پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، ایلیا محمدی‌نیا

فضای نقد نوشتن روی فیلم ها در این سامان عرصه فراخی دارد. آنقدر فراخ که گویی همه منتقدند مگر آنکه خلافش ثابت شود. در سالیان اخیر با رواج فضای مجازی خاصه تلگرام و اینستاگرام به یکباره آمار منتقدان سینمایی رشدی سرطانی پیدا کرد. تا آنجا که بسیاری از اعضای نه چندان قدیمی انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی وقتی با اسامی منتقدان تازه از راه رسیده مواجه می شوند از شناسایی بسیاری از آنها عاجزند حال فکر کنید در انجمنی که به گمان بعضی، اعضایش با فیلتری ولو نه چندان قدرتمند گزینش می شوند وضع که اینگونه است در فضای مجازی چه غوغایی را شاهد هستیم.

یکی از شاه راه های بزرگ گسترش روزافزون منتقد سینمایی احاطه به زبان انگلیسی است یعنی کافیست چند خبر و متن سینمایی را ترجمه کرده باشید و البته چند فیلم کلاسیک و روز سینمای جهان را دیده باشید و کمی علاقه هم چاشنی اش کنید آنگاه شما یک منتقد سینما هستید که حتی در معروفترین نشریه سینمایی هم امکان حضور می یابید. یا اینکه مطالعاتی در حوزه پژوهش  و تحلیل سینما ی ایران و جهان به ویژه موج نو سینمای فرانسه و ایتالیا داشته باشد اما غامض و سخت بگوید و بنویسد باز می شود یک منتقد سینمایی باسواد خاصه آنکه حتما چند تایی از فیلمهای تارانتینو گرفته تا کریستوفر نولان را دیده چیزهایی درباره اش خوانده باشد که قابل عرض باشد که این آخری این روزها در میان مخاطبان و حتی رسانه های دیداری و نوشتاری بسیار طرفدار دارد. یا اینکه در بیشتر مواقع در بیان کلمات و اصطلاحات سینمایی به زبان انگلیسی و برآمده از فلسفه و ادبیات یونانی و… کم نگذارد مثلا به جای قهرمان قصه فیلم پروتاگونیست بگویید یا آنتاگونیست به جای ضدقهرمان قصه، آنگاه به حتم منتقدی باسواد تری خواهد بود.

به هر روی اینکه آدمی مطالعاتی  خارج از متن سینما به ویژه در حوزه فلسفه و جامعه شناسی وادبیات یونان داشته باشد و یا مطالعاتی حتی در حوزه پژوهش و تاریخ سینما که در غنای نوشتن نقد به او کمک کند خوب است. اما اینکه آدمی فیلم را فقط در چارچوب مطالعاتی خود مورد ارزیابی قرار دهد و سپس به گمان خود حکمی قطعی  پیرامون فیلم صادر کند لزوما منتقد سینما نیست بلکه تنها یک تحلیل گر است. به همین سادگی.