سینماسینما، کیوان کثیریان
نمی‌دانم درباره‌ی خبر اختصاص هزاران میلیارد تومان برای ساخت سریال «موسی» (ع) به کارگردانیِ ابراهیم حاتمی‌کیا چه می‌شود گفت. در شرایط بغرنج اقتصادی و اجتماعی مردمی که از تهیه‌ی مایحتاج اولیه زندگی خود ناتوانند و در اوضاع ناامید کننده و بلاتکلیف سینما و فرهنگ که هیچ سینماگر و هنرمند مستقلی قادر به کارکردن نیست، هزینه کردن هزاران میلیارد تومان برای یک سریال چه معنایی دارد؟ در شرایطی که کشور در سخت‌ترین وضعیت اقتصادی خود -احتمالا در طول تاریخ- به سر‌می‌برد و روز به روز «فلاکت» در جامعه فراگیرتر می‌شود، در شرایطی که کسر بودجه کلان دولت در کمین جیب ملت نشسته و مالیات‌های رنگارنگ و کمرشکن انتظار مردم بی‌نوا را می‌کشند، هزینه کردن این همه پول بی‌زبان از محل بیت‌المال با کدام دلیل عقلانی و قانونی قابل توجیه است؟ این بودجه واقعا از کدام محل، تامین و پرداخت می‌شود؟ آیا رضایت مردم که علی‌الظاهر صاحبان اصلی این بودجه‌اند، لحاظ شده؟ آیا آقایان قرار است اشتباه فاحش پروژه‌ی فاجعه‌بار و شکست خورده‌ی مجید مجیدی – محمد رسول‌الله (ص)- را در ابعاد بزرگتر تکرار کنند؟ فیلمی که با بودجه نجومی‌اش، نه در اکران داخلی موفق بود و نه در ابعاد بین‌المللی، به کوچکترین توفیقی دست یافت. آیا این پروژه، اهداف سیاسی را دنبال می‌کند و برای مبارزه با اسرائیل طراحی شده؟ اگر اینطور است آیا اساسا به این فکر شده که محل ارائه و پخش چنین پروژه عظیمی کجاست؟ در تلویزیون خودمان؟ که چه کسی تماشا کند؟ هدف از صرف اینهمه وقت و سرمایه برای این پروژه چیست؟ ارزش افزوده آن کدام است؟ و قرار است چه نتیجه‌ای داشته باشد و چه منافعی عاید چه کسانی یا چه گروهی شود؟ و به راستی آیا این سوالات، گمانه‌ی مشکوک بودن این پروژه را تقویت نمی‌کند؟
اصلا یک سوال کلیدی! چرا ساختن سریال «موسی» (ع) برای جمهوری اسلامی اینقدر مهم است ولی مثلا ساخت سریال حضرت عیسی (ع) یا حضرت ابراهیم (ع) اینقدر اهمیت ندارد؟ این اهمیت از چه روست که پس از گذشت سال‌ها با تغییر سه کارگردان(سلحشور، شورجه، حاتمی‌کیا)، آقایان هنوز بی‌خیال «موسی» نشده‌اند؟ این اهمیت از چه روست که هزاران میلیارد تومان می‌ارزد؟ دقت کنید؛ هزاران- میلیارد- تومان.
نمی‌دانم این علاقه شدید برای تصویر کردنِ داستان‌های قوم بنی اسرائیل از کجا سرچشمه می‌گیرد(حضرت سلیمان، مردان آنجلس، یوسف پیامبر، موسی و…) ولی امیدوارم مسئولان تلویزیون، کارگردان و تهیه کننده سریال موسی (ع) توضیحات متقاعد کننده‌ای برای اقناع افکار عمومی داشته باشند، گرچه گمان نمی‌کنم هیچ مسئولی در این کشور نیازی به پاسخگویی در هیچ موردی احساس کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- رابطه ظرف و مظروف
- وقتی درختان شهر در جشنواره شهر موضوعیت ندارد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- پیشبینی درآمد ۸ هزار میلیارد تومانی برای صداوسیما در سال ۱۴۰۴
- یک یادداشت در هفت پرده
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سال‌ها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
