دریافت کرده و در نمایشهای متعددی، بهخصوص در تئاتر، بهعنوان بازیگر حضور داشته است. صحنه نمایش که بازیگران بسیاری را به سینمای ایران معرفی کرده، تأثیر چشمگیری بر بیان و حرکت بازیگر دارد؛ تأثیری که بخش مهمی از آن حاصل تمرینهای مداوم است. به همین دلیل، بسیاری از صداپیشگان شاخص ایران از دل تئاتر بیرون آمدهاند و تسلط قابل توجهی بر صدا و تیپسازی دارند. خطیبی که سابقه همکاری با گروه موفق و پرمخاطب «کلاهقرمزی» و عروسک گردانی کاراکتر محبوب «دیبی» را در کارنامه دارد، در سریال «پیکولو» محصول پلتفرم فیلیمو نیز حضوری پررنگ داشته و با حضور در اتاق فکر مجموعه، نقشی مؤثر در شکلگیری آن ایفا کرده است؛ مجموعهای که میان مخاطبان کودک و نوجوان طرفداران پرشماری دارد. او برای شخصیت «شالی» صدایی ویژه و کاملاً اوریجینال خلق کرد که ارتباط خوبی با مخاطبان برقرار کرد. ضبط همزمان نیز هماهنگی مؤثری میان صداپیشه و عروسکگردان ایجاد کرده و نقش مهمی در جلب نظر مخاطبان «پیکولو» داشته است.

او پس از این تجربه موفق ــ تجربهای که با وسواس بسیار ساخته شد اما آنچنان که باید دیده نشد ــ در سریال «هزار و یک شب» که این روزها در حال پخش است، ظاهر شد؛ آن هم در بخشهای مربوط به قصه مشهور هزار و یک شب و جهان موازی با جهان امروز؛ جهانی که شخصیتهایی چون آشیان، نیلوفر و زمان، محورهای اصلی آن به شمار میروند. مصطفی کیایی برای خلق شخصیتهایی مانند شهریار، برادرش زمان و دیگر شخصیتهای مکمل ــ که تعدادشان نیز کم نیست ــ به سراغ تیپسازی متکی بر فضای تیره و اصطلاحاً «دارک» فیلمنامه رفته است. یکی از این شخصیتهای مکمل، زنی به نام «دلیله» است؛ زنی سیاه پوش و رئیس نگهبانان دختران خوابگاه شهریار که رفتاری خشک و انعطافناپذیر با اطرافیانش دارد و در عین حال، رازی را از گذشته با خود حمل میکند. او از آن دسته شخصیتهایی است که به مرور پررنگتر میشود و در قسمتهای اخیر حتی داستانکی مستقل نیز پیدا میکند. در دورانی که تیپ و شیوه بازی بسیاری از بازیگران به تکرار و شباهت رسیده، فیزیک، صدا و نوع بازی متفاوت خطیبی، نشان از هوشمندی کیایی در این انتخاب دارد.
خطیبی که از گریم و طراحی لباس متقاعدکنندهای نیز بهره برده، بیش از هر چیز به صدا، بیان و تیپ متفاوت خود متکی است. لحن و صدای او بهخوبی با کاراکتر دلیله هماهنگ شده و جلوهای متفاوت به آن بخشیده است. در این میان، مونولوگهای کوتاه اما مؤثرِ نوشتهشده برای این شخصیت نیز نقش مهمی در شکلگیری آن داشتهاند؛ جایی که آموزههای تئاتری خطیبی کاملاً به کار آمدهاند. بهویژه در قسمت بیستوسوم؛ جایی که دلیله به ملاقات عفریت پادشاه کوهها میرود و سرسپردگی خود را با عبور از آتش نشان میدهد. مونولوگی حسابشده که به خوبی اجرا میشود، آن هم با صدایی پرطنین و استفادهای کنترلشده از میمیک چهره. در عین حال، نقطه عطفی داستانی نیز با محوریت دلیله شکل میگیرد که حضور او را در روند پیشبرد قصه پررنگتر میکند.
کاراکتر دلیله، با توجه به میزان حضورش در سریال، شخصیتی نسبتاً تأثیرگذار از کار درآمده و به نظر میرسد خطیبی انتخاب مناسبی برای ایفای این نقش بوده است؛ چه از نظر فیزیک و تسلط بر اجزای صورت و چه از منظر حجم صدا و بیان. به همین دلیل بازی در این نقش میتواند به نقطه عطفی در کارنامه حرفهای مهناز خطیبی تبدیل شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- انتشار نسخه ویژه نابینایان سریال «هزار و یک شب»
- «گوزنهای اتوبان» در اکران آنلاین
- محمد بحرانی و یک نقش مکمل درخشان
- استوری سحر دولتشاهی از پشت صحنه «هزار و یک شب»
- بازیگران ترکیهای «هزار و یک شب» چه کسانی هستند؟
- «بامداد خمار» و چالش بزرگ یک اقتباس
- سریالهای جدید پیمان معادی، آیدا پناهنده و حامد عنقا در راه است
- «فرمول یک» با صدای کیکاووس یاکیده در نمایش خانگی
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- تابستانِ ولرم پلتفرمها
- «شکارگاه» به طور مشترک از دو پلتفرم پخش میشود
- «صبحانه با زرافهها» به اکران آنلاین رسید
- سینماحقیقت در نمایش خانگی
- اکران آنلاین «زودپز» در شبکه نمایش خانگی
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





