سینماسینما، فریبا اشوئی
ابلق را در واژگان فارسی به تعبیری دو رنگ چند رنگ یا سیاه وسفید معنا کرده اند. خوشی و ناخوشی. بد و خوب. تاریکی و روشنی و…
نرگس آبیار با انتخاب این عنوان برای فیلم خود، آشکارا به همین مقوله پرداخته است. مردمانی که در قومیت و عقبه، چند رنگ و متفاوت از یکدیگرند و برحسب سرنوشت، هرکدام به هر دلیلی که عمده ترینش، شاید ناتوانی مادی باشد در یک محله فقیرنشین به نام زور آباد همنشین و همخانه شده اند. روایت با یک سکانس معرف همراه با ریتم بالای موسیقی و تنوع پلان استثنایی، آغاز می شود. سکانسی که در همان آغاز، نشان دهنده موقعیت جغرافیایی و بافت فرهنگی قصه است. این که چقدر فیلمسازان ما متمرکز بر این نوع از بافت شهری شده اند و پرداخت قصه در این بافت چه امتیازهای مثبتی می تواند برای فیلم به همراه داشته باشد، بماند. چون مجال پرداختن به آن در این یادداشت نیست. اما هرچقدر بستر درام، در محیطی نابسامان رقم بخورد، به همان نسبت هم می تواند ابزار و عناصر دراماتیزه کردن متن بیشتر و بهتر برای نویسنده و کارگردان اثر مهیا شود. جغرافیای زورآباد این بستر را به خوبی برای گروه کارگردانی فراهم ساخته است. آنچه که بیش از هر چیز برای مخاطب فیلم فراهم شده، پرداختن به همین حواشی و ایجاد همراهی بصری است. یعنی اساسا خود درام چنگی به دل نمی زند و از اساس دچار یک شتابزدگی و ناامنی موضوعی است. سودای پرداخت موضوعی ممنوع، کارگردان را وسوسه کرده اما جسارت و وضوح پیام، در اثرش مستتر نیست. مخاطب مدام با یک خیز و عقب نشینی مکرر روبروست که نتیجه اش ناکام ماندن در انتقال پیام شده است. دو تا نگاه ناامن و متجاوز، یک نگرانی زنانه و سرانجامی عقیم برای داستان، کل دریافتی مخاطب از داستان ابلق است که به واسطه شدت محافظه کاری کارگردان نصیبش می شود. داستان از ابتدا آشکارا و خیلی گل درشت مظلومیت زنان کار را در پیرنگ اصلی اش پی ریزی می کند اما بدلیل ترس در پرداخت، این پی رنگ باحواشی زائد در متن گُم می شود. موش ها در طول داستان حضوری نمادین دارند تنها برای پُرکردن خلاء و سوراخ های یک درام عقیم مانده. یا حتی بازی حباب های صابون که نماد آرزوهای رنگارنگ مردمان زور آباد است. و البته که از این نمادهای شعاری در فیلم کم نیستند.
زوج بی نظیر هوتن شکیبا و الناز شاکردوست این بار هم دلنشین و کامل در فیلم آبیار ظاهر شده اند و بار بخش عظیمی از فیلم بر دوش این دو بازیگر توانا است. باذکر این نکته که بهرام رادان و انتخابش برای نقش جلال شاید ناشیانه ترین اتفاق در کارگردانی این فیلم باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- روایت هوتن شکیبا از حسرت و خوشبختی
- «کج پیله» وقتی زنها از پوست خودشان، خارج میشوند
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- نرگس آبیار خدای زدن به دل ماجراست
- «شبی که ماه کامل شد» به هند رفت
- نگاهی به سریال «سووشون» اقتباسی از رمان سیمین دانشور/ قابهای زیبای شیراز
- «بامداد خمار»؛ از کتاب ممنوعه تا پلتفرمهای سینمای خانگی
- پرداختن به آیین و فرهنگهای قشقایی در سریال تاریخی «سووشون»
- «بامداد خمار» مهرماه منتشر میشود
- نرگس آبیار، رییس هیئت داوران فستیوال TRT شد
- بیانیه ساترا درباره توقف پخش سریال «سووشون»
- واکنش کارگردان به توقیف سریالش و فیلتر نماوا/ نرگس آبیار: در برابر این حذف بیرحمانه، سکوت نخواهیم کرد
- پس از انتشار اولین قسمت «سووشون»؛ نماوا فیلتر شد
- با انتشار نامهای سرگشاده؛ نرگس آبیار از شورای پروانه نمایش استعفا داد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





