سینماسینما، پریسا الیاسی*
کمپانی دیزنی در انیمیشن کمدی موزیکال «افسون»، محصول سال ۲۰۲۱، مخاطب را غرق در زیبایی، رنگ و آواز میکند و نزدیک دو ساعت او را میخکوب تصاویر و در پایان، احساس دلپذیری منتقل میکند.
دیزنی در ادامه سیاستهای سالهای اخیرش، در «افسون» هم به سراغ قهرمانِ دختر رفتهاست. قهرمانی که نه زیبایی خیرهکنندهای دارد و نه در انتظار شاهزاده سوار بر اسب نشستهاست.
میرابل از نسل سوم خانوادهی مادریگالهاست. تمام اعضای خاندان مادریگال، دارای یک افسون و جادوی مختص به خود هستند. یکی زورِ بازویی زیادی دارد؛ دیگری آینده را پیشبینی میکند؛ یکی دیگر آهستهترین آواها و دورترین صداها را هم میشنود. همه دارای یک افسون هستند به جز میرابل، قهرمان داستان! میرابل تنها عضوی از خانواده است که هیچ ویژگی جادویی ندارد و یک انسان کاملا عادی است. علیرغم تلاشهای میرابل برای ارتباط عادی با اطرافیانش، معضل جداافتادگی روی زندگی او سایه سنگینی انداختهاست. میرابل، بیشتر از همه فاصلهای که مادربزرگش از او میگیرد را حس میکند. مادربزرگ، بزرگ خاندان میرابلهاست و اولین نفری است که قدرت جادویی پیدا کرد و این قدرت را به فرزندانش منتقل کرد. او با استفاده از قدرتش یک اجتماع کوچک تشکیل داده و همیشه از قدرتی که به خانواده او بخشیدهشده در جهت تحکیم روابط خانواده و بهبود شرایط اجتماع بهره میبرد.
دیزنی اینبار به سراغ کلمبیا رفتهاست و سنتها و لباسها و آداب و رسوم کلمبیاییها را به تصویر میکشد. «افسون» در کلمبیا میگذرد و اجتماع کوچکی که مادربزرگ در بخشی از این کشور تشکیل داده، در بهترین وضعیت به سر میبرند و مردمانی شاد و سرزنده دارند.
برای شکلگیری قصه، چیزی باید این آرامش و شادی را به هم بزند. کلبه جادویی مادریگالها، در آستانه فروپاشی است و قدرت جادویی اعضای خانواده در حال از بین رفتن. اینجا، جایی است که میرابل باید خودش را ثابت کند و خودی نشان بدهد و بین اعضای افسونگر خاندان مادریگالها سری در سرها در بیاورد. میرابل نصیحت مادربزرگش همیشه آویزه گوشش است: «باعث افتخار خانواده شو!» و برای حل مشکل به دل خطر میزند. میرابل در مسیر حل مشکل به یک حلقه مفقوده میرسد. حلقه مفقوده کسی نیست جز برونو، داییِ میرابل که توانایی پیشگویی آینده را دارد و سالها پیش، خانواده و کلبه جادویی را ترک کردهاست. کلید حل مشکل خاندان میرابل در گرو کشف راز بزرگی است و این راز نزد دایی برونو است.
انیمیشنهای دیزنی این خاصیت را دارند که داستان را در کلاسیکترین شکل ممکن و با پایانی قابل پیشبینی، روایت میکنند. «افسون» هم از این قاعده مستثنی نیست و الگوی شاه پیرنگ را به تمامی رعایت میکند.
میرابل، دایی برونو را پیدا میکند و با فهمیدن رازی بزرگ در مورد خودش، کلبه جادویی را نجات میدهد. این همان پایان قابل پیشبینی «افسون» است. سعی شدهاست با روشن کردن وجوهی از شخصیت مادربزرگ در انتهای داستان، شگفتی خلق شود اما این امر آنقدر که باید مخاطب را بهت زده نمیکند. از طرفی به شخصیت دایی برونو آنچنان که باید پرداخته نشده و جزئیاتی کمی در مورد این شخصیت فرعی اما مهم داستان، به نمایش در آمدهاست.
در انیمیشن «افسون» حدود صد دقیقه مسحور رنگ و آواز و فضاسازیها میشویم و پابهپای خاندان مادریگال پیش میرویم و در انتها، درس بسیار بزرگی میآموزیم. آنچه که یک خانواده و یک اجتماع را کنار هم نگه میدارد سحر و جادو نیست؛ اعجاز نیست؛ بلکه همدلی و همکاری است. بعد از دست یکدیگر را گرفتن و به سرانجام رساندن مسئولیتها، افسون، وقتی که منتظرش نیستیم، خودش را نشان میدهد.
*فیلمنامهنویس
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اعلام آثار پویانمایی کوتاه نهمین جشنواره فیلم شهر/ معرفی داوران بخش فیلمهای کوتاه داستانی
- آیا دنزل واشینگتن بازمیگردد؟/ دنباله «جزر و مد سرخ» ساخته میشود
- حمایت معکوس؛ سازوکارهای حمایتی ناکارآمد، انیمیشن ایران را زمینگیر کرده است
- تجدید دیزنی در فیلمهای مارولی؛ اکران «انتقامجویان» به تعویق افتاد
- چرا ایران هنوز کارشناسی انیمیشن ندارد؟
- یادداشتی برای «ژولیت و شاه»؛ قصهای آمیخته از تخیل و واقعیت
- انیمیشن ایران در جشنواره فجر؛ کجا ایستادهایم؟
- هتتریک دیزنی در ۲۰۲۴/ فروش «موآنا ۲» از مرز یک میلیارد دلار گذشت
- انیمیشنی درباره لیونل مسی؛ پخش «مسی و غولها» از تلویزیون دیزنی
- ۵ انیمیشن ایرانی در اسپانیا نمایش داده میشود
- جشنواره پویانمایی تهران در ایستگاه پایانی
- دوبله آثار کودک حساس، مهم و پر از ظرافت است
- با فرارسیدن سال ۲۰۲۴؛ از امروز میکی ماوس متعلق به همه میشود/ تملک عمومی پس از ۹۵ سال
- رکورد تاریخی انیمیشن دیزنی در ۲۴ ساعت
- «عصرانه با انیمیشن»؛ بزرگداشت سعید توکلیان برگزار شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت





