پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، حمید عبدالحسینی*

ملاقات خصوصی روایت توامان عشق و درد است. به احساس ما چنگ می‌زند تا قصه ای را از دالانهای پر پیچ و خم حسی عبور دهد و موج فزاینده ای از جریان عاطفی را به سمتمان حواله کند. شروع فیلم با دلدادگی همراه است و فیلمنامه نویسان با جزئیات و مقدمه‌ی مناسب بیننده را با یک عشق همراه می کنند اما این همه ی ماجرا نیست بلکه روبنایی از اتفاقات و انگیزه هایی است که در ادامه با آن مواجه می شویم. ملاقات خصوصی تلخ است اما برای بیان تلخی اش از ساختار نامتوازن بهره نمی برد بلکه نگاهش به تلخی ها و به عبارتی پلشتی ها نرم و لطیف است و توامان عشق و زیبایی را در کنار زشتی ها و نابهنجاری ها با بیانی سینمایی به تصویر در می آورد.
امید شمس ابتدا به سینما و قصه وفادار است و از پس آن ما را با دردها و مصائب رودررو می کند. ملاقات خصوصی یک فیلم استاندارد برای امروز سینمای ایران است و ماحصل نگاه نسل تازه به جامعه و آدم هایش که در تلفیق با دانش و تکنیک، سر و شکلی به قاعده یافته است.

*نویسنده و کارگردان