پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، محسن امیریوسفی؛

از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمائی خواب تلخ

به آقای رئیس جمهور پزشکیان

سلام علیکم

جناب آقای پزشکیان، این اولین بار است که یک پیرمرد مُرده شور به رئیس جمهور نامه مینویسد و امیدوارم تاثیری هر چند اندک داشته باشد چون بقول یک فیلمی، ما الان امیدوارترین افسردگان جهانیم!

همانطور که مستحضر هستید در این چهل روز قبرستانهای ایران بسیار آباد شده است. میانگین سنی ساکنین قبرستان‌ها بسیار پائین آمده که میتواند رکوردی جهانی باشد و حتی سخنگوی پرحرفتون هم اعلامش کند. الان دیگه عبارت آرامش قبرستانی معنی ندارد و به جای آن شور قبرستانی به وجود آمده که نشان میدهد حتی مُرده‌های این مردم هم مثل قبل نیستند!

مادران و پدران داغدار روی قبر جگر گوشه های خود رقص‌ِسوگی انجام میدهند که دل سنگیِ ما مُرده‌شورها را هم آب میکند. به خدا همکاران من هم دل دارند و شستن چند هزار کشته جوان وطن در دو سه شب، کار سختی بود. البته این هم میتواند برای ما مرده شورهای وطن یک رکورد تاریخی و شاید جهانی باشد! باور کنید اجسادی قابل شناسائی نبودند و اجسادی هم هنوز مجهول‌الهویه هستند.

آقای رئیس جمهور این‌ها را گفتم که برسم به صحبتهای‌تان در مورد جشنواره فیلم فجر. جنابعالی در جلسه هیات دولت نقل به مضمون فرمودید که جامعه زخمی است و باید زخم ها درمان شود وگرنه کل جامعه را گرفتار میکند. آیا واقعا فکر میکنید کسی که خود ریاست شورایعالی امنیت ملی را دارد و نتوانسته جلوی ده‌ها هزار زخم منجر به مرگ و آسیب را بگیرد، میتواند زخمی را درمان کند؟! جسارت است ولی کسی که خودش قسمتی از مشکل است چطور میتواند نقش مشکل‌گشا را بازی کند؟! مگه فیلمه؟!

فکر نکنید خدای نکرده قصد متلک یا تهمت زدن دارم ولی تو اون دو شب تاریخی دی ماه ۱۴۰۴ جنابعالی واقعا مسئولیت خودتون را به خوبی انجام دادید که جلوی کم شدن زخم ها و کشتن مردم را بگیرید؟! واقعا چطور نتونستید به قول خودتون و رسانه‌هاتون جلوی این همه خونخوار جنایتکار شبه داعشی را بگیرید؟!

آقای رئیس جمهور امیدوارم در مورد جشنواره فیلم فجر امسال اطلاعات درست بهتون داده باشند چون آخرین کسی از نزدیکان اصلاح طلب‌تون که خواست نظری بدهد هنوز پشت میله های زندان است! من هم که اینطور با صراحت این مطلب را می‌نویسم دلیلش این است که دیگر تو این دنیا نیستم و عمرم را به شما دادم! و البته خوشحالم که اصلا نبودم که رای بدهم چون آن وقت در دفاع از رای خودم تندتر از این حرف میزدم! اگر باور ندارید فیلم خواب تلخ را ببینید که هم منِ مُرده شور را بشناسید و هم سرنوشت دیکتاتور یک قبرستان را ببینید.

البته جنابعالی در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر گفته بودید که هنرمند باید این زخم را ترمیم کند و از هنرمندانی که علیرغم فشارهائی که ناجوانمردانه تحمل کردند و آمدند هم تشکر کردید.

آقای پزشکیان باور کنید سینماگرانی که توان ترمیم زخم ها و حفظ انسجام و وحدت ایران را دارند، نود و نه درصدشون در جشنواره فیلم فجر امسال اصلا حضور پیدا نکردند! اگر شک دارید یک نگاهی به جشنواره های فجر روسای جمهور قبلی و اختتامیه‌ها بیندازید و صدها چهره سرشناس سینمای ایران را ببینید که توی مراسم هاتون بودند ولی امسال عزادار هزاران خانواده داغدار بودند و به جشنواره نیامدند. امسال حتی سینماگران سرشناس نزدیک به دولت و حکومت هم نیامدند چه برسد به سینماگران مستقل ایران!

آقای رئیس جمهور حالا که از اون دنیا راحت حرف میزنم بگذارید بگویم که برگزاری جشنواره فجر امسال چنان زخمی به پیکر سینمای ایران زد که هیچوقت درمان نمیشه. حرفها و سخنان و اخبار این جشنواره چنان فضای دوقطبی سینمای ایران را تشدید کرد که الحقُ‌ والانصاف اولین جشنواره فجر اکثرا ارگانی شد و حتی تیرخلاصی به وجه «روشنفکریِ ارشاد پسند» بعد از سال ۸۸ این جشنواره هم زد!

آقای رئیس جمهور جنابعالی از لزوم ترمیم زخم ها توسط هنرمندان حرف زدید آیا میدونستید که تعدادی از همین سینماگران قبل از اتفاقات ۱۸ و ۱۹ دی ماه، دو بیانیه دلسوزانه در توصیه به عدم خشونت با مردم نوشتند؟ ولی اطرافیان شما به جای توجه به آن، سینماگران را با سیل تهدید و تماس و پرونده روبرو کردند!

حتی شنیدم که بخاطر بیانیه مشفقانه خانه سینما، برای اعضای هیات رئیسه خانه سینما هم خواستند پرونده قضائی تشکیل بدهند! بعدش هم در همین جشنواره فجر، به زور اسم خانه سینما را در بخش اهدای سیمرغ تماشاگران آوردند که هیات رئیسه نه اطلاعی از جزئیات آراء داشت و نه نماینده ای را معرفی کرده بود! که این هم خودش زخمی ماندگار بر پیکر خانه سینما زد که صدایش به زودی در می‌آید!

جناب آقای پزشکیان، در اختتامیه جشنواره فجر گفتید که بعضی شب‌ها خواب‌تون نمی‌برد، دلیل آن این است که بجای آنکه بررسی مشکلات و مطالبات مردم مستاصل و رنج دیده ایران را به گروهی بدهید که آن را حل کنند، به گروهی دادید که آن را جمع کردند!

ولی عجالتا به عنوان یک مُرده‌شور، توصیه میکنم برای رفع بی‌خوابی‌تون شب‌ها قبل از خواب تعداد کشتگان دی ماه را بشمارید تا شاید خواب راحتی داشته باشید!

زیاده عرضی نیست و به قول آن کشاورز طبسی، خودتون میدونید و مملکت‌تون!

خداحافظ و همه ما را بیامرزد. آمین!

آقا اسفندیار

مُرده شور و بازیگری که فیلمش دوازده سال توقیف بود!

۲۹ بهمن ۱۴۰۴