سینماسینما، فریبا اشوئی
دولت دکتر محمد مصدق در تلاش برای نجات اقتصاد ملی در روزگار تحریم فروش نفت، انتشار و توزیع اوراق قرضه را در دستور کار خود قرار داد. این اتفاق پیرنگ اصلی فیلم خائنکشی مسعود کیمیایی است. اتفاقی که در نوع خود در تاریخ معاصر و در زمان دقیقی حدود شصت و اندی سال قبل اقدامی جسورانه به حساب میآمد که از سوی یک قهرمان ملی که ایران را از زیر یوغ استعمار بیرون کشیده بود، راهبری میشد. حال صحبت بر سر این است که با این پیرنگ غنی، استاد کیمیایی چه میکند؟! عدهای جوان عشقِ ماجرا را به مدیریت چند جوان لوطی راه میاندازد که از پول ملت برای دولت دزدی کرده و آبروداری کنند!
حال بماند که در این میان چه بلبشوهای داستانی که رقم نمیخورند. دزد به دزد میزند. مامور شهربانیاش دزد میشود. حزب تودهاش ناموس دزدی میکند. زنانش پی یافتن همدم مجاب به دزدی میشوند و…
آنچه که در این بلبشوی داستانی مورد تاکید استاد است گستره انواع فساد و نامردی در لایه لایه اجتماع و قصهای است که هیچ جوره سر و تهش بهم وصل نمیشود.
هیچ منطق روایی بر کلیت فیلم حاکم نیست. مشتی خرده روایت از آدمهایی که حالشان اصلا خوب نیست. خودشان هم نمیدانند در پی چه آمدهاند. فقط دنبال ماجرا و هیجان هستند. زنانش که ادعای حضور پررنگ در جریان نهضت ملی نفت و ثبت در تاریخ دارند، اهدافشان دم دستی و پوچ توصیف میشود. هم شاه را دوست دارند هم مصدق را!
یکی دنبال پول برای دیه پدر قاتلش است. یکی از فرط خستگی از شنیدن صدای رادیو از خانه بیرون زده و دیگری عشق به سهراب از او یک قهرمان ساخته است.
مهدی هم که لیدر دزدان است و حبس می کشد، خود از کیسه خلیفه بذل و بخشش میکند و مرام و معرفت اقلیتها را بر سر مسلمانان میکوبد. سهراب هم که قرار است این اوضاع نابسامان را سامان دهد با یک کتک، کلا قافیه را میبازد و همه را با هم و یک جا به فنا میدهد.
این چه منطق شلم شوربایی است که بر کل روایت حاکم شده است؟!
چرا باید یک قهرمان ملی (دکتر محمد مصدق) که خدماتش به این مرز و بوم بر کسی پوشیده نیست را در حد یک رفیق دزد و شریک قافله از اوج به حضیض کشاند؟ این همه برای این است که چه اتفاقی بیافتد؟
آیا رویکرد کیمیایی نقب سیاسی و تکرار تاریخ بوده است، یا بیان دلخوری از همه چیز و همه کس که این طور با از بین بردن خطوط و مرز بندیهای ارزشی یک ملت دست به حرکتی انتحاری میزند؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- «دکتر خوب»؛ از نقص تا نبوغ، جراحی که قواعد انسان بودن را دوباره مینویسد
- سی و یکمین فیلم مسعود کیمیایی؛ فیلمبرداری «عشق در انفرادی» ادامه دارد
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- نگاهی به سریال «شیش ماهه»/ دیگه فایده نداره، نداره…
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم





