سینماسینما، پگاه هوشنگی
جاه‌طلبی و تلاشی فراتر از ایجاد دلهره و ترس برای تماشاگر یکی از نکات قابل اعتنا در ساخته‌ی جدید جوردن پیل است. فیلم مقدمه‌ای نفس‌گیر و عجیب دارد. استفاده‌ی هوشمندانه از صدای خارج قاب و روایت پر ابهام در همان ابتدا تمامی حواس شما را برای تماشای فیلم Nope به کار می‌گیرد. در سال ۱۹۹۸ شامپانزه‌ی تربیت شده‌ای در یک برنامه‌ی زنده‌ی تلویزیونی به یک‌باره کنترل خود را از دست می‌دهد و به افراد حاضر در صحنه حمله می‌کند. این اولین تکه از پازل فیلم است. در ادامه این فرصت به تماشاگر داده می‌شود که آرام آرام و با حوصله تک‌تک قطعات پازل را بچیند. این شیوه از روایت سیال شما را از تماشای تنها یک فیلم با ژانر علمی و تخیلی دور می‌کند و با به کارگیری از اصل افشای تدریجی شما را به درون دنیایی فانتزی و دلهره‌آور فیلم پرتاب می‌کند.
ام جی (دنیل کالویا- همکاری قبلی او در فیلم get out تحسین بسیاری از منتقدان و مخاطبان را برایش به ارمغان آورد) به همراه پدرش مزرعه‌ای در مکانی دور افتاده در دل بیابان‌های کالیفرنیا دارند. شغل خانوادگی آنها پرورش اسب برای حضور در فیلم‌های هالیوودی است. در یک نیم روز معمولی ناگهان صدای غرشی عجیب ام جی و پدرش را غافلگیر می‌کند و چند دقیقه بعد بارش اشیای عجیب و غریب از آسمان شروع می‌شود. برخورد یک سکه‌ی فلزی با پدر ام جی منجر به مرگ او می‌شود و قهرمان داستان را دچار چالش سختی می‌کند. کنار آمدن با مرگ پدر، حفظ تجارت خانوادگی و کشف اتفاقات رازآلود پیرامون محل زندگی همگی شرایط سختی را برای ام جی رقم زده است. در ادامه خواهر ام جی (کیکه پالمر) که رویاهای بلند پروازانه‌ای دارد از راه می‌رسد و تلاش می‌کنند به همراه هم علت مرگ پدر را کشف کنند. در کنار تمامی این اتفاقات ژوپ (استیون ین) بازیگر و صاحب مجموعه‌ی تفریحی ژوپیتر کلیم سعی می‌کند به شیوه‌ی خودش با این موجود فضایی و ترسناک روبرو شود و با طعمه قرار دادن یک اسب سعی دارد نمایشی خاص برای تماشاگران ترتیب دهد اما حمله‌ی موجود فضایی و بلعیدن تمامی افراد حاضر در صحنه شرایط را پیچیده‌تر می‌کند. عدم نمایش موجود فضایی تا اواسط فیلم و بهره‌گیری از صدا و عکس‌العمل قربانیان ترس و دلهره را تشدید می‌کند.در ادامه کمک گرفتن ام جی و خواهرش از یک فروشنده‌ی محصولات دیجیتال و یک مستندساز مسیر کشف حقیقت را برایشان هموارتر می‌کند.
نکته‌ای که حیف است به آن اشاره نشود ارجاعات و نوعی ادای دین به تاریخ سینما است که در چند سکانس به آن پرداخته می‌شود؛ مانند اسب معروف ادوارد مایبریج که به نوعی اولین تصویر متحرک تاریخ سینماست و یا استفاده از دوربین‌های آنالوگ و ۳۵ میلیمتری سینما برای ثبت تصویر موجود فضایی (هر جا این موجود فضایی ظاهر می‌شود تمام نیروی برق و دستگاه‌های الکترونیکی قطع می‌شود و نمی‌توان از دوربین‌های دیجیتال و مدار بسته، تصویری از این اتفاقات ثبت کرد) به نوعی ما را در یک مسیر طولانی تاریخی عقب و جلو می‌برد.
اگر با تماشای Get out و US حس غریب و ناشناخته‌ای از ترس برایتان بوجود آمده آخرین ساخته‌ی پیل، ترسی بی‌منطق و فرازمینی برایتان به وجود می‌آورد. درباره فیلم از زمان اکرانش تا بحال نقدها و نظرات متعددی منتشر شده است، عده ای آن را گامی رو به جلو و بلند پروازانه برای جوردن پیل می‌دانند و عده‌ای فیلم را فاقد داستان جذاب و فرمی قوی می‌دانند. صرف نظر از تمام این نظرات جوردن پیل مسیر خود را در سینما پیدا کرده و تلاش دارد با پرداختن به موضوعات عجیب و غریب و شاید دقیقتر بگوییم هولناک و غیر قابل تصور شما را به دنیای ناشناخته‌ی خودش دعوت کند، دعوتی که شاید پایان آن را هرگز ندانید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مادرکیو»؛ بهره‌گیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- «رکسانا»؛ فیلمی که دردها را فریاد میزند
- «زیبا صدایم کن»؛ یک رابطه پدر و دختری لطیف و انسانی
- «آبستن» و آیندهای درخشان برای کارگردانان فیلم
- یادداشتی بر فیلم «گردبادها»؛ روایت مبارزه بشر با قهر طبیعت
- الگوی ضعیف/ نگاهی به فیلم «شهسوار»
- بازیهای خوب در فیلم خوب/ نگاهی به «تمساح خونی»
- قهرمان دیوانهی شکست خورده/ نگاهی به فیلم «ناپلئون»
- زندگی در دل جنگ/ نگاهی به تدوین فیلم «موقعیت مهدی»
- تیغ کند تدوین/ نگاهی به فیلم «بیمادر»
- مخدر عشق/ نگاهی به تدوین فیلم «ملاقات خصوصی»
- آغاز با سکانسی نفس‌گیر/ درباره تدوین فیلم «علفزار»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
