سینماسینما، پگاه هوشنگی
در این زمانه و دوران که سرعت و شتاب (با هدف یا بیهوده) در هر زمینهای با زندگی انسانها عجین شده، سینما هم تلاش میکند تا مخاطبان کم طاقت و حوصله را بیشتر دعوت به دنبال کردن داستان فیلم کند. به طور مثال چه چیزی بهتر از شروعی نفس گیر با ریتم تند که مخاطب را به دل ماجرای داستان پرتاب میکند و اگر روند سینوسی داستان به شکل منظم ادامه پیدا کند چه بسا پس لرزه های یک سکانس پرشتاب اولیه تا انتها ادامه پیدا خواهد کرد.
این مقدمه ای شد برای توضیح فصل آغازین فیلم علفزار، سکانسی که خودش به تنهایی می تواند کارکرد یک فیلم کوتاه را داشته باشد. سکانسی که در قصه شکلی کاملا دراماتیک دارد و بندمایهی فیلمنامه را پیش می برد اما در سکانس های بعدی و صحنه های پر تنش و لبریز از جزئیات مانند سکانس (دعوای مهران در اتاق بازپرس با متهمین) کمبود نماهای عکس العمل و بازخورد روایت سکانس در نماهای دیگر شخصیت های حاضر در صحنه به روشنی دیده می شود.
نکتهی دیگری که باید به آن اشاره کرد آن است که تدوین در ایجاد حس و به اصطلاح موتیو مادرانگی در نقش سارا (سارا بهرامی) به خوبی عمل کرده است. مکث و درنگ هایی که آگاهانه بر روی بازی این شخصیت صورت گرفته کاملا نقش پر رنگی در ایجاد این حس بازی کرده است.
ناگفته نماند که تقریبا از میانه های فیلم ورق بر می گردد و لحن روایت تغییر می کند .حالا به جای پیشروی طولی در داستان با روایتی روبرو هستیم که می خواهد روی شخصیت هایش بیشتر مکث کند. ریتم و ضرباهنگ فیلم افت می کند و اگر تیغ تدوین برنده تر و شاید بی رحمانه تر عمل می کرد قصه در بستر یک روایت پویا شخصیت های بد و خوبش را به درستی به ما معرفی میکرد. در نهایت پیچ و مهره های درام به نسبت با دقت طراحی شده اند و معدود سهل انگاری هایی هم اگر در پیش بردن قصه هست به لطف بازی خوب بازیگران نادیده گرفته می شود و چندان به چشم نمی آید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





