سینماسینما، مهگان فرهنگ؛
کاترین آن بیگلو، کارگردان برجسته سینما، در ۲۷ نوامبر ۱۹۵۱ در سان کارلوس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا متولد شد. او تحصیلات خود را در موسسه هنر سانفرانسیسکو آغاز کرد و سپس به مدرسه نقاشی و مجسمهسازی ویتنی در نیویورک رفت. بیگلو برای ادامه تحصیلات در زمینه فیلمسازی به دانشگاه کلمبیا رفت، جایی که مهارتهای خود را در این حوزه پرورش داد. او از ۱۹۸۹–۱۹۹۱همسر جیمز کامرونکارگردان و تهیه کننده بود.
بیگلو، الهامبخش زنان در سراسر جهان، بهویژه در دنیای سینما، از ریشههای فروتنانهای برخاست. بیگلو کار خود را با یک فیلم کوتاه ۲۰ دقیقهای به نام راهاندازی آغاز کرد که ظاهراً از بازیگرانش خواسته بود که در فیلم که در حال مبارزه بودند، به طور واقعی به یکدیگر ضربه بزنند تا به فیلم که تمام شب فیلمبرداری شده بود، اصالت بیفزاید. اولین فیلم بلند او با بازی ویلم دفو، بیعشق (The Loveless)، با همکاری مونتی مونتگومری در ۱۹۸۲ ساخته شد. او با فیلم اکشن ۱۹۹۱ به نام نقطه شکست (Point Break) به موفقیت رسید و خود را به عنوان یک کارگردان بصری برجسته معرفی کرد، زیرا او در ژانر اکشن دست به نوآوری زد، کلیشهها را شکست و به سیاستهای جنسیت و قدرت پرداخت.
از دیگر فیلمهای او میتوان به تاریکی نزدیک (۱۹۸۷)، فولاد آبی (۱۹۸۹)، نقطه شکست (۱۹۹۱)، روزهای عجیب و غریب (۱۹۹۵)، وزن آب (۲۰۰۰)، کی-۱۹: ویدومیکر (۲۰۰۲)، مهلکه (۲۰۰۸)، سی دقیقه پس از نیمهشب (۲۰۱۲) و دیترویت (۲۰۱۷) اشاره کرد.
بیگلو در هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار، جایزه بهترین کارگردان سال را برای فیلم قفسه درد از آن خود کرد. او نخستین زنی است که در تاریخ آکادمی برنده «اسکار بهترین کارگردانی» شده است. قفسه درد با به دست آوردن ۶ جایزه، از جمله «جایزه اسکار بهترین فیلم»، موفقترین فیلم هشتاد و دومین مراسم اعطای جوایز اسکار بود. فیلم داستان چند سرباز آمریکایی به فرماندهی گروهبان اول، ویلیام جیمز (با بازی جرمی رنر) را روایت میکند که در خاک عراق مأمور خنثی کردن بمبهای جادهای هستند. فیلم در جوایز بفتا نیز جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلم را به خود اختصاص داد.
کاترین بیگلو از افزودن تصاویر بصری خاص لذت میبرد. عشق او به محیطهای پیچیده فیلمبرداری، نماهای دیدگاه (POV) و نماهای دوربین دستی به راحتی در فیلمشناسی او دیده میشود. داستانهای او تلخ و نفسگیر هستند و توانایی شکستن تصورات پیشپنداشته شده را دارند.
کاترین بیگلو با آثار خود نشان داده که در ژانرهای مختلف از فیلمهای اکشن تا درامهای تاریخی توانمند است و توانسته است جوایز و تحسینهای بسیاری از منتقدان و همکارانش کسب کند. او یکی از پیشگامان زن در عرصه کارگردانی سینمای جهان است و همچنان به خلق آثار تاثیرگذار ادامه میدهد.
دبادریتا سور در مجله اینترنتی Far Out به نقل از کاترین بیگلو مینویسد:
اگر مقاومت خاصی در برابر زنان برای ساخت فیلم وجود دارد، من فقط ترجیح میدهم آن را بهعنوان یک مانع نادیده بگیرم به دو دلیل: من نمیتوانم جنسیتم را تغییر دهم و از ساخت فیلم دست نمیکشم.
او در لحظهای مهم در طول هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۰۹، در سخنرانی فروتنانه و تا حدودی مضطرب خود، از همه کسانی که به او کمک کردند تا به این نقطه برسد تشکر کرد.
زنان کارگردان قدرتمند نقشهای کلیدی و تحولی در دنیای سینما و فرهنگ امروز ایفا کردهاند، که مهمترین آنها شکستن کلیشهها و مرزهاست. به عنوان مثال، ورود به برخی از حوزههای سینمایی که همیشه مردانه بوده و ایجاد آثار برجسته در ژانرهایی که معمولاً به مردان نسبت داده میشود، مانند اکشن، جنایی و جنگ، به تغییر درک عمومی از توانمندیهای زنان در صنعت سینما کمک کردهاند. این کار به چالش کشیدن کلیشههای جنسیتی و ایجاد فضای بیشتری برای تنوع در روایتها و شخصیتها کمک کرده است.
نباید فراموش کرد که کاترین بیگلو یکی از همان کارگردانان پیشرو است و حتی میتوان گفت با توجه به تجربیات مختلفی که در ژانرهای مختلف داشته است، کلیشههای مرتبط با فیلمهای کارگردانی شده توسط زنان را میشکند.
- منابع :
- https://faroutmagazine.co.uk/how-kathryn-bigelow-changed-cinema-forever/
- https://www.theguardian.com/culture/2011/mar/08/kathryn-bigelow-100-women
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
