سینماسینما، حمید عبدالحسینی*
«مجبوریم» قصه‌ی آدم‌هایی است که علیرغم زندگی در موطن خود با غربت زیست می‌کنند و زبان و صدایی برای بیان آلام و رنج‌هایشان نیست و اگر باشد نیز مجالی برای یافتن گوش‌های شنوا نمی‌یابد و یا در نطفه منکوب می‌شود.
درمیشیان با سبک منحصر به فرد خود که پس از تجربیات پیشین به این فیلم امتداد یافته از ورای داستان گلبهار به دالان‌های پرپیچ و خم حقوق فردی و اجتماعی و موانع تحقق آن نقب می‌زند و از منظر کوشش‌های یک وکیل زن دغدغه‌مند به ضلع سوم این مثلث یعنی دکتر پندار می‌رسد و در نهایت سه زن با سه جایگاه اجتماعی متفاوت را در بستر درام به یکدیگر پیوند می‌دهد.
«مجبوریم» علیرغم این‌که فیلمی داستانی است ولی سبک و سیاقی گزارشی و مستندوار را نیز داراست که به جهت تکاپوی شخصیت وکیل در کشف حقیقت، کارکردی متناسب و متوازن با جنبه‌های متعارف روایت سینمایی در آن شکل گرفته است و این امر به ویژه در ارائه تصویری واقع‌گرا از تهران امروز در اقصی نقاط شهر و بافت‌های متفاوت جغرافیایی نمود موثر و چشمگیری یافته است؛ تصاویری خاک گرفته از شهری با مردمان خاکستری که هر یک برای رهایی از مسائل و موانع خود دست و پا می‌زنند و گاهی مجبورند از نزدیکان و همراهان و یا حتی از شرافت و انسانیت خود نیز گذر کنند و هویت فردی و جمعی‌شان را قربانی گذران معیشت و زیست روزمره کنند.
جسارت درمیشیان در انتخاب سوژه‌ای بکر در میان انواع و اقسام مسائل و معضلات اجتماع ما که شاید تا به امروز بارها دستمایه ساخت آثاری از این دست شده‌اند، ستودنی است و جذابیتی را ایجاد می‌کند تا از رهگذر آن بتوان به خلاهای حقوقی، قضایی و … در مسیر پیگیری و مرتفع ساختن آن نیز پرداخت و اثری آگاهی‌بخش را در کنار بخش سرگرمی‌ساز لحاظ کرد.
تدوین هایده صفی‌یاری – همچون چند همکاری قبلی- در «مجبوریم» نیز مددیار و تاثیر گذار است و هر دو مولفه‌ی گزارشی و داستانی فیلم را با تناظری مناسب پیش می‌برد.
درمیشیان درانتخاب بازیگران نیز باز هم خرق عادت می‌کند و از بهمن فرمان‌آرا با پیشینه‌ای صرف نظر از یک فیلمساز مولف و پیشکسوت در جایگاه یک هنرمند متفکر و جریان ساز در نقشی با قرابت فراوان بهره می‌گیرد و بازیگران زن به ویژه سه کاراکتر محوری گلبهار (پردیس احمدیه)، سارا (وکیل/ نگار جواهریان) و دکتر پندار (فاطمه معتمدآریا) را نیز کم و بیش با همین رویکرد انتخاب می‌کند تا دایره‌ی تاثیرگذاری فیلمش را فراتر برد. حضور ژاله علو هر چند کوتاه است ولی جالب توجه و دلنشین می‌نماید و بابک کریمی با شمایلی متفاوت در خاطر ماندنی است.
«مجبوریم» زود راه می‌افتد و در چند دقیقه‌ی آغازین موقعیت‌ها، آدم‌ها و خط سیر قصه‌اش را تعریف می‌کند و همین امر باعث می‌شود تا ریتم خوبی بیاید ولی این موضوع باعث ایجاد کم‌داشت‌هایی در شخصیت‌پردازی به ویژه علل و انگیزه‌های وارد شدن وکیل به ماجرای گلبهار شده و یا اشاره به برخی نابسامانی‌های اجتماعی بدون منطق مشخص تا حدی نگاهی ژورنالیستی را در پاره‌ای قسمت‌ها وارد اثر کرده است؛ اما با این همه رضا درمیشیان چراغ سینمای مستقل، مبتکر و مولد را باز هم روشن نگاه می‌دارد؛ چراغی که در آسمان کم‌فروغ فیلم‌هایی این چنینی در سینمای ایران کور سویی از امید را جست‌وجو می‌کند.
*نویسنده و کارگردان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بدنمندی زن در سینما
- بازخوانی قهرمان، ضدقهرمان و آنتاگونیست در سریال «وحشی»
- «چشمهایش» کلید خورد
- بازیگران سریال «از یاد رفته» معرفی شدند
- به کارگردانی بهمن فرمان‌آرا؛ مهدی پاکدل و لاله مرزبان به «چشمهایش» پیوستند
- پیوستن علی مصفا، صابر ابر و شمس لنگرودی به «چشمهایش»
- بهمن فرمان آرا شاهکار بزرگ علوی را میسازد
- از ۲۵ فروردین؛ سریال هومن سیدی به شبکه نمایش خانگی میآید
- «ژاله علو مرگ ندارد»/ بدرقه پیکر ژاله علو به خانه ابدی
- همه در اندوه خاموشی صدایی ماندگار/ پیامهای تسلیتی که برای درگذشت ژاله علو منتشر شد
- ژاله علو درگذشت
- نگاهی به «شیهه»/ به کودکی که هرگز زاده نشد
- چشیدن طعم نابرابری/ نگاهی به فیلم «عامهپسند»
- «عامه پسند» اکران آنلاین می‌شود
- «تهران سیمین»؛ داستانِ تهرانی که فاطمه معتمدآریا تجربه کرده است!
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
آخرین ها
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدم‌ها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
