سینماسینما، مهگان فرهنگ؛
کاترین آن بیگلو، کارگردان برجسته سینما، در ۲۷ نوامبر ۱۹۵۱ در سان کارلوس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا متولد شد. او تحصیلات خود را در موسسه هنر سان‌فرانسیسکو آغاز کرد و سپس به مدرسه نقاشی و مجسمه‌سازی ویتنی در نیویورک رفت. بیگلو برای ادامه تحصیلات در زمینه فیلم‌سازی به دانشگاه کلمبیا رفت، جایی که مهارت‌های خود را در این حوزه پرورش داد. او از ۱۹۸۹–۱۹۹۱همسر جیمز کامرونکارگردان و تهیه کننده بود.
بیگلو، الهام‌بخش زنان در سراسر جهان، به‌ویژه در دنیای سینما، از ریشه‌های فروتنانه‌ای برخاست. بیگلو کار خود را با یک فیلم کوتاه ۲۰ دقیقه‌ای به نام راه‌اندازی آغاز کرد که ظاهراً از بازیگرانش خواسته بود که در فیلم که در حال مبارزه بودند، به طور واقعی به یکدیگر ضربه بزنند تا به فیلم که تمام شب فیلمبرداری شده بود، اصالت بیفزاید. اولین فیلم بلند او با بازی ویلم دفو، بی‌عشق (The Loveless)، با همکاری مونتی مونتگومری در ۱۹۸۲ ساخته شد. او با فیلم اکشن ۱۹۹۱ به نام نقطه شکست (Point Break) به موفقیت رسید و خود را به عنوان یک کارگردان بصری برجسته معرفی کرد، زیرا او در ژانر اکشن دست به نوآوری زد، کلیشه‌ها را شکست و به سیاست‌های جنسیت و قدرت پرداخت.
از دیگر فیلم‌های او می‌توان به تاریکی نزدیک (۱۹۸۷)، فولاد آبی (۱۹۸۹)، نقطه شکست (۱۹۹۱)، روزهای عجیب و غریب (۱۹۹۵)، وزن آب (۲۰۰۰)، کی-۱۹: ویدومیکر (۲۰۰۲)، مهلکه (۲۰۰۸)، سی دقیقه پس از نیمه‌شب (۲۰۱۲) و دیترویت (۲۰۱۷) اشاره کرد.
بیگلو در هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار، جایزه بهترین کارگردان سال را برای فیلم قفسه درد از آن خود کرد. او نخستین زنی است که در تاریخ آکادمی برنده «اسکار بهترین کارگردانی» شده است. قفسه درد با به دست آوردن ۶ جایزه، از جمله «جایزه اسکار بهترین فیلم»، موفق‌ترین فیلم هشتاد و دومین مراسم اعطای جوایز اسکار بود. فیلم داستان چند سرباز آمریکایی به فرماندهی گروهبان اول، ویلیام جیمز (با بازی جرمی رنر) را روایت می‌کند که در خاک عراق مأمور خنثی کردن بمب‌های جاده‌ای هستند. فیلم در جوایز بفتا نیز جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلم را به خود اختصاص داد.
کاترین بیگلو از افزودن تصاویر بصری خاص لذت می‌برد. عشق او به محیط‌های پیچیده فیلمبرداری، نماهای دیدگاه (POV) و نماهای دوربین دستی به راحتی در فیلم‌شناسی او دیده می‌شود. داستان‌های او تلخ و نفس‌گیر هستند و توانایی شکستن تصورات پیش‌پنداشته شده را دارند.
کاترین بیگلو با آثار خود نشان داده که در ژانرهای مختلف از فیلم‌های اکشن تا درام‌های تاریخی توانمند است و توانسته است جوایز و تحسین‌های بسیاری از منتقدان و همکارانش کسب کند. او یکی از پیشگامان زن در عرصه کارگردانی سینمای جهان است و همچنان به خلق آثار تاثیرگذار ادامه می‌دهد.
دبادریتا سور در مجله اینترنتی Far Out به نقل از کاترین بیگلو می‌نویسد:
اگر مقاومت خاصی در برابر زنان برای ساخت فیلم وجود دارد، من فقط ترجیح می‌دهم آن را به‌عنوان یک مانع نادیده بگیرم به دو دلیل: من نمی‌توانم جنسیتم را تغییر دهم و از ساخت فیلم دست نمی‌کشم.
او در لحظه‌ای مهم در طول هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۰۹، در سخنرانی فروتنانه و تا حدودی مضطرب خود، از همه کسانی که به او کمک کردند تا به این نقطه برسد تشکر کرد.
زنان کارگردان قدرتمند نقش‌های کلیدی و تحولی در دنیای سینما و فرهنگ امروز ایفا کرده‌اند، که مهم‌ترین آن‌ها شکستن کلیشه‌ها و مرزهاست. به عنوان مثال، ورود به برخی از حوزه‌های سینمایی که همیشه مردانه بوده و ایجاد آثار برجسته در ژانرهایی که معمولاً به مردان نسبت داده می‌شود، مانند اکشن، جنایی و جنگ، به تغییر درک عمومی از توانمندی‌های زنان در صنعت سینما کمک کرده‌اند. این کار به چالش کشیدن کلیشه‌های جنسیتی و ایجاد فضای بیشتری برای تنوع در روایت‌ها و شخصیت‌ها کمک کرده است.
نباید فراموش کرد که کاترین بیگلو یکی از همان کارگردانان پیشرو است و حتی می‌توان گفت با توجه به تجربیات مختلفی که در ژانرهای مختلف داشته است، کلیشه‌های مرتبط با فیلم‌های کارگردانی شده توسط زنان را می‌شکند.
- منابع :
- https://faroutmagazine.co.uk/how-kathryn-bigelow-changed-cinema-forever/
- https://www.theguardian.com/culture/2011/mar/08/kathryn-bigelow-100-women
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه می‌کند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلم‌های سال فرانسه
