سینماسینما، حسین سلطان محمدی
وقایعی چندگانه در این روزها دیده شده که عمدتا حول محور احترام یا عدم احترام به شخصیت انسانی و هویت آن، میگردد. ماجرای دستیار کارگردان سینمای ایران، ماجرای برخورد ویل اسمیت در اسکار و حتی سخن خانم صامتی داور مسابقه عصرجدید درباره یکی از شرکتکنندگان – همان عبارت به تهران بیایی، باید لهجهات را عوض کنی.
در بحث دستیار کارگردان، سخن از فراتر رفتن از حوزه روابط کاری و تعرض به هویت انسان شده است و اینکه در محیط کار، به تحقیر یک زن و فراتر از آن، یک انسان، انجامیده است و این نکته بظاهر پنهان در فعالیت های کاری، به سطح عموم کشیده شده است. نکته این است که چقدر این عمومی کردن میتواند به اصلاح رفتار و پاک کردن موقعیت فعلی، بینجامد؟ بگذریم که بعضی افراد با اشاره به ماجرای هاروی واینستین در هالیوود، رخداد این مشکل را طبیعی و مطلوب تحقیرشده دانستند. اما در بنیان روایت، استنباط هالیوودی نادرست است و اگر به صورت عادی این نکته اصلاح نشود، باید از نیروی اجتماع برای اصلاح مسیر استفاده کرد. همان موضوعی که در بحث دستیار کارگردان و ورود صنف و واکنش صریح نویسندگان، دیده شد.
در بحث ویل اسمیت، در صحنه عمومی، به همسر وی، توهین شد و وضعیت درمانی او مورد تمسخر کلامی قرار گرفت. واکنش سریع، برای بازگرداندن صحنه به روال طبیعی بود اما قاعده نظم ظاهری امریکایی این است که در صحنه عمومی به همسر یا اصولا خانواده شما توهین کردند، چیزی نگو. مضحکه عام شدن را بپذیر! یعنی همان که داریم میبینیم که با وجود مشخص شدن وضعیت ظاهری همسر ویل اسمیت، وارد این موضوع شده اند که کار ویل اسمیت نادرست بوده و زمزمه پس گرفتن اسکار را مطرح میکنند. در داخل کشور خودمان هم جالب بود که یکی از نویسندگان روانشناس، فرموده که بلاهت ویل اسمیت بوده که چنینی واکنشی نشان داده در صحنه عمومی، حالا به هر دستاویزی که بوده، غیرت، تعصب و …! این برخورد ما را یاد ماجرای زین الدین زیدان دربرابر ماتراتزی ایتالیایی میاندازد که پس از شنیدن توهین فوتبالیست ایتالیایی به مادرش، به او ضربه زد و نظام غلط حاکم بر دنیای تبلیغات، به جای بررسی واکنش زیدان و رسیدن به کنش، او را اخراج و بازی به سمتی رفت که فرانسه جام را از دست داد. البته چون، چوب خدا صدا نداره، بعد آن جام، ایتالیا دو دوره در مرحله نخست جامجهانی حذف شد و دو دوره اخیر هم اصلا به جامجهانی نرسید! قاعده ظاهری دنیای تبلیغی غرب بر بیحرمتی به انسان است حتی در صحنه عمومی، اما قاعده روزگار ترتیب دیگری برای حفظ کرامت انسانی دارد. تصویردوستان هم به یاد آورند که ایرج طهماسب در قسمت دوم «مهمونی» و در آیتم پریناز ایزدیار، به این نکته اشاره کرد که این روزها مردمان احساسات خود را بروز نمیدهند ولی باید شادی و غم و هر احساسی را به موقع بروز داد. در مورد مثالی ویل اسمیت که دقیقا مانع توهین به خانواده و همسر شد و آن هم در صحنه عام اسکار.
در برنامه عصرجدید، از آسیب ورود بی مقدمه از روستا به شهر سخن گفته شد. اینکه انسانی نیالوده به قواعد و مادیات دنیای شهری، بخواهد ناگهان خلوص بکر خودش را بدون آگاهی به مقدمات ورود به این حیطه، به دنیایی آورد که چالشهای بسیاری را در خود دارد و اینکه به او هشدار میدهند که دنیای شهری حتی از تو میخواهد لهجهات را عوض کنی. بیان این نکته، دقیقا برای حفظ انسانیت اوست و اینکه با آگاهی بیشتری و البته با تاخیری سنجیده، هنرت را در شهر جستوجو کن. این را همان طرفداران مضحکه در شهر و صحنه عمومی و دم نزدن، در حال وارونه نمایاندن و القا از این منظر هستند که به او توهین شده که به تهران میآیی باید لهجهات را عوض کنی. هر کسی به سادگی علیرضا افتخاری نمیشود که در خواندن، قاعده فارسی بدون لهجه را رعایت میکند و در سخن، لهجه اصفهانی را.
در هر سه مثال بالا، نقل دفاع از انسانیت است. کاری به اسکار و رفتار برآمده از هالیوود و هاروی واینستین ندارم. اینجا ایران است و انسانیت و کرامت آن، مورد تاکید و خواستنی. بر این موضع، همانند ماجرای دستیار کارگردان باید پافشاری کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- برندا فریکر درگذشت
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- آکادمی داوری اعلام کرد؛ ریدلی اسکات اسکار افتخاری میگیرد
- از سال ۲۰۲۷ اجرا میشود؛ قوانین جدید آکادمی اسکار در بخش بازیگری و فیلم بینالمللی
- با حضور سینماگران ایرانی؛ نامزدهای اسکار ۲۰۲۶ معرفی شدند
- سینمای مستقل ایران را به رسمیت بشناسید
- پیشبینیهای جدید نشریه واریتی برای اسکار ۲۰۲۶
- پیشبینی اسکاری سردبیر هالیوود ریپورتر؛ فیلم پناهی برای اسکار چقدر شانس دارد؟
- یک اثر ایرانی دیگر در اسکار ۲۰۲۶؛ فیلم شهرام مکری نماینده تاجیکستان شد
- فیلمی درباره کشتار نانجینگ؛ چین «محکوم به حق» را به اسکار فرستاد
- بازگشت آقااسفندیار با واکنش به بیانیه هیات انتخاب کمیته اسکار
- برای شرکت در نود و هشتمین دوره؛ هند، فیلم اسکورسیزی را به اسکار معرفی کرد
- جعفر پناهی خطاب به آکادمی اسکار: انحصار دولتی در انتخابِ نماینده بخش بینالمللی را بشکنید
- گلایه حامد بهداد از کمیته انتخاب فیلم برای اسکار؛ سر «پیر پسر» را بریدید
نظرات شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر






متن بسیار ضعیفی بود
تحلیل سطحى و بدون فهم درست از پیچیدگى دنیاى امروز